Deze Close du Jour werd ingestuurd door Hans en opgedragen aan Smutfish.
Red Balloon -Smutfish
Deze Close du Jour werd ingestuurd door Tsjech.
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep,
though poppies grow
In Flanders fields.
John McCrae, May 1915
Deze Close du Jour werd ingestuurd door S’z.
De muzikale omlijsting voor deze post vindt u hier.
Bloom’s acts?
He deposited the articles of clothing on a chair, removed his
remaining articles of clothing, took from beneath the bolster at the
head of the bed a folded long white nightshirt, inserted his head and
arms into the proper apertures of the nightshirt, removed a pillow
from the head to the foot of the bed, prepared the bedlinen
accordingly and entered the bed.
How?
With circumspection, as invariably when entering an abode (his own or
not his own): with solicitude, the snakespiral springs of the mattress
being old, the brass quoits and pendent viper radii loose and
tremulous under stress and strain: prudently, as entering a lair or
ambush of lust or adders: lightly, the less to disturb: reverently,
the bed of conception and of birth, of consummation of marriage and of
breach of marriage, of sleep and of death.
What did his limbs, when gradually extended, encounter?
New clean bedlinen, additional odours, the presence of a human form,
female, hers, the imprint of a human form, male, not his, some crumbs,
some flakes of potted meat, recooked, which he removed.
[…]
Then?
He kissed the plump mellow yellow smellow melons of her rump, on each
plump melonous hemisphere, in their mellow yellow furrow, with obscure
prolonged provocative melonsmellonous osculation.
Deze Close du Jour werd ingestuurd door ALO.
Ik kroop onder mijn dekbed en drukte op de sleep-knop van de wekkerradio. Op tijd voor ‘met het oog op morgen’. De eerste muziek klonk al. Ik luisterde geboeid naar een aria van Bach, vertolkt door een zangeres die ik niet kende of niet thuis kon brengen. Dit was klasse, dat hoorde ik wel. De aftiteling gaf de oplossing: de alt Aafje Heynis was 75 jaar geworden en dit kwam van een jubileum-CD.
Ik was terug in mijn jeugd. Mijn ouders hadden geen sterk ontwikkelde muzikale smaak. Dat was niet zo verwonderlijk, ze waren van gereformeerde huize en opgegroeid met psalmen en gezangen. Puber voor de oorlog, jong volwassen in de oorlog, wederopbouw na de oorlog. Bovendien ontbraken de technische en financiële middelen. In de jaren 70 kwamen er wel de
grammofoon en de LP’s. James Last, Vera Lynn en Aafje Heynis. De laatste was een klassiek geschoolde alt die psalmen zong met orgelbegeleiding. Cultuur en toch stichtelijk.
De dag daarna ging ik naar de winkel. Uit de bak viste ik de jubileum-CD en legde hem op de balie om af te rekenen. “Het is zeker voor een cadeautje’, vroeg de winkelmevrouw, haar hand aan de rol voor speciaal pakpapier. ‘Nee, het is voor mijzelf’, antwoordde ik en lette op haar reactie. Ze zei niets maar ik voelde mij nagestaard. Zo jong en dan een voorkeur voor deze muziek.
Deze Close du Jour werd ingestuurd door Michel.
“Closedown” van Not the 9 o’Clock News. In de stijl van de oude
BBC-sluiting, toen de TV nog om middernacht ophield met het volkslied en
een bijbelse overweging. Maar dan anders…
NTNOCN: “Closedown” (1980)
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ook gastloggen? Stuur een mailtje. Hieronder een stuk van Eelke.
Onlangs verscheen in het nieuws dat alcoholmisbruik onder jongeren een groot probleem wordt in Nederland. Om dit probleem op te lossen heeft minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken) twee maatregelen voorgesteld: het verhogen van de leeftijdsgrens voor bier, wijn en breezers naar 18 jaar en alle alcoholische dranken de supermarkten uit.
Gelukkig is deze laatste proefballon meteen uit de lucht geschoten. We halen toch ook de chips niet uit de schappen, omdat het slecht voor ons is? Dat zou wel erg betuttelend zijn: ieder mens heeft zelf de verantwoordelijkheid dingen wel of niet te kopen.
De andere maatregel, het verhogen van de leeftijdsgrens naar 18 jaar, vindt echter meer medestanders, waardoor het goed zou kunnen dat deze doorgevoerd wordt. Als de minister denkt daardoor de jongeren te ontmoedigen te gaan drinken, zal zij van een koude kermis thuis komen. Het verhogen van de leeftijdgrens zal drinken alleen maar aantrekkelijker maken voor jongeren. Pubers vinden het juist interessant te doen wat verboden is. Daarnaast wordt de huidige leeftijdsgrens nu ook al niet gehandhaafd: er zijn genoeg 13-jarige kinderen die het op een zuipen zetten, zonder dat hier consequenties aan verbonden zijn (op eventuele ziekenhuisbezoekjes na).
Deze Close du Jour werd ingestuurd door Peter.
Colijn 1934 (.wav)
update: zeer waarschijnlijk komt dit fragment niet uit 1934 maar uit 1936 nadat Hitler in dat jaar het Verdrag van Versailles had geschonden door het Rijnland weer te bezetten. Zie comment van ZJ op #7
GeenCommentaar heeft plaats voor gastloggers. We ontvingen een audiogastlog van Rodehond, die een eigen weblog bijhoudt op rodehond.net. Het is al wat ouder, maar wel weer actueel
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Johan Boons
Minister Klink gaat een verkennend onderzoek doen naar een nieuw donorsysteem. Helaas zal het tot september duren totdat hier duidelijkheid over is. Geeft mij de tijd om minister Klink alvast in een vroeg stadium een goede suggestie te doen. Het begon met de vraag: Wat zou de overheid moeten willen? Het antwoord: Dat iedereen in Nederland zijn registratie bij het donorregister heeft ingevuld! Als we er vanuit gaan dat een vast percentage in Nederland voor het donorschap zal kiezen, valt hiermee een behoorlijke winst te behalen.
Dit hoeft dan niet door donorschap verplicht te stellen; minister Klink liet in het spoeddebat al duidelijk merken geen voorstander te zijn van dit systeem. Nee, dit kan veel beter bereikt worden met het “verplicht stellen van een keuze”. Door iedereen (vanaf 16 jaar) die een paspoort of identiteitskaart komt aanvragen een (uitgebreid) informatiepakket te verstrekken met een donorregistratieformulier. In de tien werkdagen voordat het paspoort opgehaald kan worden, is er tijd om over donorschap na te denken en een keuze te maken.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Olivier van Beemen (oa. Frankrijk-correspondent voor het GPD), dat eerder in twee delen op zijn weblog Parijsblog.nl verscheen.
Noot: uniek moment. Twee gastloggers op hetzelfde moment. Dubbelpost in het kwadraat. Beide artikelen laten we staan.
President Sarko van Frankrijk doet zichzelf voor als geheelonthouder. Zijn motoriek en spreekwijze tijdens een persconferentie na een gesprek met Vladimir Poetin tijdens de G8 in Duitsland lijken het tegendeel te bewijzen. Heeft Poetins staff stiekem wodka door Sarkozy’s glas water gedaan, om hem vervolgens de code voor de atoombom te ontfutselen?
In het vervolgfilmpje houdt het gehijg echter vrij snel op als hij eenmaal verslag doet van zijn ontmoeting. Hij drukt zich niet uit als een dronkaard, hoewel ‘la journaliste‘ (de vermoorde kritische journaliste Anna Politkovskaja) wat vaag overkomt.
Wellicht wilde hij niet riskeren haar naam verkeerd uit te spreken. En hijgde hij omdat hij kwam aanrennen, trappen op moest, en even op adem moest komen. Zijn rare glimlach zou zijn te verklaren door een grap die Poetin hem net verteld had en die weer boven kwam. En zijn vraag Qu’est-ce que vous préférez, que je réponde aux questions? is gewoon wat onhandig. Het zou allemaal kunnen.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Annoesjka, dat eerder op haar eigen weblog verscheen.
Noot: uniek moment. Twee gastloggers op hetzelfde moment. Dubbelpost in het kwadraat. Beide artikelen laten we staan.
Laat het duidelijk zijn: ik ben niet de grootste fan van Sarkozy. Hoewel ik wel blij ben dat hij zijn toon iets heeft gematigd sinds hij president van alle Fransen is. Socialisten in de regering opnemen, dat was een goede, slimme, stap. Dat had ik zijn voormalig rivale Royal omgekeerd niet zien doen. Maar ondanks dat, blijft ?Sarko? in mijn ogen een omhooggevallen eikel.
Toch, wie dacht dat ik opgetogen in mijn handjes klapte toen ik de aangeschoten Franse president op een G8-persconferentie zag, heeft het mis. Het is makkelijk om te zeggen: ?Kijk eens, stomme Fransen, dit is de man die jullie hebben gekozen.? Maar waarom zou ik dat doen? Sarkozy is een man die, zoals elke Fransman, is grootgebracht met moedermelk aangelengd met wijn. En Poetin is een man die, zoals elke Rus, is grootgebracht met moedermelk aangelengd met wodka. En beide mannen komen uit een land waarin het een belediging is als je niet samen drinkt. Vervolgens is het een optelsom: Sarkozy is kleiner dan Poetin en wodka is sterker dan wijn. Uitkomst: Poetin heeft Sarkozy onder de tafel gedronken. Het is alleen een beetje pijnlijk dat dat voor de hele wereld duidelijk werd.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ook gastloggen? Stuur een mailtje. Hieronder een stuk van Eelke.
Een korte schets uit het leven in een krottenwijk:
1001 kleine hutjes, gebouwd van karton en golfplaten, staan kort op elkaar gepropt. Zij aan zij. Per hutje wonen soms wel 10 familieleden samen. Een douche is er niet, water moeten ze van ver halen en een wc is niets anders dan een gat in de grond achterin de ?tuin?. Als ze geluk hebben staat er een kartonnen muur omheen gebouwd en is er een emmertje met water om de billen mee te wassen.
Als er brand uitbreekt, zijn ze de pineut. De brandweer kan er nooit bij. Een ziekenhuis is te ver weg en bovendien te duur, dus een zieke gaat naar de plaatselijke geneesheer. Het is dan flink bidden voor herstel of een zachte dood.
Het klinkt misschien verschrikkelijk, maar dat valt nog best wel mee. In de wijk heerst er een grote knusse gezellige bedrijvigheid, ze hebben een heel eigen economie. De een helpt met hutjes bouwen, de ander bakt potten in een zelf gemaakt oventje, om ze vervolgens te verkopen voor een paar centen of een beetje rijst.
Het is een hard bestaan, dat is iets wat zeker is! Maar zijn ze ongelukkig? Nee, ik denk het niet! Met eigen ogen heb ik kunnen zien hoe kinderen vrolijk spelen met een bal gemaakt van afval. Hoe vrouwen met een kind op de rug en een grote mand met fruit op hun hoofd vriendelijk gedag zeggen. Het is moeilijk en zwaar, maar de mensen maken het beste van hun bestaan in de buitenlucht. En als je het mij vraagt, doen ze het verdomd goed!
