1. 1

    Wat mij zeer verbaast is dat er in de geschreven media geen aandacht is besteed aan de documentaire van afgelopen en komende zondag over de Bersiap-tijd, waarbij alleen al rond Surabaya 4000 vrouwen en kinderen van Nederlandse komaf op beestachtige wijze zijn gemarteld, verkracht en afgeslacht.

  2. 4

    Het slootje is al zo’n jaar of 40 gedempt en de koe is slechts nog een geraamte.

    Er zullen zeker dingen gebeurd zijn die niet door de beugel konden, maar ja dan kan je alles wel blijven oprakelen, eens moet het klaar zijn, gedane zaken nemen geen keer.

  3. 8

    Want dit was allemaal al lang bekend, Nederland heeft het al jaren geleden erkend en de nabestaanden erkenning geboden en hen schadeloos gesteld. O, wacht…
    En natuurlijk hebben we onze eigen oorlogservaringen ook al lang en breed achter ons gelaten. Vergeten en vergeven, geen enkele discussie. Toch?

  4. 9

    Interessant wie de uitzending in 69 heeft tegengehouden en wat daar nou over te zeggen valt. Hypocrisie is overal, contrast met draadje lijn 8 is niet zo groot denk ik. De confrontatie met de eigen daden is alleen moeilijker dan met die van anderen. Maar goed, beter laat dan nooit.

    Overigens is late erkenning vanuit financieel oogpunt beter, dat zal bij Hollands koopman zeker meetellen. Uiteindelijk gaat het altijd om geld. Dat ging die oorlog in eerste instantie ook al.

  5. 10

    1. Ik heb helemaal niks gedaan in Indonesie (ik was tenslotte nog niet geboren toen), dus ik hoef helemaal niks toe te geven, ik doe niet aan een collectief schuldgevoel.

    2. Ik heb helemaal geen probleem met WO2, ik haat de Duitsers niet, sterker nog, ik heb geen enkele moeite met Duitsers, prima lui, het boeit me niet wat er 70 jaar geleden door bepaalde Duitsers is gedaan.

    3. Ik ben dat gezeur over 70 jaar geleden nu wel eens zat, het moet eens klaar zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren