Nakba-ontkenning door ChristenUnie, SGP en VVD

Door zich in de inhoud van schoolboeken over het Palestijns-Israëlisch conflict te mengen, maken partijen als de ChristenUnie zich schuldig aan zionistisch revisionisme, meent Jaap Bosma.

De jonge Amos Oz vroeg, onder het wachtlopen tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog van 1948, aan een vriend of hij ooit een van die Arabische ‘moordenaars’ had doodgeschoten, die hun Joodse dorp bedreigden. Zijn vriend antwoordde:

‘Moordenaars? Wat verwacht je anders van ze? Vanuit hun gezichtspunt zijn wij buitenaardse wezens die hier geland zijn en hun grondgebied zijn binnengevallen. Stukje bij beetje hebben we het veroverd, en terwijl we hun verzekerden dat we hier eigenlijk gekomen waren om ze te overladen met heerlijkheden, om ze te bevrijden van achterlijkheid, onwetendheid en onderdrukking, hebben we ze sluw nog meer grond ontfutseld. Wat dacht je? Dat ze ons zouden bedanken voor onze weldaden? Dat ze ons tegemoet zouden komen met tamboerijnen? Dat ze ons respectvol de sleutels van het hele land zouden overhandigen, uitsluitend omdat onze voorouders hier gewoond hebben? Is het een wonder dat ze de wapens tegen ons hebben opgenomen? En nu wij hen verpletterend verslagen hebben en er sindsdien honderdduizenden in vluchtelingenkampen wonen, verwacht je nu soms dat ze delen in onze vreugde en ons het allerbeste wensen?’

Aldus een fragment uit het VWO schoolboekHet Midden-Oosten – Honderd jaar brandhaard van de wereldpolitiek”, waar enige ophef over is.

De titel van het hoofdstuk over de stichting van Israël is “Geboren uit onrecht, gegrondvest op onrecht”. Het eerste onrecht verwijst natuurlijk naar Europees antisemitisme en de Holocaust. Het tweede onrecht komt volgens het boek terug in het verhaal van de soldaat. Het verwijst naar de Nakba, de verovering van het grootste deel van Palestina en de verdrijving van honderdduizenden Palestijnen door de zionisten. Tweede Kamerlid Joël Voordewind van de ChristenUnie stelt dit, samen met SGP en VVD, aan de kaak als een onjuistheid.

Onzin, hebben de auteurs van het schoolboek al gezegd:

“de systematiek achter de verdrijving van Palestijnse Arabieren staat beschreven in gezaghebbende handboeken. … Dat deze mensen van huis en haard werden verdreven en dat terugkeer naar hun haardsteden door Israël werd geblokkeerd [staat] buiten kijf”.

Schizofreen

mo brandhaardIn het schoolboek vormt het aankaarten van de verdrijving van de Palestijnen overigens wel een uitzondering, want voor het overige wordt keer op keer het partijdige Israëlische verhaal vertelt. Feiten die het Palestijnse verhaal ondersteunen worden slechts mondjesmaat genoemd. Ook volgens een expert die uitgeverij ThiemeMeulenhoff raadpleegde, steekt het Arabische standpunt mager af tegen het getoonde begrip voor het Israëlische standpunt.

In het lesboek staat een citaat uit de Israëlische onafhankelijkheids-verklaring dat mij opviel omdat het zo goed de zionistische mentaliteit weergeeft.

“Zij [de zionisten] stichtten een groeiende gemeenschap, economisch en cultureel hun eigen meesters, vredelievend doch tot verdediging bereid.”

Het eerste deel van die zin verwijst naar de kolonisatie, het Joods maken van Palestina, en het tweede deel naar het morele zelfbeeld dat men cultiveert. Een kolonisator is echter per definitie een agressor. De tegenspraak tussen de twee delen, het onrecht dat voortgaande kolonisatie meebrengt, ontkent men altijd. Dat is de tegenstrijdigheid in de Israëlische identiteit. Daardoor is de hypocrisie er als het ware ingebouwd. De tegenstrijdigheid moet koste wat kost verbloemd worden want anders moet men óf zijn morele zelfbeeld bijstellen, óf verdere kolonisatie opgeven.

De bestrijding van legitieme kritiek op Israël met de beschuldiging van antisemitisme is een voorbeeld van dat verbloemen. De ophef over het schoolboek begon met die beschuldiging door Likud Nederland; Likud, de partij van premier Netanyahu die vorig jaar honderden Palestijnen liet vermoorden, van oud-premier Sharon aan wiens handen nog veel meer bloed kleeft, en van oud-premiers Begin en Shamir die hun carrière begonnen als terroristen.

Onder andere vond Likud NL dat “de leugen dat Arabieren in Israël wettelijk gediscrimineerd worden” antisemitisch is. Dit is echter geen leugen. Volgens de Israëlische mensenrechtenorganisatie Adalah zijn er in Israël meer dan 50 wetten die Israëlische Arabieren direct of indirect discrimineren.

Antisemitisch?

Likud NL weet de zinsnede “gegrondvest op onrecht” met een tweestaps-redenering antisemitisch te maken. De eerste stap is dat het recht op zelfbeschikking voor Joden ter discussie gesteld zou worden. Het lijkt mij echter dat de feitelijke constatering van onrecht niet impliceert dat Joden geen recht op zelfbeschikking hebben.

Deze overdrijving van kritiek op Israël als een soort existentiële dreiging zie ik de laatste jaren vaker, bijvoorbeeld in de kritiek op de BDS-beweging, die slechts opkomt voor de rechten van de Palestijnen. Het is een truc om de inhoud van de kritiek te ontwijken. Ook demoniseert men de critici en bevestigt men daarmee het zelfbeeld van morele superioriteit.

De tweede stap in de redenering is dat “de betreffende definitie van de EU” ingeroepen wordt. Daarmee verwijst men naar een omstreden definitie die voorbeelden van legitieme kritiek op Israël als voorbeelden van antisemitisme noemt. Begrijpelijkerwijze is deze definitie erg populair onder zionisten. Zij is echter nooit door de EU geaccepteerd. Daarnaast vind ik het idee van het recht op zelfbeschikking van een volk problematisch. Er zijn zoveel volken die het niet hebben, en misschien is dat maar goed ook want zeker als volken door elkaar heen wonen dan ligt het conflict op de loer. Denk bijvoorbeeld aan de Hutu’s en de Tutsi’s.

Voordewind cum suis’ liefde voor Israël maakt blind. Vandaar dat zij staatsecretaris Dekker vragen zich belachelijk te maken door een uitgever te verzoeken het oordeel van professionele historici te negeren en te vervangen door dat van een hypocriete ideologie.

Jaap C. Bosma is voormalig wetenschappelijk medewerker aan de faculteit Scheikundige Technologie te Groningen. Ook houdt hij zich sinds enkele jaren bezig met het Israëlisch-Palestijnse conflict en de achtergronden daarvan.

  1. 4

    Vandaag in de krant:

    Op de bezette Westelijke Jordaanoever is een Israëlisch stel in een auto doodgeschoten. De vier jonge kinderen van het paar, die ook in de auto zaten, bleven ongedeerd.

    (…)

    De Palestijnse beweging Hamas noemt de aanval ”een heldendaad gepleegd door verzetsstrijders op de Westelijke Jordaanoever”. Het Israëlische leger is een klopjacht op de daders begonnen.

    http://www.nu.nl/buitenland/4137140/israelisch-stel-met-kinderen-gedood-in-bezet-gebied.html

    Het zal wel aan mij liggen hoor en ik zal wel weer enorm islamofobisch rassies diskrimmenazi zijn maar ik zie de Palestijnen niet als een partij om rekening mee te houden, laat staan om mee te onderhandelen.

  2. 5

    @4: ff lekker jij-bakken:

    https://nl.wikipedia.org/wiki/Bloedbad_van_Deir_Yassin

    https://en.wikipedia.org/wiki/King_David_Hotel_bombing

    Het zal wel aan mij liggen hoor en ik zal wel weer enorm antisemiet zijn maar ik zie de Joden niet als een partij om rekening mee te houden, laat staan om mee te onderhandelen.

    Wellicht moet je toch maar even dat korte filmpje kijken wat ik onder 1 gepost heb, wellicht leer je nog es wat, niet zozeer dat een partij meer gelijk heeft dan andere maar dat beide partijen standpunten hebben waar wat voor te zeggen valt en zolang we dat niet accepteren er nooit een einde komt aan het conflict.

  3. 6

    Wat ik nou niet begrijp is waar al die palestijnse “vluchtelingen” vandaan komen.

    Laten we even https://en.wikipedia.org/wiki/Palestinian_refugee als uitgangspunt nemen. Er zouden volgens die bron 711.000 vluchtelingen (in 1948) geweest zijn (van een totale bevolking van 1,181 miljoen, bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Demographic_history_of_Palestine).

    Nu zijn het er (volgens de eerste bron) 5 miljoen. Daar komen dan nog 1,688,600 arabieren bij die nu veilig en wel in Israel wonen (20.7% van de bevolking, bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_Israel )

    Oftewel, die “palestijnen” zijn in aantal minstens vervijfvoudigd, bijna verzesvoudigd in die periode. Eigenlijk nog veel méér want het uitgangsgetal (1,181 miljoen) bevatte ook alle inwoners van Jordanië, terwijl we die nu (2015) nog niet eens hebben meegeteld.

    Laten we dat eens vergelijken met de bevolking van Nederland, let wel, we hebben hier minstens twee grote immigratiestromen gehad (Surinamers & gastarbeiders). In 1948 waren er 9.8 miljoen terwijl er nu bijna 17 miljoen zijn. Zeg een stijging van 70%

    Oftewel, er klopt gewoon iets niet met dat politiek correcte anti-Israelische gejammer. Het stinkt.

  4. 7

    ” Het verwijst naar de Nakba, de verovering van het grootste deel van Palestina” Palestina is nooit een staat geweest. Palestina was een door de Engelsen beheerd gebied, wat daarna is verdeeld onder de oorspronkelijke bewoners, zoals dat destijds ook in heel Afrika en de rest van het Midden Oosten gebeurt is. De Joden hebben daarna er zelf een stuk bij veroverd, in totaal ca 20% van heel voormalig mandaatgebied Palestina, dat is dus helemaal niet het grootste deel en komt redelijk overeen met de demografische verhoudingen destijds.

    Je land van oorsprong kan je niet kolonialiseren, je kan hooguit spreken van een grensconflict en betwiste gebieden of van re- immigratie. Of die grenzen ooit helemaal eerlijk zijn verdeeld is betwistbaar, het valt echter op dat de mensen die Israel hiervoor bekritiseren zich nooit druk maken om die duizenden kilometers meer discutabele grens in Afrika. Logisch dat er dan aan die “kritiek” dan ook een vermoeden van een racistisch motief kleeft.

    Je kan je van een Westers perspectief uit afvragen of het eerlijk is de grenzen zo potdicht te maken, maar na de gebeurtenissen in Syrië en Irak is dat langzamerhand steeds verklaarbaarder. De moslims die daar met elkaar strijden zien gezamenlijk de Joden als hun vijand en de kans dat er een hek moet komen tussen Soennieten en Sjiieten is groter dan dat die bij Israel verdwijnt. Ook bij de Hutsi’s en de Tutsi’s zou het waarschijnlijk beter zijn geweest als die meteen van elkaar gescheiden waren geweest, net als de Bosniers en de Serven.

  5. 9

    Vanuit het perspectief van de wijdverspreide achterlijkheid in het Midden Oosten kan ik de vestiging van een moderne, westerse, democratische staat nog wel als Nakba voorstellen.

    Maar wat mankeert iemand om vanuit een westers perspectief het lichtend voorbeeld van de staat Israel als een ramp te betittelen?

  6. 10

    @6: Hier exact het probleem met de staat van het land: als je zo een idioot bent die de Holocaust ontkent wordt je (terecht) aan de publieke schandpaal genageld; Nakba (of slavenhandel) ontkennen? geen probleem!!! Met de zelfde tactiek van de tabaks en fossiele brandstof industrie: twijfel zaaien.

  7. 11

    @6: Tja, dan doe je rekenwerk eens over, maar nu voor de achterblijvers. Volgens jou zijn er 1.181 – 0,711 (-de inwoners van Jordanië) = minder dan 0,47 miljoen Palestijnen in Israël achtergebleven. Dat zijn er nu volgens jou 1,689 miljoen. Dan heb je het ook al over een verviervoudiging (of meer). Conclusie: Je moet wel twijfelen aan de lezing van Israël over het aantal daar woonachtige Palestijnen.

  8. 13

    Indien een Nederlandse krant één keer per week de vele incidenten bij de checkpoints, het optreden van het IDF, het terrorisme van de kolonisten op de Westbank en de ellende in de Gazastrook zou opsommen, dan denk ik wel dat er uiteindelijk een meerderheid voor een boycot van Israël te vinden is. Ondertussen halen Koenders c.s. de banden met Israël aan, lijnrecht tegen het advies van de eerste kamer van 2013 in.
    http://aiv-advies.nl/download/8f57a065-835f-40b2-b395-46fe99906538.pdf
    (zoekterm AIV – Adviesraad Internationale Vraagstukken).

  9. 14

    Wat een slaafse houding overigens van Voordewind (ChristenUnie), Bisschop (SGP) en Potters (VVD) naar het Criminele Israëlische Desinformatie Instituut toe. Shlomo Ben-Ami, ex-minister BZ van Israël, die in Taba 2001 het dichtst bij vrede was, stelde over 1948: “But for Jesus Christ, everybody is born in sin, including nations.”

    Nog maar een keer:

    Voor degenen die wel werkelijk iets willen weten over het I/P conflict een klein boekenlijstje van Israëlische biografen, historici, een ex-minister en een ex-directeur van de militaire academie via het volgende:
    Ahad Ha’am, de belangrijkste adviseur van Chaim Weizmann, wees er direct na het verschijnen van de Balfour-verklaring op dat de joden recht hadden op een nationaal huis op basis van historische rechten en dat dit huis VOOR de joden was en niet VAN de joden. Specifiek zo opgesteld om niet de indruk te wekken dat joden in het gebied meer te zeggen hadden dan de Arabieren.
Echter, bij de oprichting van Ahdut Ha’avodah (unity of labor) in 1919 werd publiek gemaakt wat er in de oprichting-statuten zoal gewenst en geëist werd: het hele Britse mandaatgebied moest een joodse socialistische republiek worden en al het land, water, grondstoffen moest ingeleverd worden bij het Israëlische volk als hun eeuwige eigendom. (Ben Gurion and the Palestinian Arabs, Shabtai Teveth, p.99)
Verder kan men via wiki lezen wat de bedoelingen van Ze’ev Jabotinsky – de godfather van B.Netanyahu en bepaald geen socialist – waren. Of boeken over lezen.
In 1947 waren de toekomstige Israëliërs volledig voorbereid op oorlog en de Arabieren niet. Ben-Goerion ondertekende de resolutie in de zekerheid dat de Arabieren niet zouden tekenen. Men stond klaar om de Arabieren te verdrijven. Te lezen in “Taking Sides”van Stephen Green (1984) en in “Scares of War, Wounds of Peace”van Shlomo Ben-Ami. De beschrijvingen van Green en Ben-Ami worden aangevuld door historici:

    ==“The Yishuv entered the first stage of the war in November- December 1947 with an understanding with Transjordan’s King Abdullah—’a falcon trapped in a canary’s cage’—that, come the British evacuation, his army, the Arab Legion, would take over the eastern part of Palestine (now called the West Bank), earmarked by the UN to be the core of the Palestinian Arab state, and that it would leave the Yishuv alone to set up the Jewish state in the other areas of the country. The Yishuv and the Hashemite Kingdom of Transjordan, Shlaim and Bar-Joseph persuasively argue, had conspired from 1946 to early 1948 to nip the impending UN partition resolution in the bud and to thwart the emergence of a Palestinian Arab state. It was to be partition, but between Israel and Transjordan. This ‘collusion’ and ‘unholy alliance’—in Avi Shlaim’s loaded phrases —was sealed at the now-famous clandestine meeting between Golda Myerson (Meir) and Abdullah at Naharayim on the Jordan River on 17 November 1947.
    Moreover, this Zionist-Hashemite understanding was fully sanctioned by the British Government, Shlaim, Milstein, Bar-Joseph, and Pappe demonstrate. Contrary to the old Zionist historiography, which was based largely on the mistaken feelings of Israel’s leaders at the time, Britain’s Foreign Secretary, Ernest Bevin, by February 1948 had clearly ‘become resigned to the inevitable emergence of a Jewish state’, while opposing the emergence of a Palestinian Arab state. And he explicitly warned Transjordan ‘to refrain from invading the areas allotted to the Jews’.
    Both Shlaim and Flapan make the point that the Palestinian Arabs, though led by Haj Amin al Husayni, the conniving, extremist, former mufti of Jerusalem, were far from unanimous in supporting the Husayni-led crusade against the Jews. Indeed, in the first months of the hostilities, according to the Yishuv’s intelligence sources, the bulk of Palestine’s Arabs merely wanted peace and quiet, if only out of a healthy respect for the Jews’ martial prowess. But gradually, in part because of Haganah over-reactions, the conflict spread, eventually engulfing the two communities throughout the land.”, ==
    B. Morris. 1948 and after: Israel and the Palestinians. Oxford University Press, 1994. p.9-10

    Over de gebeurtenissen na 1948: in “Defending the Holy Land” van Ze’ev Maoz kan men lezen dat Israël alleen in de jaren ’70 bereid was tot vrede – vrede met Jordanië had toen ook gekund, schrijft Maoz – vanwege de schrik over de gebeurtenissen tijdens de Jom Kipoeroorlog: men was militair niet dominant. Over de oorlogen van Israël concludeert Ze’ev Maoz: They were all wars of choice—or, worse, folly. In het boek van Maoz staan revelaties van o.a. Moshe Dayan over hoe men 3 jaar via provocaties de arabieren de zesdaagse oorlog heeft ingelokt. Dat begon met eindeloos tractors de gedemilitariseerde zone tussen Syrië en Israël in te sturen waarop van de kant van Syrië waarschuwingsschoten werden gelost en er vervolgens vanuit Israël gericht terug werd geschoten. Dat escaleerde tot het neerschieten van straaljagers boven Damascus. Voor de arabieren was het duidelijk dat Israël oorlog wilde, maar niet op welke schaal laat staan dat men de volledige intentie van de zionisten begreep. En zo vormde het sluiten van de Tiran straits – een verdedigende actie – voor de zionisten een casus belli tot een veroveringsoorlog die men daarvoor al gepland had. Praatjes van een Alan Dershowitz over een ‘preemptive war’ verergeren het proces dat van Israël een pathocratie maakt. Met het jodendom heeft dat nauwelijks meer iets te maken.

  10. 15

    @7 alleen zijn Bosniërs en Serven etnisch hetzelfde volk. Het echte probleem is agressief nationalisme, en leiders die daar misbruik van maken voor het eigen gewin. Dat was het geval in Joegoslavië, en dat is en was het probleem in talloze andere gebieden.

  11. 16

    @9:
    Anton,

    Volgens mij genieten de mensen in de bezette gebieden niet van die democratie:
    – geen stemrecht
    – geen toegang tot ziekenhuizen
    – geen toegang tot het onderwijs
    En nou zouden ze dat zelf allemaal wel op kunnen bouwen, als
    – ze vrij in hun eigen land mochten reizen
    – ze zelf over hun grondwater mochten beschikken
    en
    – ze zelf over hun landbouwgrond mochten beschikken.

    Het is trouwens maar de vraag hoe “lichtend” Israel als staat is:

    In Israël kun je alleen trouwen bij een kerk, moskee of synagoge.
    Als je alleen voor de burgelijke stand wilt trouwen, moet je naar het buitenland gaan.

  12. 18

    @17: Niemand hier die HAMAS geen terroristen organisatie vind, op een paar rare snuijters na dan.. zoals Bolke, en zijn fascinatie voor de Putin Dildo die wel mach 10 haalt, aan de rechterkant.

    Dus ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt, maar goed het zal wel weer desinformatie zijn waarmee je meer mensen tegen je in het harnas jaagt. Likudgangers, Hasbaramensen en andere internet krijgers van het Blauw Wit: Een vriend die je komt vertellen dat je niet met een dronken kop moet gaan rijden is een goede vriend. Eentje die je aanmoedigt lekker hard door te scheuren en dat de politie “klootzakken zijn die altijd maar met die vieze wandelaars eens zijn” is een zwijnhond die je gebruikt.

    Leer toch eens het verschil.

  13. 19

    @18: “Niemand hier die HAMAS geen terroristen organisatie vind“.

    Ik hoor toch regelmatig steun voor “de Palestijnen” uitgesproken worden terwijl Hamas 74 van de 128 zetels democratisch heeft binnengehaald in 2006. Dat betekent dat 58% van de bevolking pro-terreur is.

    het zal wel weer desinformatie zijn waarmee je meer mensen tegen je in het harnas jaagt.

    Waar baseer je dat op? (desinformatie). In het begeleidende artikel staat “YouTube removed the video from Hamas’ channel Wednesday morning, noting that it had violated YouTube’s policy of promoting hate speech“, klopt dat dan niet? Nogmaals dus: waar baseer je dat op?

  14. 20

    @19: Dus omdat er in Nederland gemeentes zijn waar het grootste deel PVV of SGP stemt mogen we die hele gemeentes eventjes lekker onderhanden nemen?

  15. 21

    @19: Desinformatie om het onderwerp van de discussie te veranderen en je gesprekspartner monddood te maken. Eigenlijk een “Godwin” zoals de Godwin bedoelt was.

    Het ging over de Nakba en er word een Hamas filmpje bijgehaald zodat de discussie doodgeslagen kan worden. In een duidelijke hit en run manier als ware het met opdracht.

  16. 22

    @20: Waar slaat dat “dus” op?
    @21: Ik geloof helemaal niks van dat nakba verhaal. Er wonen vandaag de dag in Israel alleen bijna 1.7 miljoen arabieren, dat zijn ongeveer 50% méér arabieren als in Israel én Gaza én de West Bank woonden in 1948 (alles bij elkaar opgeteld dus). Het is ongeveer net zo’n bevolkingsgroei als we in Nederland hadden vanaf 1948, maar wij hadden daar twee grote migratiegolven bij zitten (a- immigratie van Surinamers etc. en b- de gastarbeiders)

  17. 24

    @23

    Morika staat er dan ook om bekend, dat ie graag feiten blijft verdraaien, zolang het hem/ haar uit komt. Run forest, run again!

    Niets nieuws onder de zon, enzo. Slaapverwekkend, eerder.

  18. 25

    @23: Ik weet niet waar dat precies op slaat maar in #22 wordt het verhaal ontkend. D.w.z. het eenzijdig alle schuld bij Joden c.q. Israel leggen. De keerzijde van de medaille is immers dat de Joden in 1948 en daarna uit de Arabische landen hebben moeten vluchten met achterlating van hin bezittingen (huizen en grond). Die grond was meer dan de oppervlakte van heel Israel inclusief Gaza en de West Bank. Zielige verhalen vertellen en de Joden de schuld geven, okee, maar vertel dan wel het hele verhaal en zoek de oplossing daar ergens, anders ben je tamelijk eenzijdig bezig.

    @24: Wat wordt hier precies verdraaid?

  19. 26

    @25 Nogal onheus om nu er bij te halen wat er in andere landen gebeurde om dat wat de Palestijnen is overkomen af te serveren als onzin. Daarnaast zal een groot deel van de ‘terugkerende’ Joodse diaspora zijn ingezet na 1950 nadat het recht op terugkeer was aangenomen. Dat zijn zeker niet allemaal vluchtelingen zijn geweest. De massale influx van Joden in Israël kun je genoegelijk een vorm van kolonisatie noemen.

  20. 27

    @26: Waarom zou dat “onheus” zijn als in die richting een oplossing gevonden kan worden? Vergeet niet dat sommige bronnen zeggen dat joden 5 maal zoveel land gedwongen hebben moeten achterlaten als de oppervlakte van de hele staat Israel. Jij praat over “een kwaardaardige vorm van kolonisatie” maar als je het een tegen het ander afweegt en uitruilt is de weg toch open voor een prima afgewogen en rechtvaardige oplossing? Wat wil jij dan, de opheffing van de staat Israel?

    PS het gaat over 856.000 joden in 1948 : http://www.the-jewish-story.org/expulsion-arabs.html
    PPS Waar hadden deze joden (de overlevenden dan) heen gemoeten anders dan Israel? Naar Egypte? Naar Saoedi Arabie? https://en.wikipedia.org/wiki/1969_Baghdad_hangings

  21. 28

    “de Joden de schuld geven” is een van de geniepigste manieren van de doorgewinterde Zionist om de discussie te verleggen van Israël naar antisemitisme. Israël en het Zionisme zijn verantwoordelijk voor deze situatie en door zichzelf nadrukkelijk te omschrijven als ‘de Joodse staat’ blijven ze Joods en Zionistisch/Israëlisch door elkaar gebruiken, maar o wee als iemand anders het doet.

    “eenzijdig” is de meest gebruikte newspeak van de Zionisten. Het betekent zoals zij het gebruiken niets meer of minder dan ‘niet 100% pro-Israëlisch’

  22. 29

    “Wat wil jij dan, de opheffing van de staat Israel?”

    Dat wil ik in ieder geval wel. Weg ermee en vervangen door een échte democratie, een seculiere democratische rechtsstaat. Op dit moment is Israël geen van drieën.

  23. 34

    @31: “Nee, het gaat over meer dan 800.000 joden vanaf eind jaren ’40 tot aan de vroege jaren ’70. Dat bedoel ik met onheus, gewoon glashard liegen.

    Je hebt voor de helft gelijk (de eerste helft). Ik las de tabel verkeerd. In de eerder door mij aangegeven bron staat als kopje (boven die tabel) : “Displacement of Jews from Arab Countries”
    http://www.the-jewish-story.org/wpimages/wp48e240ef_06.png

    Die tabel komt echter uit : http://www.hsje.org/pdf/JEWISH%20REFUGEES%20FROM%20ARAB%20COUNTRIES.pdf maar daar staat er een heel ander kopje boven dezelfde tabel, te weten: “Jewish Population in Arab Countries 1948-20011”. Dezelfde tabel, een héél ander kopje. De eerste suggereert een stroom, de tweede gaat over absolute aantallen joden die nog resideren in de betreffende landen. Door het verwisselen van een stock en een flow-grootheid was ik dus op het verkeerde been gezet.