Terwijl de doldwaze oranje oempa loempa in het Witte Huis steeds vreemdere fratsen uithaalt zitten de EU-lidstaten (waaronder Nederland) in een drievoudige strategische klem bij de VS: ICT, betalingssystemen en energie. De afhankelijkheid van Amerikaanse ICT hebben weeerder besproken. Voor een grotere onafhankelijkheid op gebied van betalingssystemen zet de EU in op IDEAL opvolger WERO en de digitale Euro. Dat dat geen overbodige luxe is laten de ervaringen van de rechters van o.a. het Internationaal Strafhof zien. Voor energie resteert een simpele keus: de VS & Saoudia Arabië achterna als petrostate of China en India achterna als electrostate. De Europese droom van waterstof blijkt net zo vluchtig als het goedje zelf. Veel van de met veel fanfare aangekondigde projecten worden afgeblazen als het aankomt op de investeringsbeslissing, ook de vele pilots met waterstoftreinen, bussen en vrachtauto’s worden een voor een opgedoekt. Batterij-elektrische alternatieven blijken bedrijfseconomische beter te renderen en dat geldt breder voor investeringen in wat Ember Energy als electrotech bestemd. Wat resteert is een forse overinvestering in waterstofleidingen en een continent breed tekort aan investeringen in het elektriciteitsnetwerk, wat in veel lidstaten leidt tot netcongestie. Petrostate vs electrostate Voor de EU ligt de electrostate meer voor de hand dan petrostate. Europa is afhankelijk van import van olie, gas en uranium. Een afhankelijkheid die pijnlijk duidelijk werd bij de Russische inval in Oekraïne, waarmee de toegang tot goedkoop Russisch aardgas werd afgesneden. De afhankelijkheid van Russisch gas werd in hoog tempo omgebogen in afhankelijkheid van de import van duurdere LNG uit vooral de VS en het Midden-Oosten. In sneltreinvaart werden importterminals voor LNG gerealiseerd, de afhankelijkheid van Russisch uranium bleef. Nu blijkt de nieuwe afhankelijkheid van de VS en Qatar ons niet ongevoelig te maken voor prijsschokken, al valt de impact vooralsnog mee vergeleken met het prijseffect van de Russische invasie in Oekraïne. Ondertussen hangt een groot deel van de Europese energie-intensieve industrie in de touwen. Het lukt niet of moeilijk om te concurreren tegen landen die zelf goedkope brandstoffen hebben of die inzetten op electrotech, zoals China en inmiddels ook India. Netcongestie en strikte regels voor plaatsing van zonnevelden en windturbines maken het ingewikkeld voor de Europese industrie om dezelfde stappen te nemen. Ook is het de vraag welke producten we nog waar willen en kunnen maken in de EU. In China werken ze hard aan het verplaatsen van de aluminiumsmelters van kolenrijke delen naar gebieden met meer hernieuwbare elektriciteit. Voor de EU vergt een soortgelijke herschikking een terugkeer naar de wortels van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. Alleen dit keer met de bredere vraag waar binnen de EU welke energie-intensieve basisindustrie het best gevestigd kan worden. Wat tot pijnlijke keuzes voor de grote Nederlandse basisindustrie kan leiden. Gelukkig functioneert de interne arbeidsmarkt van de EU inmiddels een stuk beter dan in de jaren 50 van de vorige eeuw. Wat de keuze tussen mee verhuizen of omscholen naar een ander vak niet minder pijnlijk maakt voor de betrokkenen. Waterstof als energiedrager = dood, waterstof als grondstof leeft Waterstof werd lang gezien als de ideale vervanger voor aardgas en diesel. Toen ik 20 jaar geleden bij het ministerie van Economische Zaken werkte reikte de waterstofdroom van verwarming van huizen tot zwaar transport. Die belofte is zacht gezegd niet waargemaakt. Het verwarmen van huizen gaat gebeuren met warmtepompen of warmtenetten. Een dikke 50 onafhankelijke onderzoeken laten inmiddels zien dat verwarmen met waterstof te duur is en blijft. Personenauto's worden elektrisch, Europese en Amerikaanse autobouwers stribbelen tegen. Wat ze in hun eigen markt misschien wat marktaandeel oplevert, maar wat ze forse klappen op de exportmarkt in China, Afrika, Zuid-Amerika en Azië oplevert. En wat grote kansen biedt voor Chinese autobouwers, zoals BYD en GEELY. Ook bij bestelbussen, bussen en vrachtverkeer is inmiddels duidelijk dat het elektrisch gaat worden i.p.v. waterstof. Een markt die wederom gedomineerd wordt door Chinese bedrijven, zoals BYD en Yutong. En niet te vergeten door Chinese batterijproducenten, zoals CATL. Duurt laden te lang? Dan verwisselen we toch de batterij binnen 5 minuten... https://youtu.be/XHgw2FLBbGg?si=iaKQt0XniEAd5Ugj In China steeg het aandeel elektrische vrachtwagens in 2025 naar ruim 20% van de nieuwe verkopen. De verkoop van LNG vrachtwagens begint er al onder te leiden. De huidige oorlogen in het Midden-Oosten en de prijsstijgingen die daar het gevolg van zijn zal de omslag naar elektrische vrachtwagens eerder versnellen dan vertragen. De kosten van een elektrische vrachtwagen lagen namelijk al lager voor de huidige prijsstijgingen. Kernenergie als redder in nood? Het Nederlandse kabinet zet in op 4 nieuwe kerncentrales. De oorspronkelijke verwacht was dat de eerste 2 daarvan in 2035 zouden draaien. Gelet op de ervaringen in Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, de VS en Finland was dat altijd al lichtelijk optimistisch. Wie in eigen land beter zou kijken had ook beter kunnen weten. De oorspronkelijke planning voor de nieuwe onderzoeksreactor in Petten (Pallas) was dat deze rond 2015 operationeel zou zijn. Vorig jaar februari constateerde NRC dat er niet veel meer was dan een bouwput in de duinen. Dat is dik 10 jaar vertraging. Gaan we daarvan uit dan kunnen de nieuwe kerncentrales vanaf 2045 helpen de energieprijs te verlagen, tenzij we de route van Ontario, Canada, volgen. Daar is het elektriciteitstarief met 29% gestegen om de bouw van een nieuwe SMR en de levensduurverlenging van bestaande kerncentrales te bekostigen. Hoe dan ook, voor de korte termijn hoef je op kernenergie niet te rekenen. Afschaffen milieuregels en afzwakken klimaatbeleid als oplossing? Uit berichtgeving van DeSmogBlog en ExxonKnew is duidelijk dat Amerikaanse olie- en gasbedrijven al een tijd volop inzetten op het verder afzwakken van Europese methaan regelgeving en de Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD). Deze laatste richtlijn bevat regels voor verslaglegging over milieu-impact en arbeidsomstandigheden in de keten. Er ligt een voorstel dat al fors is afgezwakt door een coalitie van extreem- en centrumrechtse Europarlementariërs, die achter de schermen behoorlijk onder druk zijn gezet door met name Amerikaanse fossiele energiebedrijven. Want geeft nou toe: hoe kan een olie- en gasbedrijf als Exxon z'n keten nou in de gaten houden, als het bedrijven als Nestle en Mars wel lukt met de tienduizenden boeren in hun toeleveringsketen? Het verwaterde compromis is voor Exxon en Chevron nog steeds te veel. Ze zetten, samen met de American Petroleum Institute, hun lobby onverminderd door. Gesteund door pr-bedrijf Teneo. Alleen is het, net als bij Amerikaanse ICT, verstandig om minder olie en aardgas te verbruiken. Zowel olie- als gasprijzen worden bepaald op de wereldmarkt, met aanvoerketens die makkelijk te verstoren zijn en grote impact op de prijs kunnen hebben. Als Azië meer betaalt, gaan de olie- en gastankers die kant op. De beste manier om de prijs van energie te verlagen, zeker van elektriciteit, is zorgen dat de duurste producent zo min mogelijk draai uren maakt. De duurste centrales zijn gascentrales. Meer windenergie, zonne-energie en energieopslag om elektriciteit uit uren met veel productie en lage prijzen op te slaan voor gebruik in dure uren is de snelste en makkelijkste manier om de invloed van aardgas op de stroomprijs te verlagen. Opslag in de vorm van warmte vermindert het aardgasverbruik voor verwarming en proceswarmte. Puzzelen voor ondernemers In gebieden met netcongestie betekent dit vaker zonnepanelen en windturbines achter de meter van een bedrijf, vaker afschakelen van de zonnepanelen en windturbine, of meer energieopslag voor momenten dat er wel ruimte is om terug te leveren. Of opslag in de vorm van warmte, die bruikbaar is op een later moment. Een voorbeeld uit m'n eigen stad: in de haven wil de gemeente de schepen over laten schakelen op walstroom, de bedrijven in de haven willen hun voertuigen en werkprocessen elektrificeren. Zon op dak is een leuke oplossing van voorjaar tot herfst, maar biedt te weinig elektriciteit van de herfst t/m het voorjaar. Het netwerk zit nog wel een paar jaar op slot, er passen een à twee windturbines. Die leveren geen goedkope stroom, want heel groot kunnen ze niet worden vanwege de beperkingen in het gebied en met netcongestie is het de vraag of ze hun stroom altijd mogen leveren, of dat ze zo nu en dan af moeten schakelen. Maar ja: de keus is duurdere extra stroom of geen extra stroom. Wat in ieder geval niet gaat helpen is nieuwe LNG terminals bijbouwen, wachten op kernenergie of blijven dromen van waterstof. De ontwikkelingen in China en India laten zien dat de (voor sommige partijen pijnlijke) waarheid is dat wind, zon, water en energieopslag (in de vorm van warmte of elektriciteit en al dan niet op wielen) de werkpaarden van de energietransitie en energieonafhankelijkheid zijn. En voordat je begint over het aandeel duurzaam in het primaire energiegebruik raad ik je aan dit stuk te lezen. We hoeven het primaire energiegebruik namelijk niet te vervangen, we hoeven enkel het nuttig energiegebruik te vervangen. Dat deel van het primair energiegebruik dat we gebruiken voor arbeid of warmte. En als we dat doen m.b.v. elektronen i.p.v. moleculen dan hebben we een stuk minder windturbines en zonnepanelen nodig...
De wereld gaat aan gekte ten onder….
‘Mad World’ (1982), geschreven door Roland Orzabal, de ene helft van Tears for Fears, hier vertolkt door Curt Smith, de andere helft van Tears for Fears, en zijn dochter Diva.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Peilingen laten een opvallend beeld zien. Een aanzienlijk deel van de Amerikanen wijst de Amerikaanse aanval op Iran af. Volgens recente peilingen keurt een meerderheid van de Amerikanen in het algemeen de aanvallen af en zelfs binnen de Republikeinse achterban bestaan twijfels over een nieuwe oorlog in het Midden-Oosten.
Dat lijkt op het eerste gezicht opmerkelijk. Donald Trump heeft zijn politieke beweging jarenlang gebouwd op een bijna reflexmatige loyaliteit. De MAGA-achterban volgde hem door verkiezingsnederlagen, rechtszaken, staatsgreep-retoriek en een inmiddels indrukwekkende lijst aan alternatieve werkelijkheden.
En nu plotseling twijfel over een militaire aanval.
De verklaring ligt vermoedelijk een stuk eenvoudiger dan je op het eerste gezicht zou denken. De achterban heeft simpelweg nog geen bruikbaar verhaal gekregen.
Trump presenteerde zich jarenlang als de president die eindeloze oorlogen zou beëindigen. “America First” betekende volgens de marketingfolder dat Amerikaanse soldaten niet langer in het Midden-Oosten zouden sneuvelen voor vage geopolitieke strategieën. Een aanval op Iran past slecht in dat verhaal. De cognitieve puzzel ligt dus nog even op tafel.
Dat probleem lost zich doorgaans vanzelf op. Zodra de propagandamachine op gang komt, verschijnt er vrijwel altijd een nieuwe uitleg van de kansel waarmee de realiteit alsnog netjes in het bestaande wereldbeeld past. Misschien ging het om zelfverdediging. Misschien om het redden van Israël. Misschien om het bevrijden van het Iraanse volk. Of, klassiek Trumpiaans, een combinatie van alle drie én de olie.
De Nieuwe Beurskoers (DNBK) is een oecumenische vereniging van christelijke beleggers die een benchmarkonderzoek heeft gedaan naar de rol die Nederlandse beursgenoteerde bedrijven kunnen spelen bij het terugdringen van moderne slavernij wereldwijd. Uit het onderzoek blijkt dat acht van de tien onderzochte bedrijven al mogelijkheden hebben om actief misstanden op te sporen, maar ze doen dat slechts in beperkte mate. Zes bedrijven voldoen aan de basisverwachtingen en twee bedrijven presteren bovengemiddeld. Maar wanneer het gaat om het daadwerkelijk aanpakken van misstanden, benutten bedrijven gemiddeld slechts 15% van de beschikbare mogelijkheden.
In het voorwoord bij het rapport verwijst Mgr. De Korte, bisschop van Den Bosch, naar de bekende pauselijke encycliek Rerum Novarum waarin de kerk eind negentiende eeuw de erbarmelijke arbeidsomstandigheden onder het kapitalisme aankaartte. De Korte, meer dan een eeuw later: “Het lijkt alsof het systeem dat wij hebben opgebouwd niet kan bestaan zonder uitbuiting. Bedrijven en investeerders schuwen winst op korte termijn allerminst, vaak ten koste van arbeiders en Gods schepping.” Het rapport laat zien dat het anders kan, maar het gebeurt dus niet. Er is gebruik gemaakt van een Britse methode voor dit soort onderzoek, ‘Find It, Fix It, Prevent It’. Alleen Ahold Delhaize en JDE Peet’s (met Douwe Egberts) halen meer dan de helft van de punten die onderzocht werden. DNBK adviseert de bedrijven onder meer actief onderzoek te doen, te zorgen voor ‘passend herstel’ bij aangetroffen gevallen van slavernij en interne preventiemechanismen te versterken.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Het ledental van landelijke partijen is in 2025 met ruim 57.000 toegenomen tot 448.100 – een groei van 14,6%. Daarmee is de laatste piek in ledentallen, van 1982, overtroffen. Op dit moment is 3,3% van de kiesgerechtigde Nederlanders lid van een politieke partij; begin 2021 was dat nog 2,4%. Vrijwel alle in de Eerste en Tweede Kamer vertegenwoordigde partijen hebben in het afgelopen verkiezingsjaar meer leden mogen verwelkomen, zo blijkt uit de jaarlijkse opgaven aan het Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen (DNPP) van de Rijksuniversiteit Groningen
Decennialang gold in geopolitieke discussies een vrij simpele intuïtie. Een streng religieus regime met kernwapens vormt een risico. Het argument verscheen steeds weer in analyses over Iran. Een theocratie die zichzelf ziet als uitvoerder van een goddelijke opdracht, gecombineerd met nucleaire ambities, roept begrijpelijke nervositeit op.
De blik richtte zich daarbij vrijwel altijd op Teheran. Washington bleef meestal buiten beeld. Toch schuift daar iets. Volgens meldingen van Amerikaanse militairen hebben commandanten de recente spanningen rond Iran beschreven in religieuze termen. De oorlog zou passen binnen “Gods plan” en verwijzingen naar Bijbelse profetieën en Armageddon doken op in briefings en toespraken.
Een incident op zichzelf vormt gelukkig nog geen trend, maar de bredere context maakt dit verhaal wel relevant.
De theologie van de eindtijd
Binnen delen van het Amerikaanse evangelisme leeft namelijk een specifieke interpretatie van de Bijbel. In dat wereldbeeld speelt Israël een centrale rol in de eindtijd. De stichting van de staat Israël markeert volgens deze lezing het begin van een profetische keten die uiteindelijk leidt tot een apocalyptische oorlog in het Midden‑Oosten en daarna de wederkomst van Christus.
Deze interpretatie, vaak dispensationalisme genoemd, vormt al decennia een belangrijk element binnen evangelische politiek in de Verenigde Staten. Grote megakerken, lobbyorganisaties en mediakanalen bouwen hun politieke agenda gedeeltelijk rond dat idee.
Er is altijd iets met Geert Wilders en debat. Of beter: het ontbreken ervan. Nieuw is dat nu zichtbaar wordt hoe dat tot stand komt. Uit gelekte berichten blijkt dat er actief gezocht werd naar een reden om onder debatten uit te komen. Die reden kreeg een vertrouwde vorm: dreiging.
Laat helder zijn: die dreiging is reëel, of nou ja, daar gaan we maar vanuit. In ieder geval, Wilders leeft al jaren onder zware beveiliging. Dat vraagt om aanpassingen en beperkingen. Alleen blijkt nu dat diezelfde dreiging ook wordt ingezet als politiek instrument. Niet zuiver als bescherming, ook als excuus. En opeens gaat het niet meer alleen over veiligheid, maar gaat het ook over de keuze ‘veiligheid’ strategisch in te zetten om debat te vermijden.
En die keuze heeft een prijs. Want wie herhaaldelijk onterecht naar dreiging verwijst om afwezigheid te rechtvaardigen, tast zijn eigen geloofwaardigheid aan. Een soort van ‘boy cries wolf’: het gevaar bestaat echt, alleen wordt het zo vaak en zo selectief ingezet dat het onderscheid tussen noodzaak en opportunisme vervaagt. Velen vermoedden het al, en voor het eerst is dat nu concreet zichtbaar.
Dat maakt het extra problematisch. Want die beveiliging hoort het democratisch proces te beschermen. Hier wordt die beveiliging onderdeel van het politieke spel. Een middel om controle te ontwijken in plaats van mogelijk te maken, en daarmee juist het democratische proces te frustreren in plaats van te beschermen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
En zo staat het geschreven:
Psalm 118:6: Met de HEER aan mijn zijde heb ik niets te vrezen, wat kunnen mensen mij doen?
De Wikipedia over ’With God on Our Side’, van Bob Dylan:
De tekst gaat over de neiging van Amerikanen (of veel andere samenlevingen) om te geloven dat God altijd aan hun kant zal staan en zich zal verzetten tegen degenen met wie ze het oneens zijn, waardoor de moraliteit van gevoerde oorlogen en door hun land begaan wreedheden onbetwist blijft.
De oorlog van de VS en Israël tegen Iran is vanaf de eerste dag voelbaar in de Gazastrook. Israël sloot vrijwel onmiddellijk alle grensovergangen naar Gaza, inclusief die bestemd voor humanitaire hulp, schrijft Tareq S. Hajjaj, de Gaza Correspondent voor Mondoweiss
‘Temidden van de wereldwijde aandacht voor de voortdurende escalatie van Israël in Iran – en nu ook in Libanon, nu Hezbollah zich in de strijd mengt – vrezen de inwoners van Gaza dat een andere oorlog van Israël onopgemerkt zal blijven: de hervatting van het uithongeringsbeleid in Gaza.
De klimatologische lente begon 1 maart. De astronomische lente begint op het noordelijk halfrond meestal op 20 maart.
De lente in Buenos Aires kun je het hele jaar door meemaken als je luistert naar de muziek van Astor Piazzolla. ‘Primavera Porteña’ is een van de vier seizoenen die Piazzolla op muziek zette: de Cuatro Estaciones Porteñas. ‘Porteña’ verwijst naar ‘zij die in Buenos Aires zijn geboren’.
Een beetje tango past wel bij het mooie weer van deze week. Hier uitgevoerd door het Britse Fugata Quintet.