Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Zomerquote | Net zo erg als Pirate Bay
“I would rather be raped by Pirate Bay than fucked up the ass by (Sony boss) Hasse Breitholtz and Sony Music and will remove all of my songs from Spotify pending an honest service.”
De Zweedse zanger Magnus Ugglla (contract bij Sony) windt zich op over het feit dat de muziekindustrie aandelen heeft in de (in Nederland nog niet te beluisteren) nieuwe muziekdienst Spotify, maar dat hij amper wat verdient aan het feit dat hij daar veel wordt beluisterd. De labels stellen hun eigen inkomsten veilig, maar verzaken nog altijd de artiesten te betalen voor wat uiteindelijk hun werk is.
Behind the music: The real reason why the major labels love Spotify
Sargasso’s Geoplaat – Slappe lul van Kintyre
Hoewel de meeste liedjes gaan over de liefde, wordt ook vaak gezongen over dorpen, steden, landen, rivieren en bergen. Michiel Maas gaat op zoek naar de plaats achter deze muzikale beschrijvingen. Benieuwd naar de achtergronden van uw favoriete plaat? Stuur uw tips voor een geoplaat naar [email protected]
Mull of Kintyre
Oh mist rolling in from the sea,
My desire is always to be here
Oh Mull of Kintyre
Wings – Mull of Kintyre
Hoewel ik ben geboren in het jaar dat de Beatles uiteen gingen, heb ik een favoriete Beatle. Paul McCartney. Zijn liedjes hadden altijd net iets meer humor, Engelse tong-in-wang truttigheid en mooiere melodietjes dan de snedigheid en blues van John Lennon. Maar toen de samenwerking met John Lennon verdween, bleek McCartney eigenlijk een sentimentele dwaas, gezellig met vrouwlief muziekjes maken in Wings. De enige band ter wereld waar niemand echt fan van is volgens mij.
Mull of Kintyre, Paul’s ode aan de punt van het Schotse Kintyre-schiereiland waar hij woonde is – met afstand – het bekendste nummer van de band.
Het was ook een van de eerste liedjes waar een heuse videoclip bijzat. Let wel, we hebben het over 1977/78, toen artiesten nog gewoon optraden in Toppop. Maar Paul zagen we, zittend op een hekje voor zijn huisje op de Mull. In de verte kwam Linda aangelopen in haar broekpak, en samen met de Wings-gitarist lopen ze al tokkelend naar het strand, waar het lokale doedelzakkengezelschap een mopje speelt. Later komen alle inwoners uit hun plaggenhutjes naar het kampvuur om met Paul het nieuwe volkslied aan te heffen.Ver-schik-ke-lijk!
Nou hadden ze bij het opnemen van de clip geluk. Normaal gesproken ligt Mull of Kintyre namelijk in een dikke laag mist, of regent het. Op Kintyre regent het ongeveer het vaakst in heel Groot-Brittanië. Het schijnt dat je vanaf de punt Noord-Ierland kan zien liggen, maar zelfs de locals maken zelden een dag mee dat je de zee vanaf het strand kan zien.
Het lied van Wings maakte van Mull of Kintyre ineens een toeristische bestemming. Maar omdat er nauwelijks hotels zijn, en kampeerders, net als elders in aan de Schotse westkust, ’s zomers worden opgevroten door kleine pestmuggetjes, was dat niet van lange duur.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sargasso’s geoplaat: Nutbush
Hoewel de meeste liedjes gaan over de liefde, wordt ook vaak gezongen over dorpen, steden, landen, rivieren en bergen. Michiel Maas gaat op zoek naar de plaats achter deze muzikale beschrijvingen. Benieuwd naar de achtergronden van uw favoriete plaat? Stuur uw tips voor een geoplaat naar [email protected]
On Highway Number Nineteen
The people keep the city clean.
They call it Nutbush, oh Nutbush.
Call it Nutbush city limits.
Nuthbush City Limits – Ike and Tina Turner (1973)
Tennessee state highway 19 ziet op een zonnige dag laat oktober wit van de katoenpluis. De oogst is net geweest, en de laatste restjes watten laten zich door de wind verzamelen langs de wegkant. Daar ligt inmiddels een dikke deken over de verdorde begroeiing.
Voor ik het in de gaten heb ben ik Nutbush voorbij. Was dat alles? Een gesloten kruidenier en een cotton plant, waar de katoen in balen wordt geperst? Ik keer de auto en rij de weg terug. Maar nee, afgezien van een tweetal kerken en wat huizen is er niets te zien in Nutbush. Ook geen bordje “city limits”, maar dat wist ik al. De “unincorparated town” heeft helemaal nooit “city limits” gehad. En afgezien van een bord boven de deur van de kruidenier en haar artiestennaam waarnaar een deel van de weg is vernoemd, wijst weinig op vroegere aanwezigheid van een van de grootste stemmen uit de popgeschiedenis, die van Anna Mae Bullock.
Het lied dat ze over haar geboorteplaats schreef is geweldig, met die gestoorde synthesizer en die Marc Bolan-riff (die naar verluid ook op de plaat meespeelde). Maar de tekst is op z’n zachtst gezegd niet geweldig accuraat.
Sargasso’s Geoplaat – Serviceton
Hoewel de meeste liedjes gaan over de liefde, wordt ook vaak gezongen over dorpen, steden, landen, rivieren en bergen. Michiel Maas gaat op zoek naar de plaats achter deze muzikale beschrijvingen. Benieuwd naar de achtergronden van uw favoriete plaat? Stuur uw tips voor een geoplaat naar [email protected]
With newfangled buffet cars and faster locomotives
the train stopped in Serviceton less and less often
There’s nothing sadder than a town with no cheer
VicRail decided the canteen was no longer necessary here
Tom Waits – Town With No Cheer (1983)
![serviceton1 Station Serviceton](https://sg-images.nl/2009/07/serviceton1-300x225.jpg)
Station Serviceton
Maar wat bezielt een Amerikaan, beïnvloed door blues, jazz en Europese volksmuziek, om een lied te schrijven over een verloren spoorwegstation in de outback van Australië? Me dunkt, er zijn dichter bij huis genoeg “towns with no cheer” te vinden. Amerika ligt er vol mee. Hoe kwam Waits dan op dit -relatief onbekende- plaatsje? Kwam hij er ooit langs? Kende hij iemand die uit Serviceston kwam?
In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.