Afgelopen maandag begon de Democratische conventie. Presidentskandidaat Barack Obama had zijn keuze voor vice-president afgelopen weekend al gemaakt. De keuze is gevallen op Joe Biden, senator uit Delaware: You sit at your kitchen table and worry about how to pay the bills. That's not something John McCain has to worry about. He worries about which of the seven kitchen tables to sit at. Aldus Biden tijdens zijn officiële presentatie op de trappen van het Oude Capitool in Springfield, Illinois. Het was een voorbode voor het in de hoek duwen van de Republikeinse kandidaat McCain op de conventie zelf, bijvoorbeeld door Hillary Clinton. Tegelijkertijd probeerde ze het beeld weg te poetsen dat de Democratische partij verdeeld zou zijn. Haar man en oud-president Bill Clinton prees Obama en sprak zijn vertrouwen uit in een succesvol presidentschap.
They’re very good at negative campaigning. They’re not so good at governing.
Aldus Amerikaanse presidentskandidaat Barack Obama, over de Republikeinse partij, na een week van aanvallen op zijn kandidatuur.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Stel, je bent links in de VS. Je hebt acht kutjaren achter de rug, want je hebt begrijpelijkerwijs een bloedhekel aan de Republikeinse president Bush. Maar treur niet! Er komen verkiezingen aan, dus tijd voor verandering. Helaas is de enige kandidaat die je zou willen overwegen eigenlijk nog niet links genoeg voor je. Wat doe je dan? Natuurlijk! Je schuift zelf een kandidaat naar voren, die totaal kansloos is, maar wél weer de kans groter maakt dat er weer vier jaar lang een republikein aan de macht is in het land.
Klinkt nogal dom, niet? Maar toch is het precies dat wat er afgelopen weekend is gebeurd. De “Green Party” lanceerde Cynthia McKinney, een gekleurde vrouw. Een soort combi van Obama en Clinton dus. Er is geen rechtgeaarde Republikein die op haar zal stemmen, dus zal ze vooral stemmen trekken onder de democratische kiezers. Tel uit je verlies. Tot overmaat van ramp wees Ralph Nader de nominatie van de partij af en gaat hij als onafhankelijke kandidaat de verkiezingsstrijd in. Nog meer mensen die niet op een democraat zullen stemmen dus.
Gelukkig zijn er ook nog een paar kandidaten die stemmen weg kunnen trekken bij de republikeinen. Allereerst is dat natuurlijk de “Constitution Party“, een partij die het land wil herstellen naar letter van de grondwet. Uiteraard zoals zij die letter interpreteren, en voeg daar een religieus sausje overheen en je krijgt een mix die religieus rechts, toch ook geen onaanzienlijke groep, zal aanspreken.
Het is ongemeend spannend in Servië vandaag. De peilingen voorspellen een nek-aan-nek race tussen de Radicalen en de Democraten, het verschil tussen beide kampen is slechts één procent in het voordeel van de Radicalen, die zich tegen Europa keren en zich richten op Rusland. Voor veel jongeren is het vandaag dan ook de dag van de waarheid.
Zal hun land kiezen voor Europese isolatie en Rusland, of voor Europa? Voor vooral de jongeren is de keuze duidelijk: het wordt een keuze vóór Europa en tegen de krachten die van Kosovo een halszaak willen maken, en daarmee het land volgens hen de afgrond in zullen sleuren.
Vergis je niet, ook de Democraten zijn tegen het afsplitsen van Kosovo. Maar in tegenstelling tot de Radicalen willen zij de zaak niet zo op de spits drijven dat het land zich moet afkeren van Europa.
De werkstudent Marko is optimistisch en denkt dat veel mensen op het laatste moment op de Democraten zullen stemmen:
“De partner van de overledene zal misschien roepen: ‘Begraaf me met hem!’ Maar als de priester zegt: ‘Oké, spring maar in het graf’, dan zal niemand echt springen.”
We zullen zien.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Ze gaat nog door, maar eigenlijk heeft Hillary Clinton de strijd om de Democratische nominatie al verloren. Ze kan gokken op de supergedelegeerden, maar dan kan McCain meteen wel de verhuiswagen richting Witte Huis bestellen, want de meeste Obama-aanhangers zouden bij de presidentsverkiezingen dan (terecht) boos thuis blijven. Alleen als Florida en Michigan alsnog een echte voorverkiezing krijgen, lijkt Clinton nog te kunnen winnen.
Zou het dan niet beter zijn voor de Democraten als Clinton opgeeft, zodat Barack Obama zich volledig kan concentreren op de strijd met McCain?
Dan raakt de Democratische partij wel alle media-aandacht kwijt die de voorverkiezingen nu genereren. McCain kan nog zoveel stunts verzinnen, hij gaat het altijd afleggen tegen een hard tegen hard Clinton tegen Obamagevecht, zolang er in ieder geval nog de suggestie van spanning is. Dat is allemaal aandacht voor Democratische kiezers en Democratische standpunten. Bedenk wat voor aandacht de Democratische conventie zal krijgen als de voorverkiezingen daar uiteindelijk beslist moeten worden.
Economie
Bovendien lijkt de economie steeds belangrijker te gaan worden. Experts voorspellen dat de misère op dat gebied nog wel even aan zal houden. Momenteel heeft Clinton van de drie kandidaten op dat gebied verreweg het beste profiel. Ze won mede door die kracht in de belangrijke swing state Ohio. Obama zal om te winnen in het vergelijkbare Pennsylvania, waar hij nu 15% achterstaat, zijn economische verhaal moeten verbeteren. Clinton kan hopen dat hij dat doet door deels haar punten over te nemen, door te blijven hameren op de voorkeur van de kiezers voor haar economische programma. Dan heeft ze dat in ieder geval toch binnengehaald.