Hier wederom een gastbijdrage van Dimitri Tokmetzis. Het is ook te lezen op zijn eigen blog. In het tweede deel van een korte terugblik op de jaren nul, zoom ik in op het idee van de risicosamenleving (deel 1 over de culture of control vind je hier). Dat idee is niet nieuw. De Duitse socioloog Ulrich Beck verwoordde het al in 1986 in zijn baanbrekende boek Risikogesellschaft – Auf dem Weg in eine andere Moderne. 1986 klinkt lang geleden, maar zijn boek is zeer actueel, juist in de jaren nul. Centraal in zijn boek staat het idee dat de moderne samenleving voor een ander soort problemen is komen te staan. Hadden staten vroeger een belangrijke functie in de verdeling van welvaart, tegenwoordig is hun taak in toenemende mate het verdelen van risico’s. Die worden veroorzaakt door ondermeer de voortdenderende techniek, marktwerking en globalisering. Beck dacht in eerste instantie aan milieuvervuiling: na Tsjernobyl moesten niet alleen de inwoners van Kiev oppassen, maar ook wij moesten ineens onze spinazie extra goed wassen (of weggooien). Becks idee reikt echter verder dan het milieu. De Amerikaanse socioloog Marshall Berman constateerde bijvoorbeeld al: ,,To be modern is to find ourselves in an environment that promises us adventure, power, joy, growth, transformation of ourselves and the World – and, at the same time, that threatens to destroy everything we have, everything we know, everything we are.’’
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
GeenCommentaar heeft plek voor gastloggers. Het onderstaande stuk is van Jos van Dijk en verscheen eerder op zijn eigen blog.
Het Europees Parlement heeft deze week een resolutie aanvaard die beoogt de administratieve strafmaatregelen van de EU tegen vermeende terroristen aan te passen. Jarenlang heeft de EU zonder enige vorm van proces of mogelijkheid voor beroep banktegoeden van burgers en organisaties bevroren. Het Europese Hof heeft inmiddels in een aantal gevallen geoordeeld dat plaatsing op de zwarte lijst onrechtmatig was. Ook de Filippijnse, in Nederland wonende voormalige commmunistenleider Sison, is door een beslissing van het Hof van de zwarte lijst gehaald.
Het EP heeft zich nu, op voorstel van onder andere het Nederlandse PvdA-lid Emine Bozkurt, uitgesproken voor het toekennen van normale rechten van verdachten die op de lijst geplaats worden. En het EP wil ook betrokken worden bij het plaatsen van mensen en organisaties op de lijst. Tenslotte eist het EP bescherming van gegevens over personen en organisaties in de communicvatie met derde landen.
De resolutie van het EP komt natuurlijk veel te laat. De zwarte lijst bestaat sinds 2002. Zeven jaar is een toestand van rechteloosheid gedoogd door nationale regeringen, parlementen en Europese instellingen. De aanpassing die het EP nu eist heft die rechteloosheid deels op. Maar het misbruik van de zwarte lijst wordt er niet mee voorkomen.
Premier Balkenende heeft vandaag woest gereageerd op de ‘dictatoriale maatregelen die het Iraanse regime tegen haar bevolking neemt’. Zo besloot de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad vandaag dat geweld tegen politie-agenten dubbel bestraft zal worden. Gisteren gaf het Iraanse gezag aan dat alle Iraanse burgers verplicht een identificatiebewijs bij zich moeten dragen buiten hun woning. De maatregelen zijn zogenaamd onderdeel van het beleid om de dreiging van terrorisme in het land aan te pakken. Maar volgens Balkenende is dat “een smoes om de bevolking te onderdrukken.”
Eerder verplichtte de Iraanse overheid internetproviders om het surf- en mailgedrag van hun cliënten een jaar lang op te slaan. Voor telefoonbedrijven geldt een soortgelijke maatregel. Daar komt bij dat de mogelijkheden voor politie- en inlichtingendiensten om telefoons af te tappen zijn vergemakkelijkt. In totaal zijn in Iran dit jaar ruim 25 duizend mensen telefonisch afgetapt.
Komende weken zal de overheid nog meer vrijheidsbeperkende maatregelen nemen, volgens het regime gebeurt dat ‘om de filedruk in Iran aan te pakken’. Zo hangen politiemilities boven alle snelwegen camera’s met nummerbordherkenning. Volgend jaar is het voor alle voertuigen in het Islamitische land verplicht om een herkenningskastje in het voertuig mee te voeren. Politie-agenten zijn al sinds begin dit jaar uitgerust met apparaatjes waarmee nummerborden kunnen worden afgelezen. Oppositieleden vermoeden dat de maatregelen zijn genomen om het verzet tegen het regime te breken.
(Bewerk) Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Inmiddels is er in ruim eenvijfde van de Nederlandse gemeenten op één of meerdere plaatsen cameratoezicht. Dit alles is mede mogelijk gemaakt door eerst de gemeentewet (iedereen voor) aan te passen en later de wet op politiegegevens (iedereen voor behalve GroenLinks). Cameratoezicht valt nu buiten de wet bescherming persoonsgegevens, mocht u nog enige illusie hebben.
Afgelopen week verscheen de derde evaluatie de wetsaanpassingen en het effect (rapport in pdf). De belangrijkste conclusie van het rapport? Dat er geen duidelijke conclusie getrokken kan worden, maar dat iedereen wel vrolijk doorgaat en dat het een hoop geld kost. Laat ik dat iets verder uitleggen.
Het onderzoek levert een zeer gemengd beeld op. In sommige gemeenten gaat de veiligheid er op vooruit, in sommige gemeenten er op achteruit. Maar in geen enkele gemeente is er een goed onderzoek geweest waarop deze bevindingen daadwerkelijk gestaafd kunnen worden.
De rapportmakers geven heel duidelijk aan dat geen van de door de gemeenten uitgevoerde evaluaties ook maar een beetje fatsoenlijk scoort op de Maryland Scientific Methods Scale (MSMS). De twee beste evaluaties hadden een score van 3.
Dit is natuurlijk best treurig voor zo’n ingrijpende maatregel in de maatschappij. En al helemaal verbazingwekkend dat dit al is sinds de eerste evaluatie en dat de Tweede Kamer (die vroeg om de evaluaties) dit allemaal maar best vindt.
Op Sargasso bieden we regelmatig ruimte voor gastbijdragen. Vandaag wederom een bijdrage van Dimitri Tokmetzis, freelance journalist te New York. Het artikel is ook op zijn eigen blog te lezen.
Meer dan 800.000 Nederlanders hebben de test Je Echte Leeftijd ingevuld. Ik ook. Nu is het wachten op de aanbiedingen voor erectiepillen van Pfizer. Advance, het bedrijf achter Je Echte Leeftijd, heeft op zijn kop gekregen van het College Bescherming Persoonsgegevens. Hoe ontfutselt Advance onze gegevens en wat krijgen we daarvoor terug?
Op de site www.jeechtelijftijd.nl moet je je eerst inschrijven. Je laat je naam, adres (want dat is blijkbaar van belang voor het bepalen van je echte leeftijd), geboortedatum en e-mail achter. Er wordt gevraagd om een telefoonnummer. Dat is handig als je meedoet met een prijsvraag. Bij de meeste sites kun je ervoor kiezen om het vakje voor het toezenden van reclameboodschappen niet aan te vinken. Als je dat hier niet doet, ga je ook niet akkoord met de algemene voorwaarden (tenminste tot voor kort). Je hebt geen keuze. Daar gaan we.
Mijn gezondheid is zeer goed. Ik heb postacademisch onderwijs gevolgd. Werk voltijd, slaap acht uur per dag, voel me meestal uitgerust als ik opsta. Mijn matras is een half jaar oud. Af en toe heb ik rugpijn. 1.85 lang, 85 kilo zwaar. Geen idee wat mijn hartslag in rust, bloeddruk of cholesterolwaarde zijn. Op naar mijn medisch verleden. Biologische ouders leven nog – gelukkig! Geen hartproblemen, beroerte, levercirrose, suikerziekte, nierafwijkingen. Geen genitale herpes, of psoriasis.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“In een bodyscan kun je iemand echt niet herkennen.”
Aldus VVD-Tweede Kamerlid Fred Teeven die het plan van het kabinet steunt om op Schiphol de bodyscan in te voeren voor alle reizigers naar Amerika. Een parlementaire meerderheid van VVD-PvdA-CDA is al voorstander, maar een meerderheid van het Europees Parlement stemde in oktober 2008 nog tegen. Heeft u vertrouwen in de privacywaarborgen of laat u sowieso graag lichaamsvormen zien voor de veiligheid?
Hier wederom een gastbijdrage van Dimitri Tokmetzis. Het stuk staat ook op zijn eigen blog.