Klimaatwetenschappers vrijgepleit

Vorig jaar november waren ze het gesprek van de dag: de gehackte e-mails van klimaatwetenschappers van de University of East Anglia. Ze zouden hun gegevens manipuleren om ten onrechte te suggereren dat de aarde opwarmt. In juli 2010 zijn we drie onafhankelijke onderzoeken verder. Van enig bewijs van de aantijgingen van malversatie ontbreekt elk spoor. Zoals gewoonlijk haalt dat echter níet de krant. Vrijdag 20 november 2009 werd bekend dat computerhackers de server van de Climatic Research Unit van de Universiteit van East Anglia hadden gekraakt. Duizenden privé e-mails van Britse en Amerikaanse topwetenschappers en documenten werden op het internet gezet. Uit de gepubliceerde informatie zou blijken dat sommige wetenschappers informatie over klimaatverandering hebben gemanipuleerd of verwijderd om daarmee ten onrechte te suggereren dat er sprake is van opwarming van de aarde. Zie bijvoorbeeld dit bericht op de Volkskrantsite van 22 november 2009.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Atoomklok richting ISS

, door

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Zonnewijzer (Foto: Flickr/betta design)

Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens. En dat geldt zeker voor de klok die straks in het International Space Station zal gaan tikken. De atoomklok die in het kader van het Atomic Clock Ensemble in Space (ACES)-project naar het ruimtestation wordt gebracht zal een nieuwe standaard in precisie gaan neerzetten.

Sinds de vroege geschiedenis zijn mensen al bezeten van tijdswaarneming en -meting. De oudste zonnewijzers dateren uit de achtste eeuw voor Christus en nog geen vier eeuwen later ontstonden de eerste klokken met tandwielen. Met de uitvinding van de constante eigenschappen van de slinger in de zestiende en zeventiende eeuw brak een nieuw tijdperk van precisie aan. Ondanks dat vele kleine uitvindingen de precisie van de klokken verbeterden kwam de volgende grote sprong voorwaarts pas in 1955 met de uitvinding van de atoomklok.

Bij atoomklokken wordt als kleinste tijdseenheid de overgang tussen twee energiestadia van Cesium-atomen gebruikt. De officiele definitie van een seconde is 9.192.631.770 van deze overgangscycli. Om deze overgangen te meten worden de atomen eerste afgekoeld en dan verhit en versneld om hun stralingsfrequentie te achterhalen. Dit proces wordt helaas licht beinvloed door het zwaartekrachtveld van de aarde. Een smetje op het precisieblazoen van de atoomklok dus.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomercollege | Ocean Acidification

, door


Twee ultrakorte colleges over de verzuring van de oceanen. Deze verzuring is een effect van de antropogene verhoging van de CO2-concentratie in de atmosfeer en kan mogelijk voor het eind van deze eeuw leiden tot het uitsterven van 1 miljoen plant- en diersoorten in de oceaan. Hierboven wordt het basisprincipe uitgelegd en de impact op plankton en koralen. Na de klik legt vooraanstaand marien bioloog Daniel Pauly uit dat verzuring van de oceanen vissen zelfs de adem kan benemen…

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: 3D Digitale Dexter

, door

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

De butler in de eetkamer, duidelijk (foto Flickr/Heo2035)

Forensische Wetenschap is hot en 3D technologie is zo mogelijk nog hotter. Geen wonder dus dat de combinatie de kop opsteekt. De populairste televisie-vlaggeschepen van het forensisch onderzoek zijn natuurlijk CSI en NCIS, waarin boeven gevangen worden door minutieus laboratoriumwerk in plaats van snelwegachtervolgingen en shoot-outs. En in de televisieserie Dexter is de baan van de seriemoordende hoofdpersoon ‘bloodspatter analyst’. Het is Dexter’s taak om de precieze omstandigheden van een geweldsdelict vast te stellen aan de hand van bloedsporen. Dexter doet dit door met behulp van rode touwtjes de baan van de bloedspetters te reconstrueren. Dit ziet er op televisie natuurlijk schitterend uit, maar het leek mij altijd een erg omslachtige en tijdrovende manier.

Forensisch onderzoekster Ursula Buck van het Institute of Forensic Medicine van de Universiteit Bern moet dit ook bedacht hebben. Haar oplossing is het maken van een 3D model van het plaats delict. Door middel van een laser scanner worden de afstanden in de ruimte gemeten en in combinatie met digitale foto’s wordt een 3D afbeelding geconstrueerd.

Hierna wordt met een tachyometer de exacte lokatie van alle bloedspatten vastgelegd. De software berekent daarna precies de mogelijke banen die de bloeddruppels afgelegd hebben, rekening houdend met de grootte van de druppels.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Oninteressante getallen / GC-stukjes

, door

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Twee superboeiende getallen (Foto Flickr/Richard-G)

Als GC redactieleden doen we onze best om zoveel mogelijk interessante stukjes te schrijven. Maar natuurlijk zal er ook af en toe een minder interessant, ja wellicht zelfs één of twee oninteressante artikeltje in ons ondertussen gigantische archief rondzweven. Maar hoe kunnen we te weten komen of dit zo is? Om vragen van een dusdanig fundamentele aard te kunnen beantwoorden wenden wij ons uiteraard tot de wiskunde, en dan specifieker op de getallenleer met de vraag: bestaan oninteressante getallen?

Om deze vraag te beantwoorden moet eerst een betere beschrijving voor het begrip ‘interessant’ gevonden worden. Iedereen vindt natuurlijk priemgetallen razend interessant, maar daarmee blijven nog een hele hoop potentieel saaie nummers over. Dan heb je nog een handjevol perfecte getallen (gelijk aan de optelsom van hun delers, als in 6 = 1 + 2 + 3). Verder zijn er nog gebrekkige getallen (de som der delen is kleiner dan het verdubbelde getal), Kaprekargetallen (optelsom van de gesplitste delen van het kwadraat is gelijk aan dat getal) en Costergetallen (een geheel getal dat je met +, -, : en x kunt maken uit zijn eigen cijfers, waarbij elke cijfer precies twee keer wordt gebruikt).

Gelukkig zijn er mensen die lijsten aanleggen van interessante getallen, zoals David Wells’ “The Penguin Dictionary of Curious and Interesting Numbers“, met daarin onder andere 74, 75, 78, 80, 82, 83, 86, 87, … Maar andere lijstenmakers komen tot andere conclusies zoals Robert Munafo in zijn “Notable Properties of Specific Numbers“: 76, 79, 80, 81, 83, 85, 87, … En zelfs met meta-lijstmakers komen we niet veel verder. Vaak zijn op het oog oninteressante getallen stiekem toch interessant. Zo vraagt een hoofdpersoon in Neal Stephenson’s roman “Cryptonomicon” of het nummer van de supergeheime eenheid 2701 verandert kan worden in 2702 omdat de knappe koppen bij de vijand wel eens door zouden kunnen hebben dat 2701 het product van twee priemgetallen is (welke, dat is een open vraag voor de lezer dezes).

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

QvdD: Every magical ingredient you can think of

, door

[qvdd]

“This week the food and nutrition pills industries are complaining. They like to make health claims about their products, which often turn out to be unsupported by the evidence. Regulating that mess would be tedious and long- winded, the kind of project enjoyed by the EU, and so the Nutrition and Health Claims Regulation was brought in during 2006. Since then, member states have submitted tens of thousands of health claims on behalf of manufacturers about cranberries, fish oil, and every magical ingredient you can think of. This week it turned out that 900 have been examined so far, of which 80% have unsurprisingly been rejected.”

Guardian wetenschapsjournalist Ben Goldacre vraagt drie hoeraatjes voor de EU tegen de kwakzalvers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Retrofitting Suburbia

, door

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

We kennen ze wel van Amerikaanse TV-series: mooie, groene buitenwijken voor families die een leefomgeving op zich zijn geworden, ook wel bekend als suburbia. Maar suburbia wordt in de VS bedreigd met uitsterven. Al tweederde van de bewoners zijn geen gezinnetjes meer en de supermalls raken in onbruik waardoor een niemandsland van lege gebouwen en parkeerterreinen ontstaat. Vroeger was suburbia de plek om een betaalbare woning te vinden buiten de stad waar men werkt, maar nu is ook dat voordeel weg door stijgende brandstof- prijzen.

In dit TED praatje beschrijft Ellen Dunham-Jones hoe suburbia opnieuw ingericht kan worden. Zo kun je een lelijke main street omtoveren tot een lommerrijke boulevard, of een parkeerterrein teruggeven aan de natuur, waardoor er interesse komt van investeerders om nieuwe huizen- projecten te ontwikkelen.

Vorige Volgende