“Er is nog maar weinig klederdracht voor heren te vinden, daarom laat ik veel kleding namaken door een Turkse kleermaker bij mij in de buurt.”
Aldus Herman Berkhout op de laatste bladzijde van Volkskrant Magazine vandaag.
De Turkse kleermaker als houvast voor een belangrijk stuk Nederlands traditie. Het is niet dat alle migranten onze zogenaamd Joods-Christelijke waarden bedreigen. Het is eerder omgekeerd. Wij verwaarlozen de overerving en de nieuwe Nederlanders zijn nog onze enige hoop.
Is het in deze tijd wel maatschappelijk verantwoord om voetbalclubs die niet met geld kunnen omgaan direct danwel indirect te subsidiëren?
In de publieke ruimte is het mogelijk aankondigingen te doen voor, jawel, het grote publiek. Echter, de publieke ruimte is natuurlijk weer niet zo publiek dat ieder lid van het publiek overal maar publieke uitingen kan doen. Daar hebben we regeltjes voor en die regeltjes verschillen vaak per gemeente.
De publieke ruimte is een kostbaar goed. De vraag is echter wat je onder het begrip “kostbaar” verstaat.
In Utrecht, of in ieder geval in het geannexeerde deel dat vroeger de gemeente Vleuten/De Meern was, stonden tot voor kort her en der dubbele masten met niets ertussen. Deze masten waren bedoeld om spandoeken op te hangen. Bijvoorbeeld om aan te kondigen dat de scholen weer begonnen en dat je dus wat extra moest oppassen in het verkeer. Of voor de aankondigingen van de diverse vaste jaarlijkse collectes zoals die van de Nederlandse Hartstichting.
Verder is er natuurlijk nog de overdaad aan reclameborden op en aan lantarenpalen, de abri’s, de zuilen met reclame etc.
De masten voor de spandoeken zijn nu weg, de reclame is gebleven.
Waarom? Belletje met een gemeente-ambtenaar bij de afdeling vergunningen. Er is besloten om in het kader van het voorkomen van de verrommeling van de publieke ruimte een strak en eenduidige beleid te voeren voor wat wel en wat niet mag. En daar passen de spandoeken niet meer in. Het waarom was niet duidelijk.
Anderhalve maand geleden kwam het Goldstone rapport (pdf) uit. Meneer Goldstone heeft voor de VN de operatie “Cast Lead” onderzocht. Dat was de militaire operatie die Israël uitvoerde in de Gazastrook als reactie op de lange reeks raketbeschietingen vanuit Gaza. Het rapport heeft nogal wat opschudding veroorzaakt omdat het zich vrij stevig uitspreekt over de schendingen van het humanitaire recht en het oorlogsrecht door Israël in meerdere mate en door de Palestijnen in iets mindere mate.
Anderhalve week geleden heeft men in de roemruchte VN commissie voor de mensenrechten toch besloten een resolutie te maken naar aanleiding van dit rapport. Deze resolutie is aangenomen en zal daarom naar de algemene vergadering van de VN gestuurd worden. Nederland heeft tegen de resolutie (pdf) gestemd. Belangrijkste reden: de resolutie legt de nadruk eenzijdig op Israël.
Is die stellingname terecht en wat moet Nederland doen bij de stemming in de algemene vergadering straks?
Allereerst is er een formeel probleem. Palestina is geen erkende staat en als zodanig geen lid van de Verenigde Naties. De Palestijnen hebben wel de waarnemerstatus, maar die rol wordt ingenomen door de PLO. Dus de vraag is in hoeverre je als VN überhaupt een “eenheid” kan aanspreken die je niet erkent.