cruising around in tokyo`s bay area, a view of the tokyo tower,
crossing the rainbowbridge, finishing in a very old district.
tokyo tower rainbowbridge [Tokyo]
Wie dit leest is gek. Want eigenlijk moet u met dit weer gewoon naar buiten. Die paar dagen dat een verwarde Fries in de kerstvakantie op natuurijs stond zijn we allang vergeten. Na een zachte natte start in januari is de lente nu volop losgebarsten. Niet alleen stijgt de gemiddelde jaartemperatuur: de afgelopen tien jaar waren de warmste jaren ooit, de seizoenen lijken ook op te schuiven. Herinnert u zich nog die tropische aprilmaand en de herfstachtige zomer van vorig jaar? Tegenwoordig begint de Hollandse lente in februari. Ter zelfkickende zelfbevestiging van deze ogenschijnlijk boude uitspraak citeer ik uit de Natuurkalender van deze maand.
De Natuurkalender, zeg maar de fenologische barometer somt voor u op: bloeiende kornoelje al vanaf de jaarwisseling, bloeiende bosanemoon en dotterbloem en zelfs bloeiende bosaardbei, deze laatste soort bloeit doorgaans pas in mei… In Zeeland zijn de eerste lepelaars alweer gesignaleerd en in de Oostvaardersplassen zijn de zeearenden begonnen met het husselen van hun meubels. De bosuilen zitten zelfs al op de eieren, reeds. Vlinderspotting in februari is hot, nu de Atalanta in toenemende mate niet meer de moeite neemt om naar het Zuiden te vliegen kunt tijdens een zonnige februari-wandeling deze voormalige trekvlinder zomaar tegen het lijf lopen. Naar buiten dus, want dinsdag is het weer waterkoud!
Een lage waterstand maakt het mogelijk om aan de rand de Victoria Falls te zwemmen, de beroemde watervallen op de grens van Zambia en Zimbabwe. Toeristen badderen in de Devil’s Pool tot vlak aan de rand van de waterval. Iedereen lijkt elkaar voor de foto te willen overtreffen in waaghalzerij zodat je het gevoel je bekruipt dat het toch een keertje fout moet gaan? Zie hier een fotoserie+filmpjes.
In de serie Feel Good Friday volgt nu een afwijkende aflevering: de Feel ‘Not So Good’ Friday. Hierboven ziet u de Panamese goude klompvoetkikker een laatste groet brengen, dit was in 2006 en inmiddels is deze kikker in het wild uitgestorven. Oorzaak: Batrachochytrium dendrobatidis, een dodelijke schimmel die geholpen door de klimaatverandering pandemische uitbraken vertoont (ScienceDaily). Ook al konden wij afgelopen november u in deze serie melden dat er een ‘medicijn’ is gevonden tegen deze ziekte, toch zijn er al veel slachtoffers gevallen zoals deze klompvoetkikker en er zullen nog vele andere amfibiesoorten volgen.
Sir David Attenborough filmde voor de BBC deze klompvoetkikker vlak voordat deze uitstierf: Life In Cold Blood. Doordat deze kikker nabij luidruchtige bergbeekjes leefde moest hij zwaaien om te communiceren. Het gekwaak werd immers overstemd door het watergeruis. Vlak nadat een gedesinfecteerde filmcrew op een afgelegen plek de laatste populatie van deze kikkersoort filmde dook later ook hier de dodelijke schimmel op. Wetenschappers hebben in allerijl de laatste individuen opgespoord en proberen ze in gevangenschap in leven te houden. Waarom u dit leest: het is dit jaar het Year of the Frog met extra veel aandacht voor de penibele situatie waarin onze gladde vrienden zich bevinden.
Steeds meer aardwetenschappers en klimatologen waarschuwen dat de klimaatverandering niet geleidelijk zal verlopen. Ook in het boek De Laatste Generatie van klimaatexpert Fred Pearce wordt in het hoofdstuk: ‘Onvermijdelijke Verrassingen’ gewaarschuwd voor plotselinge veranderingen in de stabliteit van ijskapen en regenwouden. Sommige processen bereiken immers een cruciaal ’tipping point’ en veranderen dan plotseling van richting en/of snelheid. Deze week verscheen in het wetenschappelijke tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences journal een artikel waarin een schatting wordt gemaakt van de ‘omslagtijd’ van verschillende fysische processen op aarde. Enkele daarvan zijn: het smelten van het arctische zeeijs (10 jaar), het stoppen van de Atlantische Golfstroom (100 jaar), het verdwijnen van de Indiase moesson (1 jaar), afsterven van het Amazone regenwoud en de boreale bossen (50 jaar). Sommige van deze processen zijn al waarneembaar zoals het afzwakken van de Golfstroom en het teruglopen van de zeeijsbedekking. De onderzoekers bepleiten dat: “that society should not be lulled into a false sense of security by the idea that climate change will be a gradual process” (BBC).
Uit een andere wetenschappelijk hoek komt nu de waarschuwing dat de zeespiegelstijging wel eens veel sneller zou kunnen verlopen dan het IPCC momenteel inschat. Paleontologisch onderzoek aan de verhouding tussen zuurstofisotopen in de kalkschaaltjes van microfossielen uit de Rode Zee geeft aan dat in het laatste interglaciaal, het Eemien (dat van 124.000 tot 119.000 jaar geleden duurde) toen de gemiddelde temperatuur zo’n 2 °C hoger was dan nu de zeespiegel 4-6 meter hoger stond dan nu (NGV-Geonieuws). Gezien de verwachting dat het klimaat op aarde deze eeuw tenminste 2 °C gaat opwarmen kunnen we een zeespiegelstijging verwachten vergelijkbaar met die aan het begin van het Eemien plaatsvond: 1,6 meter per eeuw, en dat is onverwachts een metertje hoger dan tot nu toe werd verwacht.