Afgelopen vrijdag maakte AOL het nieuws bekend. De eerste grote succesvolle browser Netscape zal niet meer verder ontwikkeld worden. Daarmee verklaart AOL de browser nu ook officieel dood. En hoewel de verrassing voor de meeste mensen misschien meer is dat de browser nog leefde, dan dat deze dood verklaard is, is dit toch een trieste mijlpaal. Natuurlijk, als we eerlijk zijn was het eigenlijk een draak van een browser. Ook was het wel meer dan alleen de agressieve koppelverkoop van Microsoft die hem de das omdeed. Maar nu verdwijnt er toch een stukje Internetgeschiedenis. Waar Netscape nu een stille dood sterft met slechts 0.6% marktaandeel, domineerde de browser ooit het gehele internet. De in 1994 gelanceerde browserfamilie begon oorspronkelijk onder de naam Mosaic. Om juridische problemen met de oorspronkelijke ontwikkelaars te voorkomen werd hij al snel omgenoemd tot Netscape. Ironisch genoeg stond Mosaic ook aan de wieg van de uiteindelijke nagel aan Netscapes doodskist: Internet Explorer van Microsoft. We weten inmiddels allemaal hoe de browseroorlog tussen Netscape en Internet Explorer eindigde. Netscape dolf het onderspit en werd verkocht aan AOL. Toch is de nalatenschap van Netscape niet geheel verloren. De in 1998 vrijgegeven broncode van Netscape vormde de basis voor de Mozilla-browser, die uiteindelijk leidde tot Firefox. Een browser die opnieuw de strijd aangaat met Microsoft. Voor de meer nostalgisch ingestelde bezoeker; download nog eens een oude Netscape-variant uit het Browser archief. Rust zacht Netscape.
“Met de vaart waarmee outsourcing de kennis bij de overheid uitholt, zal er in 2017 geen ambtenaar meer zijn die iets met computers kan doen, behalve PowerPoint starten en internetten”
Aldus security expert Bruce Schneier over outsourcing bij de overheid. Bedreigt outsourcing het ICT kennisniveau van de overheid, of valt het wel mee?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Voor de oudere gamers onder ons, is er één icoon, één held die al jaren wacht op een nieuwe game:
Vanaf 1997 is ontwikkelaar 3d Realms al bezig met de opvolger van Duke Nukem 3d : Duke Nukem Forever. Tijdens de ontwikkeling van dit spel ging zo ongeveer alles fout wat er fout kan gaan, waardoor het spel steeds maar weer werd uitgesteld. The Duke kreeg van Wired zelfs de Vaporware Lifetime Achievement Award zodat ze Duke Nukem Forever niet meer elk jaar op hun vaporware lijstjes hoefden te zetten.
En toch wist 3d Realms al die jaren de aandacht te houden, toch bleven de sites erover schrijven. En 17 december kwam er vanuit het niets een bericht op hun website: 18 december komt er een nieuwe teaser! Vanaf vanmiddag is de server van 3d Realms plat, maar gelukkig is er nog youtube:
Is dit de grootste hoax die de pc game wereld ooit gehad heeft, of komt het spel er echt nog eens?
De woensdagmiddag is op Geencommentaar.nl Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Het leek zo’n goed idee, dacht associate professor Edward Castronova: waarom testen we onze economische theorieën niet uit in een Massively Multiplayer Online Game. Dat scheelt een hoop gedoe: je hoeft je proefpersonen niet helemaal naar de Universiteit van Indiana te laten komen en je hoeft ze niet te betalen. Blijkbaar waren de geldschieters er ook van overtuigd, want Castronova kreeg $250,000 om zijn game te maken.
Vol goede moed werd begonnen aan de ontwikkeling van het spel: Arden, the World of Shakespeare. In de game moeten spelers rondwandelen en de interactie aangaan met elkaar en karakters uit de werken van Shakespeare. De makers hebben echter volledige controle over allerlei economische en sociale variabelen. Door deze variabelen systematisch te tweaken en het gedrag van de spelers te observeren hoopten de makers bekende economische theorieën te toetsen en nieuwe inzichten op te doen.
Goed idee dus, maar de makers waren één variabele vergeten: ze maakten het spel niet leuk. “Je hebt puzzels en monsters nodig”, zegt Castronova in een interview, “anders willen mensen het spel niet spelen”. Het voor wetenschappelijke begrippen grote budget was bij lange na niet genoeg om een spel te maken dat zowel voor de academici als voor de proefpersonen interessant was (het budget komt natuurlijk niet eens in de buurt van de $75 Miljoen van de World of Warcraft-ontwikkelaars).
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De woensdagmiddag is op Geencommentaar.nl Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Trolls en Flamers, ieder zelfrespecterend forum/wiki/weblog heeft er wel een paar rondlopen, en ook Geencommentaar ontkomt er niet aan. Oplossingen zijn meestal maar tijdelijk. Je kan natuurlijk streng tegen trollen en flamers optreden en permabans gaan zitten uitdelen of extremer, je hele forum dichtgooien en er is zelfs software die de webmaster in staat stelt trollen in hun eigen virtuele grot op te sluiten. Maar voor de gemiddelde site met Web 2.0 mogelijkheden lijkt het oude devies om vooral de Troll toch maar niet te voeren toch het beste te werken.
Bij de Wondere Woensdagmiddag proberen we het uiteraard op een andere manier: door onze tegenstander te bestuderen kunnen we misschien zijn zwakheden blootleggen. Dus daarom een kort onderzoek naar het antwoord op de wetenschappelijke vraag: Wat behelst die mafketels toch?
De New Scientist ging op zoek naar een verklaring voor het onbeschofte gedrag online en stuitte op de theorie van deindividuatie, waar mensen doordat ze zich in groepen bewegen hun individualiteit verliezen. Door het terugdringen van het individu zijn we ook minder geneigd ons aan sociale normen te houden (denk bijvoorbeeld aan -instant Godwin- onze vrienden de Nazi’s).
In 2005 besloot Jonathan Coulton zijn baan als programmeur op te zeggen en zich volledig op het maken van muziek te storten. Hij schrijft folknummers over robotlegers, programmeren, verliefde supervillians en andere zogenaamde “geek topics”. Niet iets waarvan je denkt dat er droog brood mee te verdienen is. Niets is minder waar echter, inmiddels verdient hij zijn geld met zijn muziek. Recent kwam hij weer in de publiciteit door het schrijven van de credits muziek voor, wat door velen de game van 2007 wordt genoemd, Portal (credits).
Coulton wist het Internet te gebruiken om zonder platenmaatschappij toch van muziek zijn werk te maken. Om opgemerkt te worden gaf hij van 2005 tot 2006 elke week een gratis nummer weg via zijn podcast. Hij werd opgemerkt door onder anderen zijn folk cover van Sir Mix-a-Lot’s “Baby Got Back” en “Code Monkey” dat verhaalt over het dagelijkse leven van een programmeur. Deze laatste werd door slashdot opgemerkt en is gebruikt in de animatieserie Code Monkeys.
Humor maar geen parodie
Veel van zijn nummers zitten vol met gortdroge humor. Toch is hij niet te vergelijken met artiesten zoals Weird Al Yankovic of Richard Cheese. Coulton onderscheid zich niet alleen door het schrijven van zijn eigen nummers, maar ook door de hoge kwaliteit van zowel muziek als tekst. Van upbeat folk-rock tot melancholische “man met de gitaar”-muziek, Coulton weet precies hoe het moet. Ook als de humor in de teksten je niet aanspreekt blijven de nummers prettig in het oor klinken. Maar natuurlijk heeft hij ook een paar missers. De cover van Leonard Cohen’s “Famous Blue Raincoat” is in mijn ogen oren teleurstellend. Misschien dat hij de lat daar net iets te hoog legde?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Doordat het apparaat begrijpelijk is voor de ouderen en aansluit bij de belevingswereld van de kleinkinderen, ontstaat er op een natuurlijke wijze een goed contact.
Aldus industrieel ontwerper Sanne Kistemaker, die met haar interactieve schrijfblok de Nederlandse Designprijs gewonnen heeft in de categorie ‘interactief product’. Met dit schrijfblok kunnen oudere mensen op een simpele manier op een weblog publiceren, zodat alle familieleden het wel en wee van oma kunnen volgen
Een oma van 92 begreep het. Met één druk op de knop staat hun verhaaltje op internet en kunnen ze het op hun tv meteen terug zien.
Iets voor jouw oma?
[i]De woensdagmiddag is op Geencommentaar.nl Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.[/i]
Iedereen met een digitale camera kent het probleem: Na enkele dagen/weken/maanden (doorhalen wat niet van toepassing is) schieten heb je een archief van enkele gigabytes en dan?
Microsoft is nu met twee technieken bezig die met dat archief hele leuke dingen kunnen doen. De technieken hebben de codenamen Seadragon en PhotoSynth gekregen. Dit zegt natuurlijk niet zoveel, maar ik zal proberen uit te leggen wat het doet.
Seadragon is een opslag mechanisme voor grafische informatie. Je kan er gigabytes aan informatie in opslaan en er doorheen bladeren en zoomen zonder enige vertraging. Dit klinkt niet zo spannend, maar als je de demo bekijkt is het heel mooi. Nu is mooi leuk, maar je kan er niet zoveel mee. Daarom gebruikt Microsoft Seadragon als basis voor de volgende techniek:
PhotoSynth is een stuk software wat foto?s analyseert en automatische aan elkaar kan linken. Je fotografeert bijvoorbeeld je huis van alle kanten en stopt deze foto?s in het systeem. Photosynth zal dan herkennen dat het meerdere foto?s van hetzelfde object zijn en de foto?s met elkaar gaan vermengen. Je krijgt nu een 3d model van je huis waarbij je van foto naar foto kan springen. Ook is het mogelijk om informatie uit te wisselen via de foto?s. Als ik op een foto een opmerking plaats, zal deze opmerkingen ook op andere foto?s van hetzelfde onderwerp naar voren komen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
[i]De woensdagmiddag is op Geencommentaar.nl Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.[/i]
In Neurenberg is het eerste volledig geautomatiseerde restaurant ter wereld geopend. In plaats van een ober hebben de klanten een touchscreen. Je stopt je prepaid smartcard erin en na het maken van de keuze wordt de bestelling doorgestuurd naar de keuken. Dit is nog niet zo heel revolutionair, maar nu komt het: Het voedsel wordt met een glijbaan naar de tafels gebracht.
Om dit alles mogelijk te maken moest de keuken wel boven het restaurant geplaatst worden en zijn er speciale dienbladen ontwikkeld. De uitvinder van dit alles, Michael Mack, hoopt het systeem wereldwijd te kunnen verkopen.
Is dit de toekomst van restaurants?
[i]De woensdagmiddag is op Geencommentaar.nl Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.[/i]
Afgelopen maandag was het precies 30 jaar geleden dat de Voyager 2 gelanceerd werd. En tot mijn grote spijt hoorden we er bar weinig van in de media. Het is natuurlijk veel interessanter voor de media om allemaal ellende te tonen in plaats van een technisch hoogstandje dat nu al 30 jaar onafgebroken baanbrekend onderzoek verricht. Daarom zetten we vandaag de Voyagermissie even in het zonnetje.
Op 20 Augustus 1977 werd de Voyager 2 gelanceerd vanaf Cape Canaveral om een maand later (5 september 1977) gevolgd te worden door de Voyager 1. De twee toestellen maakten gebruik van de zwaartekracht van de planeten waar ze langs vlogen om meerdere keren te versnellen. Hierdoor konden de 4 grote planeten (Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunes) in slechts 12 jaar gepasseerd worden in plaats van de 30 jaar die het normaal zou duren. Op het moment van schrijven is de Voyager 1 het verst door mensen gemaakte object in de ruimte. Voor veel wetenschappers begint nu een verschrikkelijk interessante fase want het toestel staat op het punt het zonnestelsel voorgoed te verlaten. De toestellen worden aangedreven door een kleine nucleaire reactor die tot 2020 de toestellen van energie moet voorzien. Met een beetje geluk kunnen er nog veel metingen buiten het zonnestelsel worden uitgevoerd.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De woensdagmiddag (of begin avond :-) is op Geencommentaar.nl Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
[url=http://www.nytimes.com/2007/08/09/us/09bridge.html?_r=2&th&emc=th&oref=slogin&oref=slogin]Vorige week werd bekend[/url] dat het instorten van de brug over de Mississippi waarschijnlijk te wijten is aan een fout in het ontwerp van de koppelings platen waarmee de balken aan elkaar zaten. Ook zat er weinig buffer in het ontwerp: als een het zou begeven, zou de hele brug het begeven. Dat laatste is trouwens iets wat willens en wetens in het ontwerp meegenomen moet zijn, maar ik wil hier even inzoemen op die koppelingsplaat en de hysterie die in het algemeen uitgebroken is. Zelfs in Nederland werd er even vragen over gesteld en ook in [url=http://www.nu.nl/news/1193636/24/rss/Doden_bij_instorting_brug_in_China.html]China[/url] zijn instortende bruggen ineens een hot topic.
Moet je nu bang zijn als je over een brug loopt? Zijn ze niet voor de juiste belasting berekend? Ja; natuurlijk. Bij de meeste constructies wordt er gerekend met een zogenaamde veiligheidsfactor: je berekent wat de maximale belasting waarvan je denkt dat die op zal treden en je vermenigvuldigt die dan nog een keer met een factor. Meestal 4 of hoger voor een brug.
Waar gaat het dan mis? Er bestaan legio werken over het maken van ontwerp- en gebruikersfouten. En sinds een paar jaar kun je ook dit soort rampen op Discovery en National Geographic bekijken. Maar toevallig bestaat er ook een erg informatief – en met vlagen vermakelijk – boekje voor ingenieurs wat dit soort zaken behandelt aan de hand van, jawel, instortende bruggen.
De woensdagmiddag is op Geencommentaar.nl Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
?The deadliest weapon in the world is a Marine and his rifle!? John J. Pershing
Bovenstaande quote past bij het beeld van oorlog die je in de rekruteringsfilms ziet. Door training en materiaal kan de soldaat alles aan. Maar de ontwikkelingen staan niet stil en het ziet er naar uit de rol van de gewone soldaat langzaam af gaat nemen.
In Irak worden nu namelijk de eerste proeven uitgevoerd met vechtrobots. En dan hebben we het niet over Johnny Five uit Short Circuit, maar zogenaamde ?Drones?. De veteraan onder de drones is de MQ-1 Predator. Vanaf 1995 vliegt dit apparaat als verkenner in de lucht en vanaf 2001 is het apparaat ook bewapend verkrijgbaar. De wapens van de predator liepen echter nogal eens vast en een drone die niet schiet, daar heb je niets aan.
Daarom is er nu de MQ-9 Reaper. Hij is sneller dan de Predator, hij is stiller dan de Predator en hij is nu actief in Irak.
Het voordeel van de drones is dat ze volledig bewapend tot 14 uur rondjes kunnen draaien om te wachten op een doelwit. De operators zitten veilig aan de andere kant van de wereld en kunnen afgewisseld worden zodat het apparaat altijd snel kan reageren op situaties.