Het debat in Nederland over genetisch gemodificeerd voedsel is een beetje verstomt. Als het nog over genetische modificatie gaat, dan vooral vanwege de dieren en vooral door één partij. Maar dat wil niet zeggen er niets gebeurd en dat een debat minder wenselijk is. Op Europees niveau worstelt men behoorlijk met deze materie. En intussen maken verschillende landen daarom verschillende keuzes. Om het debat meer structuur te geven, heeft minister Cramer COGEM gevraagd om wat criteria op te stellen. En daar is best wel een lezenswaardig stuk uit gekomen (pdf is leesbaarder). Een goed uitgangspunt voor een discussie over de lange termijn rol van GGO's in onze voedselvoorziening. Sterker nog, het debat zou nog breder moeten gaan over waar wij naar toe willen de komende 25 jaar op dit vlak. Er zijn wel wat discussiestukken, maar ik mis nog een breed publiek debat. Misschien dat dit helpt. In het stuk staat een interessante opmerking: "De COGEM signaleert dat het doorvoeren van een beoordeling op duurzaamheidsaspecten voor gg-gewassen zou kunnen leiden tot vragen rond de duurzaamheid van bepaalde conventionele gewassen en teeltmethoden die momenteel niet op een dergelijke manier wordt beoordeeld. De COGEM merkt daarbij op dat het afwijzen van een gg-gewas op sociaal-economische argumenten, terwijl deze in dezelfde mate van toepassing zijn op conventionele gewassen die niet aan deze criteria getoetst worden, op onbegrip kan stuiten."
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Van 5 september t/m 17 oktober kijkt Ippekrites de koffie dik aangaande zaken die ons voortbestaan bedreigen, daarbij terzijde getekend door Crachàt. Verwacht geen erudiete citaten of intelligente links, maar slechts wilde speculaties die haast aan science-fiction grenzen. Dat alles echter wel gebaseerd op wat Ippekrites tot nu toe over het onderwerp tot zich heeft genomen. Nogal serieuze kost dus, maar als je wilt lachen kijk je maar naar “Mock the week”. In de vierde aflevering aandacht voor de gevaren van genetische manipulatie.
“Het is dat we het DNA niet meer hebben, maar anders zou het reconstrueren van de Neanderthaler een fluitje van een cent zijn. We kunnen op dit moment al alles maken wat we willen”, zo hoorde ik een gentechnoloog op televisie zeggen. Met alles bedoelde hij nieuwe levende wezens. Ongetwijfeld een poging om geld binnen te hengelen voor onderzoek, want zo rooskleurig ligt de genetische werkelijkheid nog niet. Maar dat men er redelijk onbekommerd op los experimenteert is een feit.
De opmars van de gentechnologie is volstrekt logisch. De beloften zijn namelijk niet mals. De mogelijkheid allerlei erfelijke ziekten te genezen kun je niet negeren. En wat dacht je van een geneesmiddel tegen kanker, een middel tegen veroudering, gekweekte donororganen, onbeperkte voedselvoorziening voor iedereen, noem maar op. En verder de functionele verbeteringen: een betere koeling van de hersenen, een sterkere ruggegraat, eeuwig soepele en onverslijtbare gewrichten, een onverwoestbaar gebit, brilloze ogen . Genoeg verleidingen om kritische vragen naar de achtergrond te verbannen.
Het valt me zelf ook zwaar te moeten constateren dat ik Berlusconi neigingen heb. Maar het zit diep. Nederland heeft een zeer bloeiende agrarische sector. Een van de exponenten is onze zadenindustrie. Vier van de tien grootste zadenbedrijven ter wereld zitten in Nederland.
En nu lees ik in de Volkskrant vandaag dat nummer tien, De Ruiter Zaden, overgenomen wordt door Monsanto. En dan schrik ik. Monsanto, dat is toch dat bedrijf uit de VS met een uitermate dubieuze reputatie? Dat bedrijf dat hun genetisch gemanipuleerde zaden de markt in drukt omdat ze dan ook hun bestrijdingsmiddel, Roundup, nog wat meer kunnen verkopen?
Maar nog los even van die reputatie. Ergens vind ik het gewoon niet slim dat we niet in staat zijn deze sector gewoon in Nederlandse handen te houden. Nu lekt waarschijnlijk alle kennis en het marktaandeel snel transatlantisch weg. Waar is Verdonk als je haar nodig hebt?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.