Obama Feelgood Moment

Goedenmiddag beste lezers, zo aan het eind van de werkdag het is weer hoogtijd voor een Obama Feelgood Moment: nog minder calorieën dan een Cup-A-Soup maar u haalt er op uw sokken de eindstreep van deze werkdag mee! Lees bijvoorbeeld eens deze Willekeurige Goede Daad van een jonge Obama in 1988. Op het vliegveld van Miami stond een jonge vrouw in tranen, haar koffers mochten niet mee tenzij ze 103 dollar betaalde, die had ze niet maar Obama werd haar reddende engel: "Then I heard a gentle and friendly voice behind me.. ..He was nicely dressed, fashionably dressed with brown leather shoes, a cotton shirt open at the throat and khaki pants". Twintig jaar later is ze hem nog steeds dankbaar (foto). Voor wie meer visueel is ingesteld die checkt vooral het volgende Obama Feelgood Moment: nadat twee stafmedewerkers zich met moeite hadden opgetrokken aan een rekstok kwam Obama naar voren trok zich met gemak driemaal op en liep rustig weg om een speech te geven: foto. Check de hele serie van Obamafoto's van fotograaf Callie Shell voor het ultieme Obama Feelgood Moment. Prettige werkdag nog.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Onzinnig CDA geleuter

Met enige verbazing heb ik op Nu.nl het bericht over het willen stopzetten van loterijsubsidies aan onder andere Greenpeace gelezen. Dit voorstel van de confessionele politicus Jan ten Hoopen wordt onderbouwd met de stelling dat de overheid volgens hem niet haar eigen tegenmacht moet organiseren.

Mij bekruipt de gedachte dat banketbakker Jan niet heel veel van democratie heeft begrepen. Democratie gaat over vrijheid van mening, recht van spreken en initiatiefrecht!  Het probleem met religie aanhangers is, dat zij denken dat er maar één waarheid is. Toevallig is dat altijd de eigen waarheid. Tegenstrevers zijn dwaallichten, die uitgedoofd moeten worden. Subsidie en sponsoring van tegenstrevers is dus eigenlijk het ongewenst verstrekken van dwaallichtbrandstof.

Wanneer we de stelling doortrekken betekent het ook het eind van de financiering van oppositiepartijen. Wat is een oppositiepartij uiteindelijk meer dan een tegenmacht en een lastig blok aan het been van de regering?

Ja maar, wordt door sommigen gesteld: Greenpeace en aanverwante organisaties overtreden de wet! Prima argument, laten we bijstandsmoeders die soms geen licht op de fiets dragen ook meteen korten op hun uitkering!

Naast bovenstaande inhoudelijke waan denkbeelden deugt er natuurlijk ook nog eens opmerkelijk weinig van de redenering dat de overheid haar eigen tegenmacht aan het organiseren zou zijn. De overheid organiseert niets, dat doen de leden van deze bewegingen wel. De overheid financiert overigens in dit verband ook niets! Dat doen de deelnemers aan deze loterijen. Het staat deze deelnemers volkomen vrij om niet deel te nemen en op die manier de subsidiëring van dit soort organisaties te boycotten. Het enige wat de overheid doet is het verlenen van vergunningen. Niet meer en niet minder.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Geëngageerde historici? Liever niet!

De hele tijd naar je eigen navel zitten staren, het heeft iets vunzigs. Iets eenzaams ook. Toch is dat wat de helft van de maatschappij zo’n beetje de hele dag zit te doen. Politici, journalisten, kunstenaars, wetenschappers. Ze hebben het contact met de samenleving verloren. Dat is in ieder geval wat ons de hele tijd wordt verteld. Niet zelden door die politici, journalisten, kunstenaars en wetenschappers zelf. Maar wat is het alternatief? Geert Mak? De Verdonk van de geschiedwetenschap als schoolvoorbeeld van het nieuwe engagement?

Vanuit de wetenschap bereikte ons een tijdje geleden de stem van technologiesocioloog in midlifecrisis Wiebe Bijker. Hij was geïnspireerd geraakt door het boekje Intellectuelen in Nederland van collega René Gabriëls. Wetenschappers moeten weer hun ‘handen vuil maken’, zegt Bijker in een interview met tijdschrift Mosaïek. Gabriëls betoogt in zijn boek dat intellectuelen nieuwe manieren moeten vinden om zich te mengen in het publieke debat. De traditionele intellectueel uit de twintigste eeuw moet plaatsmaken voor de ‘nieuwe kosmopoliet’.

Dat kosmopolitisme is in ieder geval bij geschiedkundigen ver te zoeken, vindt hoogleraar geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen, Klaas van Berkel. “Het is moeilijk geld te krijgen voor onderzoeksvoorstellen die zich niet op Nederland richten.”, zei hij vorige week tijdens een debatavond in Amsterdam, georganiseerd door het Historisch Platform. Het is volgens hem slechts een voorbeeld van hoe “instanties als NWO elke vorm van engagement vermoorden”.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende