De verkiezingsstunt van Nigel Farage en de vuilnisbak die hem kan stoppen

De inwoners van het Britse kiesdistrict Clacton mogen op 6 augustus opnieuw naar de stembus. Niet omdat hun parlementslid is overleden of ziek is geworden. Nee, Nigel Farage, frontman van de rechts-extremistische Reform UK-partij, heeft zelf ontslag genomen als parlementslid, uitsluitend om zich onmiddellijk opnieuw verkiesbaar te stellen. Farage presenteert de tussentijdse verkiezing als een oordeel van het volk over zijn integriteit. De kiezers van Clacton zouden mogen bepalen of hij iets verkeerd heeft gedaan. Dat is niets meer dan een afleidingsmanoeuvre. Een lokaal electoraat kan immers beslissen wie het naar Westminster stuurt, maar niet of een parlementslid de regels rond giften, belangenverstrengeling en financiële openheid heeft overtreden. Daarvoor bestaat een parlementaire onderzoeksprocedure. En die procedure vormt de aanleiding voor Farages stunt. Vijf miljoen pond Hij ligt namelijk onder vuur vanwege een gift van vijf miljoen pond van Christopher Harborne, een miljardair die zijn vermogen onder meer met cryptovaluta verdiende en al jarenlang een belangrijke financier van Reform UK is. Farage zegt dat het om een persoonlijke gift ging die niets met zijn politieke activiteiten te maken had en daarom niet hoefde te worden aangegeven. Die uitleg is natuurlijk totale onzin. Farage was in de betreffende periode directeur van de onderneming achter Reform UK en keerde kort na de gift terug naar de voorgrond van de Britse politiek. Daarnaast wordt onderzocht of hij in het parlement onderwerpen heeft aangekaart waarvan zijn weldoener kon profiteren. Er zijn bovendien vragen over ondersteuning door George Cottrell, een vermogende medewerker en vertrouweling van Farage die eerder in de Verenigde Staten werd veroordeeld voor fraude. Farage heeft niet geprobeerd die vragen te beantwoorden. Hij heeft ze omgebouwd tot zijn vertrouwde populistische verhaal: hij vertegenwoordigt het volk en wordt achtervolgd door een vijandig establishment. Door ontslag te nemen en opnieuw mee te doen, probeert hij een verwachte verkiezingsoverwinning te presenteren als vrijspraak. De parlementaire regels werken alleen niet zo. Het onderzoek verdwijnt niet doordat Farage tijdelijk geen parlementslid is. De procedure kan worden voortgezet wanneer hij opnieuw wordt gekozen. Wel is het onderzoek tijdens de verkiezingscampagne opgeschort, zodat de onderzoekers de verkiezingen niet beïnvloeden. Farage heeft zichzelf daarmee in ieder geval enkele weken politieke ademruimte bezorgd. Waarom de andere partijen thuisblijven Labour, de Conservatieven, de Liberal Democrats en de Groenen hebben besloten geen kandidaat te leveren. Hun argument is dat zij niet willen meewerken aan een door Farage georganiseerd circus. En terecht: zonder serieuze tegenstander kan hij de uitslag moeilijk voorstellen als een 'trial by democracy'. Daar zit ook een minder principiële berekening achter. Farage won Clacton in 2024 met een ruime voorsprong. De Conservatieven, de een na grootste partij, zouden waarschijnlijk opnieuw verliezen, waarna Farage kon beweren dat Reform definitief de dominante partij op rechts was geworden. Voor Labour en de Liberal Democrats valt in het uitgesproken brexitgezinde district eveneens weinig te halen. Een volledige campagne kost geld, vrijwilligers en aandacht die elders nuttiger kunnen worden ingezet. Door weg te blijven, veranderen de partijen Farages gewenste referendum over zijn persoon in een grotendeels betekenisloze exercitie. Zijn overwinning staat vrijwel vast, maar zegt niks zolang zijn belangrijkste tegenstanders niet op het stembiljet staan. Farage kan winnen zonder werkelijk te worden getest. Daarmee nemen de partijen wel een risico. Deze keuze is natuurlijk te verdedigen, maar Clacton heeft zo geen volwaardige keuze. De gevestigde partijen bestrijden zijn uitholling van democratische instituties door de kiezers zelf minder politieke alternatieven te bieden. Wie vindt dat Farage ongeschikt is als parlementslid, kan nergens terecht. Of nou ja, kón nergens terecht. Want gelukkig is er Count Binface. Een buitenaards alternatief Count Binface is een satirische kandidaat, gespeeld door komiek en schrijver Jonathan Harvey. Hij verschijnt in een zilverkleurige cape en een helm die sterk lijkt op een metalen vuilnisbak. Volgens zijn officiële biografie is hij een duizenden jaren oude intergalactische krijgsheer van de planeet Sigma IX. Harvey deed in 2017 als Lord Buckethead mee tegen Theresa May. Na een conflict over de rechten op dat personage ging hij verder als Count Binface. Sindsdien nam hij het onder meer op tegen Boris Johnson en Rishi Sunak en deed hij tweemaal mee aan de verkiezingen voor de burgemeester van Londen. Zijn verkiezingsprogramma’s combineren absurditeiten met opvallend concrete kritiek. Zo wil hij de slecht geplaatste handdroger in een café in Uxbridge verplaatsen, prijsplafonds invoeren voor croissants en voormalige premiers verbannen naar de Phantom Zone. Tussen de grappen staan voorstellen over dakloosheid, openbaar vervoer en democratische hervormingen. De grap werkt doordat Binface de werkelijkheid nauwelijks hoeft te overdrijven. Farage heeft zelf een verkiezing georganiseerd waarin hij de verdachte, de aanklager en de campagneleider tegelijk is. Vervolgens heeft hij verklaard dat winst bij die door hemzelf uitgeschreven verkiezing zwaarder moet wegen dan het oordeel van onafhankelijke toezichthouders. Daartegenover staat nu een man met een vuilnisbak op zijn hoofd. Mogelijk krijgt die als enige kandidaat de taak om de parlementaire rechtsstaat te verdedigen. Of het kans van slagen heeft, valt te bezien. Maar Farage behaalde in 2024 geen absolute meerderheid en de opkomst bij tussentijdse verkiezingen kan bijzonder laag zijn, wat in het voordeel van Count Binface kan werken. Doordat de grote partijen geen eigen kandidaten leveren, kunnen tegenstanders van Farage zich bovendien zonder partijpolitieke verdeeldheid achter Count Binface scharen. Mocht de man met de vuilnisbak daadwerkelijk winnen, dan wordt hij parlementslid voor Clacton en staat Farage met lege handen: geen zetel, geen electorale vrijspraak en een onderzoek naar zijn financiën dat daarmee niet vanzelf verdwijnt. De Britse politiek heeft vaker satirische kandidaten gekend. Zij maken zichtbaar hoeveel theater er al in de serieuze politiek zit. In Clacton is Count Binface niet degene die van die verkiezingen een grap heeft gemaakt. Hij is alleen degene die daar eerlijk voor uitkomt.

Door: Foto: Count Binface - plaatje gemaakt met AI
Foto: Number 10 (cc)

Nieuwe Britse regering uitgedaagd door extreemrechts

Sir Keir Starmer, de nieuwe Britse premier, is nog geen maand aan het bewind of hij moet zich al wapenen tegen openlijk geweld uit extreemrechtse hoek. Een dag na de moord op drie kinderen tijdens een dansles in Southport door een 17-jarige jongeman verzamelde zich een grote groep demonstranten voor de moskee van de havenstad na de verspreiding van racistisch en xenofobisch nepnieuws via social media. Dat leidde tot een veldslag met de politie waarbij ruim vijftig agenten gewond raakten. Acht agenten hebben ernstige verwondingen opgelopen, aldus de politie, waaronder botbreuken, een vermoedelijk gebroken neus en een hersenschudding.

De politie heeft gezegd dat de demonstranten uit de hoek van de extreemrechtse English Defence League komen. Op beelden van Britse media is te zien dat een groep van tientallen mensen, vooral mannen, geweld gebruikt tegen de politie. Sommigen droegen bivakmutsen. Volgens Sky News werd “English till I die”, of “Engels tot ik sterf” geroepen. The Guardian hoorde dat de naam van oud-EDL-leider Tommy Robinson werd geroepen. Pogingen van de politie om hen te overtuigen dat ze misleid waren faalden. Over minderjarige daders mag de politie volgens de Britse wet geen nadere informatie prijsgeven. Inmiddels is dat wel gebeurd. De dader, Axel Rudakubana, die volgende week 18 wordt en voor zover bekend geen moslim is,  werd vandaag verhoord. Hij is in Engeland geboren, zijn ouders komen uit Rwanda.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Dunk 🐝 (cc)

Brexit: er op of er onder

ELDERS - Het Verenigd Koninkrijk en de EU hebben nog ruim vijftig dagen om een overeenkomst te bereiken over de toekomstige betrekkingen.

Volgens Michel Barnier, de onderhandelaar namens de EU, zijn de belangrijkste struikelblokken nog steeds het “gelijke speelveld”, het voorkomen van oneerlijke concurrentie op gebieden als overheidssubsidies, visserijbeleid en de controle op welke deal dan ook. De tijd dringt omdat een deal ook nog tijdig goedgekeurd moet worden door verschillende parlementen. 

Engeland startte gisteren met een tweede lock down periode ter bestrijding van het coronavirus. De nieuwe maatregelen, waaronder de sluiting van winkels voor niet-noodzakelijke goederen en van alle openbare gelegenheden, duurt tot 2 december. Ondanks de afwijzing van de maatregelen door een deel van zijn eigen partij zet premier Boris Johnson door. Het aantal COVID-19 doden heeft een piek bereikt en ziekenhuizen waarschuwen dat ze over twee weken geen plek meer hebben voor de stijgende aantallen patiënten. Johnson wil van geen kritiek weten. Hij verliet het parlement toen zijn voorgangster Theresa May vraagtekens zette bij de cijfers waarop de premier zich baseerde.

Schoolmaaltijden

Dat de Britse premier kritiek moeilijk kan verdragen bleek begin deze week ook uit zijn afzegging van een jaarlijkse bijeenkomst van ondernemers waarin hij aanmerkingen op de aanpak van de pandemie en de Brexit kon verwachten. ‘Dat de premier onze jaarvergadering niet komt openen is in de geschiedenis nog maar één keer voorgekomen’, zei een teleurgestelde voorzitter van de conferentie.

Foto: foto: https://www.flickr.com/photos/jeffdjevdet/

Brexit of Bremain

ELDERS - De Britse campagne voor het referendum op 23 juni over het lidmaatschap van de EU gaat hard tegen hard.

De Britse regering gaat tegen eerdere beloftes in pro-EU pamfletten huis-aan-huis verspreiden. Kosten: £9 miljoen.

Het anti-EU kamp is woedend: van ons belastinggeld! Stuur ze allemaal terug naar Downingstreet 10, adviseert Liam Fox, een Brexit-voorstander uit Cameron’s eigen Conservatieve Partij.

Minister Michael Fallon, eveneens van de Conservatieven, verdedigt de actie met verwijzing naar gelijksoortige informatie van de regering bij eerdere referenda. De regering is niet neutraal in dit referendum, zegt hij. En we geven gematigde, feitelijke informatie omdat gebleken is dat het publiek daar behoefte aan heeft.

Nigel Farage (UKIP) noemt het oplichterij. “Wasting millions of pounds of taxpayers’ money to tell us what to think is outrageous.”

Graham Swift, parlementslid voor Labour en voorstander van Brexit, suggereerde dat Cameron hiermee de aandacht wil afleiden van de Panama papers. Cameron’s overleden vader komt daarin voor als oprichter van een off-shore trustmaatschappij.

Maar Cameron zelf is nu ook in de belastingontwijkingszaak betrokken vanwege een brief die hij in 2013 aan EU-voorzitter Van Rompuy schreef. 

Daarin pleitte hij er voor trustmaatschappijen niet te onderwerpen aan dezelfde regels voor transparantie als gewone bedrijven. De EU streeft naar een openbaar register van off-shore bedrijven waarin zichtbaar wordt wie de feitelijke eigenaren of begunstigden zijn.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Quote du Jour | Walgelijk

I am disgusted at the way May has been speaking. The EU nationals living in the UK came here legally and they have protected rights.

Brexit snoepje van de dag. Theresa May, de meest waarschijnlijke nieuwe premier van het vooralsnog Verenigd Koninkrijk, wil niet garanderen dat burgers van andere EU-landen in het VK mogen blijven, zolang ze niet zeker weet dat het omgekeerde ook geldt. Walgelijk, vindt Nigel Farage (die met een Duitse getrouwd is).

Farage komt nu al terug op belofte £350m/week extra aan de NHS te besteden

Want aangezien dat geld niet meer naar de EU zou hoeven, kon het mooi naar de National Health Service, beloofde Farage ooit.

Maar dus toch niet. (Nog los van het feit dat die £350m/week al een leugen was.)

Een beetje zoals Wilders ‘nooit’ zou instemmen met een verhoging van de AOW-leeftijd, totdat-ie het wel deed.

Mooi toch hoe dat werkt? Je geeft eerst ‘buitenlanders’ de schuld van een achteruitgang in sociale voorzieningen om vervolgens die voorzieningen zelf verder uit te kleden (of het in ieder geval niet tegen te houden), om zo die buitenlanders nóg meer de schuld van de achteruitgang in sociale voorzieningen te kunnen geven.

Nigel Farage blijft toch leider van UKIP

Goh, dat zagen we nou helemaal niet aankomen…

Farage had gezworen af te treden als politiek leider van UKIP indien hij niet met een flink aantal zetels het Britse Lagerhuis zou bestormen. Toen hij vervolgens niet eens zelf een zetel wist te bemachtigen, stond hij natuurlijk flink in zijn hemd.

Maar gelukkig kan hij rekenen op de loyaliteit van het partijbestuur…

Dat zal wel een hele opluchting voor hem zijn!

Europarlementariër Bas Belder (SGP) stapt over van Nigel Farage’s EFD naar de ECR

De Volkskrant:

Het Nederlandse Europarlementslid Bas Belder wil niet langer samenwerken in Brussel met UKIP. Daardoor wordt het voor Farage moeilijker om een eurokritische fractie te vormen in het Europees Parlement.

Belder, een politicus van de gereformeerde partij SGP, zetelde de voorbije jaren in de Europese fractie van Farage. Voor de verkiezingen ging de partij een lijstverbinding aan met de ChristenUnie. Die combinatie was goed voor twee zetels: één voor de ChristenUnie, één voor de SGP.

Beide Europarlementsleden stond het vrij om een fractie te kiezen. Belder twijfelde of hij zich net als Peter van Dalen van de ChristenUnie zou aansluiten bij de Europese Conservatieven en Hervormers (ECR). Maar na gesprekken heeft hij er voldoende vertrouwen in om zich bij deze door Britse en Poolse conservatieven gedomineerde fractie aan te sluiten, aldus het persbericht.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Volgende