Waar is het extra geld voor het Voortgezet Onderwijs gebleven?

Omdat het ministerie van OCW het zelf niet weet, zochten docenten Frans van Haandel en Hans Duijvestijn het zelf maar uit: In november 2016 spraken we met staatssecretaris Sander Dekker van onderwijs. In dat gesprek kwam naar voren dat er sinds de invoering van de lumpsum miljarden extra in het Voortgezet Onderwijs (VO) is geïnvesteerd zonder dat duidelijk is wat er met dat extra geld gebeurd is. Het ministerie had het zelf niet onderzocht. We spraken daarom af dit zelf te gaan onderzoeken, waarbij het ministerie ons zou voorzien van informatie. Een dergelijk onderzoek was hoognodig: Met de invoering van de lumpsum-financiering voor het VO in 1995 is de strakke regie door OCW op de besteding van het onderwijsgeld losgelaten. In essentie krijgt elk schoolbestuur via de lumpsum de financiering voor het aantal leerlingen en hebben schoolbesturen volledige vrijheid in de besteding. Sinds de invoering van de lumpsum is er geen zicht op de doelmatigheid van de bestedingen. Het is verbazingwekkend dat er steeds weer geen politieke bereidheid was om de doelmatigheid van de bestedingen te onderzoeken en daar lessen uit te trekken. De conclusies liegen er niet om. Ondanks alle beloften: zijn er minder docenten gekomen (ca 6% ten op zichte van het aantal leerlingen), zijn de klassen groter geworden (gemiddeld ca 8%), en is het reele loon van docenten gedaald (bijna 2%).

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

‘Miljoenen voor banenplan veertien gemeenten’

…is een kop op nu.nl.

Het bericht opent:

Veertien gemeenten in Gelderland, Overijssel en Flevoland krijgen samen vijf miljoen euro voor het scheppen van banen.

Eindelijk iemand die doorheeft dat om de werkloosheid aan te pakken de vraag naar arbeid moet worden vergroot in plaats van het aanbod aan arbeid aan te pakken. Het gezonde verstand heeft eindelijk gezegevierd!

Oh wacht:

Met het beschikbare budget willen de gemeenten in de drie provincies driehonderd werknemers die met ontslag worden bedreigd naar ander werk begeleiden. Ook willen ze 525 nieuwe leerwerkplekken op mbo-niveau scheppen en nog eens 525 werklozen met een afgeronde opleiding aan werk helpen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.