Overzicht

Gastauteur

2.335 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Onvoorspelbaar Paars

, door

Op Sargasso is volop ruimte voor gastbijdragen. Hieronder volgt een bijdrage van Tom van Doormaal.

Ons debat over de crisis zit vol vreemde tegenspraken. De crisis lijkt het gelijk van links te bevestigen. Ongelimiteerde vrijheid brengt geen orde in de markt. De crisis moet worden bestreden door een stevig ingrijpende overheid, zo luidt de mondiale opvatting, volgens de beproefde inzichten van Keynes.

Maar de wijze waarop Wouter Bos de flinke bezuinigingstaal van Mark Rutte in strijd kon verklaren met dit algemeen inzicht, kreeg geen vervolg. Rutte drong veeleer de PvdA in het defensief. Sterker: de marktdenkers hebben de politieke wind in de zeilen. Is de crisis aanleiding de overheid te hervormen en de taken van de overheid opnieuw te wegen?

Lotte van Vliet en Paul Frissen zeggen neen op die vraag, in hun essay voor de RMO getiteld Over de onvoorspelbaarheid en de tragiek der ontkokering. Dat is net zo opmerkelijk als de bevestiging van die opvattingen in de politieke peilingen en de koppositie van de VVD. De sociaal-democratie lijkt alle gelijk van de wereld te hebben, maar krijgt dat niet van de kiezer.

Intrigerende thema’s worden soms minder raadselachtig door teksten te lezen, die je tegenspreken. Ik ben geen ‘maakbaarheidsgelovige’, maar welke argumenten bezigt hij die mij van dat geloof wil bevrijden? Het doortastende optreden (van Wouter Bos) lijkt te suggereren dat de overheid de bezwering van de crisis in eigen hand kan nemen, hetgeen kan leiden “tot een gevoel van nieuwe maakbaarheid.” Ik geloof niet zo in nieuwe maakbaarheid. Maar voor Frissen moet het wel heel erg zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een stem voor de PVV is een stem tegen mij

, door

Op Sargasso is volop ruimte voor gastbijdragen. Hieronder volgt een gastbijdrage van Arjan.

De PVV is een partij die met simplistische, onrealistische en ongrondwettelijke oplossingen komt voor complexe problemen. Hiermee bespeelt de PVV de angstige burger welke in het hedendaags mediabombardement zoekt naar hapklare oplossingen voor wat soms onoplosbaare vraagstukken lijken te zijn. Daarnaast is de PVV is een exclusieve partij die bereid is om grote delen van de samenleving op te offeren voor de eigen agenda. Het is de partij van Henk en Ingrid, de partij van heropvoedingskampen, assimilatiecontracten, uitzettingen, barrières en etnische registratie.

De PVV is niet mijn partij. De PVV is echter wel de partij van anderhalf miljoen Nederlanders, die blijkbaar etnische registratie, een Ministerie van Veiligheid en het afnemen van nationaliteiten gewenst vinden.

Persoonlijk denk ik dat dit soort symptoombestrijding geen oplossingen biedt, dat het de verhoudingen in de samenleving alleen maar op scherp zet en mijn dierbare grondrechten schendt in een kansloze poging om een bekrompen en naïeve droom na te leven.

Ik ervaar een stem voor de PVV dan ook als een stem tegen mij. Als blanke, autochtone Nederlander vind ik het niet acceptabel dat iemand de verworvenheden van honderden jaren beschaving teniet probeert te doen, omdat hij bang is voor zijn eigen schaduw.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Coalitie VVD / PVV / CDA heeft geen meerderheid stemmen

, door

Deze gastbijdrage is weer van Ad van der Stok.

Het lijkt een noviteit in de Nederlandse politieke geschiedenis, een meerderheidskabinet dat met een minderheid van de stemmen gekozen is. Mocht het ervan komen dan zal die twijfelachtige eer aan het kabinet van VVD, PVV en CDA ten deel vallen. Want op basis van de nu beschikbare gegevens heeft deze coalitie 49,58 % van de stemmen. Dat is bijna 39 duizend stemmen minder dan de helft van het totaal aantal uitgebrachte stemmen, ongeveer 0,6 zetel tekort dus.

Dinsdag brengt de kiesraad de definitieve uitslag naar buiten. Maar op basis van het aantal binnenlandse stemmen, de bekend gemaakte percentages van de iets meer dan 35.000 buitenlandse stemmen, en de hier uitgelegde rekenmethode, zal deze coalitie niet aan een meerderheid van de stemmen komen.

Hoe dat kan? De VVD heeft 30,72 zetels behaald, 30 direct en de eerste restzetel. Het CDA heeft 20,50 zetels behaald, 20 direct en één restzetel. Tot slot de PVV die 23,15 zetels kreeg, maar daarmee toch op 24 komt. Ze krijgt de laatste restzetel die daarmee voorbij gaat aan de lijstverbinding PvdA / GroenLinks. Met een kleine 12 duizend stemmen extra hadden zij die extra zetel gekregen en zouden VVD, PVV en CDA niet verder dan 75 kamerzetels zijn gekomen. De verdeling van de restzetels maakt ’t mogelijk dat met een minderheid aan stemmen, toch een meerderheid aan zetels te behalen is. Het doet denken aan Gore versus Bush, waarbij de eerste met ongeveer een half miljoen stemmen voorsprong toch verloor.4-6

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rutte en de vergeten EU-immigratie

, door

[i]In deze duo-post bekijken onze gastlogger VanDyke en vaste redacteur Mark naar een aantal van de immigratiestandpunten van onze nieuwe premier Rutte, en dan vooral het cijfermatige beeld dat Rutte ons voorspiegelt.[/i]

De immigratie groeit Nederland boven het hoofd, afgelopen jaar waren het zo’n 147.000 mensen. Daarom moeten de grenzen dicht, zo betoogt VVD-lijsttrekker Rutte [url=http://www.vpro.nl/programma/buitenhof/afleveringen/43255562/items/43507688/]een paar weken terug in Buitenhof[/url]. Je kunt de problemen niet oplossen als de kraan open blijft staan, vermeldt hij er nog bij. Hoewel dat getal klopt is de stilzwijgende aanname dat het hier louter niet-westerse allochtonen betreft: degene die zoveel besproken worden in het kader van de integratieproblematiek.

Dat is niet terecht. Want hoewel de immigratie getalsmatig niet is veranderd, het aandeel nieuwe kansarme niet-westerse allochtonen [url=http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/dossiers/allochtonen/publicaties/artikelen/archief/2009/2009-2944-wm.htm
]is sterk afgenomen[/url], alsook gezinsmigratie onder niet-westerse allochtonen (waaronder ook de overbekende importbruidjes). Ter illustratie: een van de landen waar de meeste immigratie nu vandaan komt is India; dat is vooral [url=http://www.geencommentaar.nl/index.php/2010/05/27/immigratie-kost-veel-minder-dan-7-2-milj]gezinshereniging van eerder geimmigreerde kenniswerkers[/url].

De vergeten immigratie is die uit Oost-Europa. In 2004 [url=http://nl.wikipedia.org/wiki/Uitbreiding_van_de_Europese_Unie]traden onder andere Polen en Tsjechië toe[/url] tot de EU, in 2007 volgden Bulgarije en Roemenië. Vanaf 2005 begint de immigratie vanuit de EU naar Nederland flink te stijgen, alsook het migratiesaldo. Het betreft vooral arbeidsmigratie, en de gezinsmigratie volgt het – waar hebben we dit eerder gezien – op de voet. Deze trend heeft mogelijk grote gevolgen voor Nederland, en van een goed leider kunnen we verwachten dat hij zo’n trend had voorspeld.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

EIA: Peakoil has arrived

, door

Dit is een gastbijdrage van Markus Schmid van het Klimaatguru blog

Vrijwel iedereen heeft het gemist, maar piekolie is onlangs indirect bevestigd door de EIA (US Energy Information Administration). In haar jaarlijkse rapport over de toekomst van de Amerikaanse energieconsumptie en -productie zijn de prognoses voor de komende jaren dramatisch naar beneden bijgesteld.

Steven Kopits van Douglas-Westwood interpreteert de statistieken in een post op EconBrowser en komt met een verrassend verhaal:

Tot 2007 schetste de EIA een rooskleurige toekomst met een aanvoer van olie die almaar groeide met de vraag. In 2030 zouden duizelingwekkende 118 mbpd (million barrels per day) te bereiken zijn. Maar in de loop van de laatste drie jaar is dit optimisme geslonken. Met elke volgende prognose werd het minder. De laatste drie jaar is de prognose voor 2030 verlaagd met liefst 14 mbpd. Een hoeveelheid olie die overeenkomt met de gezamenlijke olieproductie van Saudi Arabië en China!

Hierbij is het een terechte vraag hoeveel waarde we aan dit soort vergezichten kunnen hechten. Er zijn veel onzekerheden. Écht interessant wordt het als we naar de korte termijn kijken, de voorspellingen zijn dan namelijk een stuk betrouwbaarder.

Welnu, voor de rest van dit decennium voorspelt de EIA geen enkel jaar waarin de olieproductie met meer dan ook maar 1% groeit! De gemiddelde groei is 0.6% per jaar van 2011 tot 2020. De productie kruipt nog wel van 86 mbpd naar ongeveer 92 mbpd in 2020, maar dat kun je nauwelijks meer groei noemen. In feite komt dit overeen met de globale productiecapaciteit waarop we momenteel zitten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Uitleggen

, door

Dit is wederom een gastbijdrage van Jochem Meijer.

In NOVA Politiek van zaterdagavond zei Balkenende dat hij de hypotheekrenteaftrek tot een breekpunt maakte omdat de VVD steeds beweerde dat het CDA niet duidelijk genoeg was. “Als mij zo’n verwijt wordt gemaakt, kies ik voor helderheid. Wij hebben nu aangegeven dat het ons echt menens is.
Ofwel: waar hij eerst nog geen stelling nam in het zwart-wit denken van de breekpunten, laat hij de nuance varen en kiest voor zwart, om duidelijkheid te verschaffen.

Duidelijkheid is ook waar kiezers op wachten, en het CDA kiest ervoor deze te bieden door een extreme positie in te nemen. Dat is nogal een simplistische benadering: alsof duidelijkheid alleen bestaat bij de gratie van een extreem standpunt, tegenwoordig ook wel ‘breekpunt’ genoemd. “We hebben in het coalitieakkoord afgesproken dat we van de hypotheekrenteaftrek zullen afblijven. We hebben een contract met de kiezer”, zei CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel hier eerder over.

De handelswijze van Balkenende en co in dit geval doet denken aan de besluitvorming van de PvdA inzake Uruzgan: We hebben ooit iets beloofd, en nu doen we dit omdat we het ooit beloofd hebben. Doodgewone ontwikkelingen, zoals veranderende omstandigheden of voortschrijdend inzicht (o, het is in Uruzgan toch niet zo voortvarend gegaan als we eerst verwachtten, dus we kunnen misschien beter nog even blijven) worden zo uitgesloten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Roemer en Halsema waren even goed als Rutte

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Maarten Keulemans, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Roemer; toch een winnaar? (Foto: Flickr/spgroningen)

Emile Roemer en Femke Halsema hebben het in het verkiezingsdebat van vorige week woensdag precies even goed gedaan als de ‘winnaar’, VVD’er Mark Rutte. Dat blijkt als je de peilingen van onderzoeks- bureau Synovate nog eens goed narekent.

Groot was de verbazing na de debatten van vorige week zondag en woensdag. Hoewel Job Cohen erg slecht uit zijn woorden kwam, cijfers niet wist en weinig overtuigend overkwam, had hij het volgens de peilingen achteraf niet eens zo slecht gedaan. Na het ‘premiersdebat’ met Balkenende, Wilders en Rutte van zondag riepen kijkers hem uit tot de een na beste (na Rutte). En bij het lijsttrekkersdebat van woensdag werd hij gedeeld vierde, samen met Balkenende.

Maar er zit een addertje onder het gras. Onderzoek wijst uit dat mensen die al op een partij stemmen, ook navenant vaker zullen zeggen dat ‘hun’ lijsttrekker het debat heeft gewonnen. Ze steunen hun leider, ongeacht wat hij tijdens het debat zegt. Uit Brits onderzoek bleek dat van iedere vier aanhangers van een politieke partij er gemiddeld drie de lijsttrekker van hun keuze ‘automatisch’ tot winnaar zullen uitroepen.

Dat is natuurlijk niet eerlijk. Grote partijen hebben immers meer aanhang, en krijgen dus ook meer stemmen ‘cadeau’ dan de kleintjes. Eigenlijk wil je weten wat kiezers die nog géén sterke mening hebben ervan vinden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het einde van het debat, en de kunst van de dialoog

, door

Op Sargasso is volop ruimte voor gastbijdragen. Hieronder een bijdrage van Christopher Baan, student International Development aan de universiteit van Wageningen (met een minor in klimaatbeleid).

Het is soms moeilijk te accepteren hoe weinig we eigenlijk weten over wat duurzaamheid écht is. Een grote uitdaging die voor ons ligt is om duurzaamheid in de mainstream te krijgen van de organisaties en instituten die voor een groot deel bepalen hoe de wereld eruit ziet en in de mainstream van ons dagelijkse leven.

Het is algemeen aanvaard dat we makkelijker omgaan met mensen met een vergelijkbaar wereldbeeld en overeenkomstige waarden. Dat zijn de mensen waar je het meestal mee eens bent, en waar je een open en eerlijke dialoog mee kunt voeren. Door met vergelijkbare mensen om te gaan die ons wereldbeeld bevestigen, gaan we zogeheten cognitieve dissonantie uit de weg, het ongemakkelijke gevoel dat wat je doet, niet overeenkomt met je waardensysteem. Met vrienden kun je daarom gemakkelijker op eenzelfde niveau praten en hoef je niet continue je standpunt te verdedigen.

Als hoogopgeleide man zul je niet gauw omgaan met ‘tokkies’, omdat zij wellicht andere opvattingen hebben over het nut van onderwijs en intellectuele ontwikkeling. Als lid van een linkse partij zul je niet gauw vriendschappelijk aankloppen aan het huis van een PVV’er, en reserveer je dat moment voor officiële debatten. Als vertegenwoordiger van de tabaksindustrie zul je je niet op je gemak voelen in een kliniek voor longkankerpatiënten. Als lobbyist van de olieindustrie is het onwaarschijnlijk dat je met een gemakkelijk gevoel je gezicht kunt tonen op de jaarlijkse klimaatonderhandelingen van de VN.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Haal die pensioenleeftijd toch uit de politiek

, door

Op Sargasso is volop ruimte voor gastbijdragen. Hieronder een nieuwe bijdrage van Paul Teule.

De verhoging van de AOW-leeftijd is een van die gehypete breekpunten die de formatie na 9 juni nog zal, tja, opbreken. Het zal partijen als PVV en SP in ieder geval hun regeringsdeelname gaan kosten. En de verhoging die uit de coalitieonderhandelingen komt zal geen elegant systeem zijn, maar een schoksgewijs, arbitrair of uitgehold plan. Iets van: naar 66 in 2018 en daarna in 12 jaarlijkse stapjes naar 67, met een uitzondering voor ambachtslieden, militairen en docenten duits.

Maar de vergrijzing stopt niet na 9 juni. Nu zijn er voor elke AOW’er 4 werkenden en dat worden er de komende dertig jaar 3. Europabreed zal de verhouding werkenden niet-werkenden van 1 op 4 naar 1 op 2 gaan in 2050. Het wachten is dus op de volgende verhoging, met bekende stellingenoorlogen in Nederland en rest van Europa.

Uit een uitgelekt rapport blijkt dat de Europese Commissie het liefst de volgende vuistregel zou willen invoeren: een Europeaan zou niet meer dan een derde van zijn volwassen leeftijd (staats)pensioen moeten trekken. Zo voorkomen we een ‘pijnlijke combinatie van kleinere uitkeringen en hogere bijdragen’. In 2060 worden Europeanen gemiddeld zeven jaar ouder dan nu, dus moet de pensioenleeftijd dan tweederde van zeven jaar = 4,6 jaar hoger liggen. Een elegant voorstel zou dan kunnen zijn: de AOW leeftijd vanaf 2015 elk jaar één maand omhoog, of elke twaalf jaar één jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Stem voor eParticipatie

, door

Hieronder volgt een gastbijdrage van Carl Lens van CreativeCrowds: een bureau gespecialiseerd in crowd sourcing.

De mogelijkheden om via internet burgers te bereiken en betrekken staan bij de overheid steeds vaker op de agenda: e-participatie is in opkomst. Maar welke rol spelen internet en participatie bij de Tweede Kamerverkiezingen? CreativeCrowds is in de verkiezingsprogramma’s op zoek gegaan naar de plannen en standpunten van de grootste partijen. Al zijn er maar een paar partijen die zich er expliciet over uitspreken, veel partijen zetten de deur naar e-participatie op een kier. Standpunten over het burgerinitiatief en over referenda staan vaak in het programma, daarbij zijn er een aantal vernieuwende plannen beschreven. Een overzicht:

Het belang van e-participatie

“Laat ons volk zich maar uitspreken; samen weten burgers het beter dan de linkse kliek” (PVV). De PVV weet het helder te brengen; Wilders en partijgenoten willen “de macht teruggeven aan de burger”. Op links klinkt bij de SP een zelfde geluid: “Beslissingen over de buurt worden vaak over de hoofden van de bewoners heen genomen”. Waar uiterst links en uiterst rechts overeenkomsten vertonen, leggen de partijen daartussenin het belang van Participatie anders uit:

“De PvdA zet zich in voor een betekenisvolle dialoog tussen burger en bestuur” (PvdA). “Bestuurders moeten er voor zorgen dat burgers op meer manieren dan alleen via de verkiezingen betrokken zijn bij beslissingen die zij nemen. Die inspraak moet geschieden met de nieuwste communicatiemiddelen” (D66). “Het vertrouwen van burgers in de overheid en betrokkenheid bij het openbaar bestuur zijn gediend bij burgerparticipatie. Daarom moet er een brede evaluatie komen van inspraakmogelijkheden en vormen van burgerparticipatie” (CDA).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Massa-immigratie is de schuld van links

, door

Dit is het derde en laatste deel van de serie ‘De massa-immigratie is de schuld van links’ van onze gastlogger Vandyke. Je kan hier deel 1 en deel 2 vinden. Dit is een enigszins geredigeerde versie van het stuk op zijn eigen blog.

Wie heeft de schuld van de massa-immigratie? ‘Links’ roept rechts voortdurend. Links zwijgt. Omdat ze schuldig zijn of te fatsoenlijk om op dat soort aantijgingen te reageren? Ik ben misschien wel schuldig, maar heb weinig last van fatsoen en ga daarom op zoek naar de waarheid. Wat zijn de beleidsmaatregelen geweest die de immigratie van de laatste vijftig jaar hebben veroorzaakt? Welke kabinetten hebben die maatregelen ingevoerd en waarom?

De cijfers

Om te beginnen een grafiek van de totale immigratie naar nationaliteit vanaf 1960.

Grafiek Immigratie

De + en ? geven aan of er in dat jaar maatregelen zijn genomen die de immigratie bevorderen of verminderen ? zie bij het kopje ‘De maatregelen’. De letters verwijzen ook daarnaar.

Totaal waren er in die 49 jaar 4,6 miljoen immigranten: 1,7 miljoen met de Nederlandse, 780 duizend uit een EU-land, 230 duizend Marokkaanse, 327 duizend Turkse en 1,5 miljoen met een overige nationaliteit. Van Turken en Marokkanen is er specifieke informatie vanaf 1965. De diversiteit van de mensen is enorm, maar als men het over de massa-immigratie heeft dan bedoelt men meestal de ‘kansarme’ migrant afkomstig uit Afrika of landen als Turkije, Irak en Afghanistan. Bij de immigranten met de Nederlandse nationaliteit zitten naast autochtonen, Antillianen, Surinamers (t/m 1980), ook andere allochtonen met de Nederlandse nationaliteit. De piek van immigranten met de Nederlandse nationaliteit in 1975 komt door de onafhankelijkheid van Suriname.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spindoctors: Nederland loves Mark Rutte!

, door

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Chris Aalberts, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Mark Rutte (Foto: Wikimedia Commons/Nick van Ormondt)

Nog even en we hebben na een eeuw weer een liberale premier: Mark Rutte. De man werd al meerdere keren afgeschreven: hij won ooit nipt de lijsttrekkersverkiezingen van de VVD, en moest bij Rita Verdonk’s vertrek uit de VVD een flinke partijcrisis bezweren. Zijn peilingen waren altijd zeer beroerd, maar nu is hij terug. Hij overtuigt niet alleen de VVD-partijelite, maar ook heel Nederland. Mark is jong, vlot, belezen, kundig en charismatisch. Hij zal Nederland wel door de economische crisis leiden, en grote groepen Nederlanders geloven daarin, harde ingrepen in de sociale zekerheid of niet.

Job Cohen
Wat jammer nou voor Job Cohen. Hij was een alom gerespecteerd burgemeester en de hoop van Nederland, toen hij twee maanden geleden werd aangekondigd als nieuwe PvdA-leider. Heel Nederland zuchtte van verlichting dat een nieuwe leider was opgestaan. Een grote golf van enthousiasme overspoelde Nederland en internet, waar sociale netwerksites als paddenstoelen uit de grond schoten om Job in zijn overwinningstocht naar het torentje te ondersteunen. Na acht jaar Balkenende had Nederland op dit moment gewacht: verlossing.

Maar nu is alles ineens anders: Mark lijkt met de eer te gaan strijken en Job lijkt plotseling een slechte keus. Job kent zijn cijfers niet, en maakt daar in debatten ongemakkelijke grapjes over. Job daagt Wilders bij een televisiedebat uit, om datzelfde debat vervolgens van hem te verliezen. Job hakkelt en struikelt over zijn eigen woorden, wordt boos op Wilders, en past elke keer zijn programma aan, waar hij vervolgens weer spijt over moet betuigen. Al met al niet erg vreemd dat Nederland binnen twee maanden helemaal klaar is met Job.

Vorige Volgende