Silk Road, bitcoin en privacy

Morgen, woensdag 9 oktober, wordt Ross William Ulbricht, die vorige week dinsdag door de FBI in San Francisco werd gearresteerd, voorgeleid. Hij wordt ervan verdacht onder de schuilnaam “Dread Pirate Roberts” (DPR, naar een fictief personage uit de film The Princess Bride) het brein te zijn geweest achter Silk Road, de online zwarte markt voor allerlei illegale diensten en goederen, die zo'n tweeëneenhalf jaar heeft bestaan. De naam Silk Road was ontleend aan de zijderoute, het historische netwerk van handelsroutes tussen Europa, India en China, die via Centraal-Azië liepen. Ulbricht zou de site uit ideologische motieven hebben opgericht. Volgens een artikel in Forbes Magazine van 29 april dit jaar is 'DPR geen doorsnee-cybercrimineel, […] maar een libertariër en cypherpunk die uit hetzelfde hout is gesneden als Julian Assange van WikiLeaks.' Op de online fora die met Silk Road verbonden waren, publiceerde hij lange manifesten en politiek-filosofische overpeinzingen. Over Silk Road schreef hij zelf onder meer: Silk Road is gebaseerd op libertaire principes. […] Het is geen utopie. [Silk Road] wordt gereguleerd door de krachten van de markt, niet door een centrale macht. […] Dezelfde principes die Silk Road tot bloei hebben gebracht, werken overal waar mensen samenkomen. Het enige verschil is dat de staat er met zijn diefachtige, moordzuchtige handen niet bij kan.

Bedenker Silk Road krijgt levenslang

Silk Road was een van de voornaamste platforms van ’the dark web’: een veilingsite waar drugs en valse identiteitsbewijzen vrijelijk konden worden verhandeld, in Bitcoin.

De inmiddels 31-jarige Ross Ulbricht was het brein achter de site. Hij gaat levenslang achter de tralies. Ulbricht krijgt zo’n zware straf omdat hij een platform heeft geschapen dat de rechtsstaat geheel buiten werking stelt, aldus de rechter.

“The stated purpose [of the Silk Road] was to be beyond the law. In the world you created over time, democracy didn’t exist. You were captain of the ship, the Dread Pirate Roberts,” she told Ulbricht as she read the sentence, referring to his pseudonym as the Silk Road’s leader. “Silk Road’s birth and presence asserted that its…creator was better than the laws of this country. This is deeply troubling, terribly misguided, and very dangerous.”

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.

Foto: Anja Disseldorp (cc)

Themablog | Big Brother is boos

OPEN DRAAD - Vorige week woensdag werd de website Silk Road op zwart gezet en de oprichter van de site, die zich Dread Pirate Robert noemde, opgepakt. Silk Road was een soort zwarte markt voor wapens, drugs en andere illegale zaken en bevond zich op het zogenaamde deep web, ontoegankelijk voor normale browsers en internetters, maar prima te vinden voor wie wist waar-ie naar moest zoeken. Op Silk Road werd betaald met Bitcoin, een digitale munteenheid.

Hoe verhoudt een website als Silk Road, waar illegale waar wordt verhandeld, zich tot het recht op privacy? De Amerikaanse overheid lijkt erop gebrand zaken die zich grotendeels aan het oog van Big Brother onttrekken neer te slaan. Maar als die zaken illegaal zijn, is dat hen dan goed recht? En wat betekent dat dan voor Bitcoin? Hoe werkt dat eigenlijk, dat deep web? Zouden we allemaal anoniem moeten surfen? Of doen we dat al, en is Tor steeds meer een hipster gadget dan een noodzakelijke bescherming van je online privacy?

Sargasso onderzoekt het deze week in het Themablog: Big Brother is boos.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.