Osama had bijna gewonnen
Als Osama er in geslaagd was nog één stevige aanslag in de VS te plegen ergens begin 2002, dan waren de Verenigde Staten echt hun vrijheid en grondwet kwijt geraakt.
Op deze en veel andere plekken is regelmatige afgegeven op het beleid van Bush in reactie op het terrorisme. Bush bashen kreeg het als label. In de reaguurders panelen waren er twee tegengeluiden te horen. Het eerste, begrijpelijke, is dat terrorisme nu eenmaal een andere aanpak vroeg. Het tweede tegengeluid was dat het toch allemaal niet zo slecht was als het werd voorgesteld.
Het eerste punt zal altijd wel discussies blijven opleveren. Het tweede punt is sinds vorige week ineens een stuk duidelijker geworden. Vanaf vlak na 11 september 2001 was de regering Bush heel hard bezig om allerlei grondrechten te omzeilen en van de president een dictator te maken in oorlogstijd. Militairen inzetten tegen de eigen burgers, massaal telefoons afluisteren, martelen en de pers het zwijgen opleggen waren toegestaan volgens de “juridische” memo’s van toen.
Dit blijkt nu president Obama besloten heeft om een aantal van die voorheen geheime memo’s vrij te geven.
Had Osama nog één keer een geintje uit kunnen halen, waren ze naadloos doorgeschakeld naar een totalitaire dictatuur onder het mom van “War on terror”. De machine was daarvoor al goed op gang gekomen.
Belangrijke vraag nu is, hoe kan het toch keer op keer gebeuren in de geschiedenis dat een machthebber de kans krijgt om met een leugen een land naar the dark side te leiden? Zijn er dan echt geen systemen te verzinnen waardoor dit onmogelijk wordt?
Een meer persoonlijke noot tot slot. In de tijd na 9/11 en vooral in aanloop naar de oorlog in Irak heb ik me op veel manieren kwaad gemaakt over een westerse wereld die zich zo makkelijk een rad voor het oog liet draaien door de eigen machthebbers. In die tijd voelde dat als roepen in de woestijn. Pas nadat Irak zich als debacle ontwikkelde en er van alles mis bleek te zitten in de aanloop naar die oorlog, werden anderen kritischer. Alle reden om volgende keer nog harder te roepen en dit maal geen gebruik te hoeven maken van een Godwin om toch historisch perspectief te geven.
En net zoals dat er in de VS een discussie op gang komt over het opzetten van een Waarheidscommissie, denk ik dat Nederland daar aan zal moeten geloven. Want in essentie verkeert dit land nog steeds in een staat van oorlog en ontkenning. We zitten namelijk nog steeds in Afghanistan en nemen nog steeds wetten aan die onze vrijheid beperken onder het mom van “de oorlog tegen terreur”. En de meeste mensen lopen nog steeds als makke schapen achter de muziek aan.
