Terrorisme of staatsterreur?

Wat hebben de identificatieplicht, de bewaarplicht en alle nieuwe anti-terrorismewetgeving met elkaar gemeen? Ze zullen het meest gebruikt worden tegen de gewone burger. Of er een terrorist (extra) door zal worden gepakt is nog maar de vraag.
Immers, hebben de opsporingsinstanties al niet ruiterlijk toegegeven dat men wel genoeg wist van Mohammed Bouyeri? De beschikbare informatie is alleen niet goed geïnterpreteerd. Het is onwaarschijnlijk dat extra informatie deze interpretatie beter zal maken.

En over welke maatregelen hebben we het dan? Een paar die eraan komen zijn de volgende:

De Wet Vorderen Gegevens ligt nu bij de Eerste Kamer en voorziet in het makkelijker opvraagbaar maken van “simpele persoonsgegevens”. Vanaf dat moment is je naam, adres en telefoonnummer voor elke opsporingsbeambte beschikbaar. Voor gegevens van bedrijven en (overheids)instellingen is dan alleen nog maar de toestemming vereist van de officier van justitie. Op dit moment is dat nog de rechter-commisaris.
Verder zullen vanaf dat moment de bibliotheken informatie bij moeten gaan houden welke boeken je leent en wanneer.

Het biometrisch paspoort komt eraan. Veel mensen denken: “ach, een nieuw paspoort”. Maar, naast dingen als je naam, adres en pasfoto zal dit paspoort ook een RFID-chip bevatten. Deze chip “straalt” de gegevens die in je paspoort staan (plus twee vingerafdrukken) tot op enkele meters afstand. Een agent hoeft je straks niet meer om legitimatie te vragen, hij hoeft alleen maar langs je te lopen.

En hoe gaan we hiermee terroristen aanpakken? Niet. Elke terrorist weet de mazen in dit systeem te vinden. Een boete voor het niet bij zich hebben van een geldig legitimatiebewijs zal hem niet afschrikken. Daarnaast is het natuurlijk een kwestie van tijd totdat de eerste vervalsingen opduiken.
En zijn terroristische lectuur kan hij ook wel via alternatieve kanalen verkrijgen.
Wie worden er hier mee lastig gevallen? U en ik, de (naar ik aanneem) onschuldige burgers.

We geven met z’n allen hier belangrijke burgerrechten op zonder daar veiligheid voor terug te krijgen. En waarom pikken we het? Angst. Iedereen weet dat angst een slechte raadgever is, maar toch trappen we er in. En waarvoor? In Nederland is er nu één terroristische aanslag geweest, waarbij één dode is gevallen. Hoe treurig ook, dit rechtvaardigt de schaal niet waarop er nu nieuwe wetgeving door onze strot wordt geduwd waarbij de staat uiteindelijk een ware “Big Brother” wordt.
Zelf wordt ik ook steeds banger voor terrorisme, staatsterrorisme wel te verstaan, burgertje pesten en onschuldige mensen oppakken. Mijn vertrouwen in de overheid als beschermer van ons, het volk, is niet meer aanwezig.
Als ik zou moeten kiezen tussen de nepdreiging van het terrorisme en staatsterreur is de keuze voor mij makkelijk: The cure is worse than the disease.

Bron (o.a. de Volkskrant).