Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Zijn Afrikaanse bloemen nu wel of niet milieuvriendelijk?
Op Valentijnsdag was het nog hosanna voor de Afrikaanse bloementelers toen de Britse regering in de persoon van haar minister voor Ontwikkelingssamenwerking Hilary Benn pleitte voor importen van Afrikaanse rozen.
Maar naar nu blijkt pakken de donkere wolken zich inmiddels samen boven de Afrikaanse bloemenvelden. De Britse supermarkt Tesco maakte onlangs namelijk bekend dat zij de hoeveelheid ingevlogen voedsel gaat beperken. Reden: het klimaat!
Als bedrijf wil Tesco haar bijdrage leveren aan het verminderen van de uitstoot van koolstofdioxide. Britse supermarkten gaan GROEN!
Aangezien 65% van de export van een land als Kenia gericht zijn op de Europese Unie (fruit, groenten en bloemen). Tesco bezweerd dat ze rekening zal houden met de belangen van Afrikaanse boeren, maar in Kenia is men niet overtuigd De belangenbehartiger van de Keniaanse exporteurs stelt dat de stap van Tesco, onderdeel van het zogenaamde ‘groene’ bewustzijn wat misschien progressief is in het buitenland, maar een drama zal zijn voor de Keniaanse exporten.
Benieuwd wat Hilary Benn hierop te zeggen heeft…
Dommigheid is niet strafbaar
De Duitse negationist Ernst Zündel heeft vijf jaar gevangenisstraf aan zijn broek omdat hij meerdere malen het bestaan van de Holocaust ontkend heeft. Ik hoop dat daar ooit een einde aan komt. Niet alleen aan de stompzinnige historische dommigheid, maar ook aan het censureren en veroordelen van holocaustontkenners. Want de wet tegen negationisme is minstens even absurd en dient direct te verdwijnen.
Er zijn een aantal wetten in Nederland waar ik grote moeite mee heb. Zo heb ik in het verleden eens alle voorbeelden van veroordeelde majesteitsschennis verzameld en online afgedrukt. De site Dit.is/majesteitsschennis heeft me ongetwijfeld een klein maar gezellig Aivd-dossier bezorgd. Niet omdat ik leden van het koningshuis wilde belasteren, want ik heb bijzonder weinig met die mensen en het instituut, maar omdat ik vind dat er geen aparte wet voor mag bestaan. Wat is het principiële verschil tussen het beledigen van de plaatselijke bakker en het belasteren van prins Willem-Alexander? Dat heeft nog nooit iemand me kunnen uitleggen.
Datzelfde gevoel heb ik bij het ontkennen dat de massale mensenvernietiging in de Tweede Wereldoorlog heeft plaatsgevonden. Dat is bij wet verboden. Vreemd, want het bestaan van zoiets als de holocaust is het onderwerp van de wetenschap die geschiedenis heet. Eigenlijk hebben we ooit een historische hypothese gesteld- “de nazi’s hebben een holocaust veroorzaakt”- en historici hebben daarvoor inmiddels overweldigend veel bewijzen verzameld, veel meer dan voor het tegendeel. Maar dat is ook logisch, want de ontkenning ervan is bij wet verboden. Maar was falsificatie niet één van de belangrijkste wetenschappelijke beginselen?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
KSTn – Internationale data-uitwisseling ihk terrorismebestrijding
Pas op, dit is een saai stukje. Niks afkraken, niks belachelijk maken, alleen maar complimenten. Boring.
Maar omdat ik regelmatig schrijf over privacy-beperkende wetsvoorstellen i.h.k. van terrorismebestrijding, is het ook wel eens aardig om een goed voorstel aan te bieden.
Laat die nou net uit de Europese Unie komen.
Het betreft hier een voorstel om het mogelijk te maken in speciale gevallen DNA/vingerafdruk/auto-gegevens uit te wisselen tussen de verschillende landen of toe te staan dat opsporingsambtenaren over de grens heen werken. Deze regeling is gewenst om internationale criminaliteit en terrorisme te kunnen opsporen.
Het voorstel is heel netjes en correct geformuleerd. Zo kan er alleen maar “blind” DNA vergeleken worden. Gegevens over de personen zijn niet zichtbaar. Pas als er een match is kan een volgende stap gezet worden. En het uitwisselen van persoonsgegevens beperkt zich tot naam, geboortedatum en datum delicten. Alles moet vervolgens ook nog eens voldoen aan de lokale wet- en regelgeving, vastgelegd worden en centraal gerapporteerd worden.
Het kan natuurlijk zo zijn dat je het überhaupt niet eens bent met uitwisseling van gegevens, maar als je het dan toch wilt doen, dan is dit wel een hele nette manier. En het is nog leesbaar ook. Van mij mogen ze.
Update (16-2-07): Inmiddels door de Europese ministers van Justitie aangenomen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
