Politiegeweld in de Schilderswijk
REPORTAGE - Vrij Nederland over politiegeweld in de Schilderswijk: Racisme, onnodig geweld en een cultuur van onderling dekken kenmerken de ‘cowboybureaus’ in de Haagse binnenstad.
Bart Voorzanger vindt het nogal overdreven om van een Eurabië in de Schilderswijk te spreken. Mijn lijfblad berichtte gisteren dat een als de Driehoek aangeduid stukje van de Haagse Schilderswijk, een buurtje met enkele honderden gezinnen, zich ontwikkelt tot “… een enclave van orthodoxe moslims. Er wonen meer orthodoxe moslims bij elkaar dan elders in de stad en zij willen hun regels ook op straat toepassen.” ’t Lijken verdorie net Hollanders, denk je dan toch onwillekeurig even. Maar Trouw gebruikt termen als ‘sharia’ en ‘kalifaat’ om de situatie te kenschetsen en meldt dat dit buurtje één van de plekken was waar “de leden van de radicale en als terroristisch aangemerkte Hofstadgroep bijeen kwamen”. Dat klinkt angstaanjagend, en dat is vast ook de bedoeling, maar ’t zegt intussen niets. Wat gebeurt er nú zoal, en hoe erg is dat? De krant citeert Wilma (die mogelijk anders heet want “veel mensen wilden of mochten niet bij hun (volledige) naam worden genoemd, omdat ze bang waren voor represailles …”) :
REPORTAGE - Vrij Nederland over politiegeweld in de Schilderswijk: Racisme, onnodig geweld en een cultuur van onderling dekken kenmerken de ‘cowboybureaus’ in de Haagse binnenstad.
In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.
Er wordt mij vaak, door verschillende mensen, verteld dat het met islamisering en criminalisering (twee sterk samenhangende processen, volgens deze mensen) in de Nederlandse achterstandswijken bijzonder ernstig gesteld is. De mensen in kwestie wonen geen van allen zelf in achterstandswijken, maar dat is wellicht geen toeval: ik ken namelijk nauwelijks mensen die in achterstandswijken wonen. Als ik er zo over nadenk is er slechts één iemand in mijn directe omgeving die wel in een achterstandswijk woont, en deze persoon lijkt van mening te zijn dat de islamisering in de praktijk niet erg bedreigend, en vaak zelfs niet eens erg zichtbaar is, en dat het met de criminalisering nogal meevalt. Ook dit is misschien geen toeval: de betreffende persoon is in haar jeugd aan dezelfde links-progressieve indoctrinatie blootgesteld geweest als schrijver dezes.
Onze ouders zijn zuivere produkten van de jaren zestig, en zijn hun hele leven bijzonder progressief geweest. Een jeugdige flirt met de PPR heeft zich voortgezet in een levenslange devotie aan GroenLinks. Hun progressief-linkse credentials hebben hen er echter niet van weerhouden mijn zus en mij een jeugd te gunnen in een villa-dorp, temidden van rijkelui waarmee we dan weliswaar geen gesprek hadden, maar die in ieder geval niet bedreigend waren. Toen mijn zus afgestudeerd was, en ze een goede baan in Den Haag vond, besloot ze maar eens de links-progressieve daad bij het links-progressieve woord te voegen. De ontsteltenis van mijn ouders was begrijpelijk: zo hadden ze het ook weer niet bedoeld.
De Schilderswijk. Eén van de duidelijkste voorbeelden in Nederland van een achterstands- c.q. prachtwijk. 26 % Turken, 22 % Marokkanen, 20 % Surinamers. Nog geen 10 % etnische Nederlanders. De hoop die enigszins meespeelde, 10 jaar geleden toen mijn zus het huis kocht, was dat de buurt zou yuppificeren, zoals De Pijp in Amsterdam, en de waarde van onroerend goed zou stijgen. Dit is niet gematerialiseerd. Maar mijn zus is er gebleven en getrouwd, heeft met de Schilderswijk als uitvalsbasis carrière gemaakt. De ervaring was jarenlang, gek genoeg, dezelfde die onze ouders in hun villadorp hadden. De allochtone inwoners van de Schilderswijk zijn, net als de rijke stinkerds van Aerdenhout, hele rustige buren waar je nooit last van hebt. Van integratie was weinig te merken, aanleiding tot politiek-incorrecte grappen in onze familie. Maar de atmosfeer was aan de andere kant ook nooit bedreigend. Mijn zus en zwager hebben in tien jaar in de Schilderswijk nooit met enige vorm van criminaliteit of agressie te maken gehad.
SCHILDERSWIJK EUROPEES KAMPIOEN
-voetbalreporter in prachtwijk dl.2-
We hadden kunnen winnen
Wanneer we meer gescoord hadden
De verdedigers hadden verdedigd
Hiddink had getekend bij Sierra Leone
Robbens lies het niet had laten afweten
Van Basten Hiddinks meesterzetten
had beantwoord met briljante tegenzetten
maar hij stond er bij als een schaker die was vergeten
hoe het ook al weer zat met die stukken
We waren er in de eerste ronde al uitgevlogen
Wanneer Seedorf had meegespeeld
Frankrijk als eerste had gescoord
En Roemenië niet gedrogeerd was
Van Basten mij op doel had gezet
PS In Schilderswijk hebben we gelukkig Turkije nog
En zolang de Turkse coach minstens 8 spelers tot
Zijn beschikking heeft is er hoop.
PS2 Zondag 22 juni was er tussen Gouda en Den Haag
geen treinverkeer mogelijk. Een grote hoeveelheid Oranjetoeters, -shirts,
-vlaggen, -leeuwenpakken, -klompen waren vastgeraakt in de bovenleiding.
Ik had dit graag zelf verzonnen, maar de werkelijkheid was me voor.
Hary Zevenbergen
Speciaal voor GeenCommentaar doen dit jaar stadsdichter van Den Haag Harry Zevenbergen, GC-redacteur Laurens en de Leidse performancepoëet Jaap Montagne poëtisch verslag van het EK voetbal. U kunt op de hoogte blijven van nieuwe gedichten via deze RSS-feed, of bookmark deze pagina!
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat blijkt uit een reportage van EenVandaag.
Daarin geven journalist Perdiep Ramesar, de salafistische propagandist Maiwand ‘al-Afghani’ en jongerenwerker, moslim en CDA-politicus Ibrahim Wijbenga hun visie op het verschijnsel van de ISIS-demonstraties in de Haagse Schilderswijk.
Het blijkt dat twee man, de 18-jarige Oussama C. (“Aboe Yazeed”) en de 32-jarige Azzedine C. (“Aboe Moussa”) de spil vormen van een harde kern van vijftien sympathisanten en enkele tientallen meelopers.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.