Te veel jongeren kiezen voor een studie omdat deze “leuk” is in plaats van omdat deze later goede kansen op een baan biedt.
Ikzelf verbaas me ook al tijden over het aantal studenten psychologie, vrijetijdskunde en journalistiek, ondanks het gebrek aan kansen op de arbeidsmarkt. Het gaat hier om zogenaamde “leuke” studies. Vaak niet al te zwaar, maar wel interessant en goed voor de eigen geestelijke ontwikkeling. Helaas denkt de arbeidsmarkt daar anders over en neemt deze mensen alleen maar aan als ze niet anders kunnen (bij bijvoorbeeld een tekort).
Een numerus fixus op deze opleidingen is volgens mij dan ook een goed idee. Bij deze studies is het namelijk goed te voorspellen of en hoeveel vraag er straks is naar arbeidskrachten.
Als je bent uitgeloot mag je zo’n studie natuurlijk wel doen, maar dan financier je hem zelf maar.
De universiteiten en hogescholen zijn het hier uiteraard niet mee eens, want een overschot nu kan in de toekomst snel omslaan naar een tekort. Denk aan de IT waar een jaar of vier geleden niemand een baan kon vinden en waar je als beginneling nu weer voorzichtig salariseisen kan stellen.
Deze instellingen hebben natuurlijk maar één belang, en dat is het afleveren van zoveel mogelijk nieuwe bachelors en masters. Hun redenatie houdt dan ook geen stand. Fluctuerende tekorten zijn grotendeels te wijten aan het cyclische karakter van de markt.
Daarbij kunnen overschotten en tekorten elkaar snel afwisselen. Maar de vraag naar afgestudeerde psychologen en vrijetijdswetenschappers zal met een aantrekkende economie nooit gigantische vormen aannemen.
Loesewies van der Laan geeft de