Wat voor coalitie het ook wordt straks, de VVD zit met een interessant probleem: in een coalitieregering worden de belangrijke posten vaak verdeeld onder de grootste deelnemende partijen, waarbij de premier uiteraard de belangrijkste post bekleed. Deze post wordt bijna traditioneel aan de grootste partij gegund, in dit geval de VVD dus. Maar tijdens de campagne lag de nadruk stevig op de economie, waardoor de VVD ook zeer duidelijk kandidaat is om de post van Financiën op te vullen. Het probleem is dat het twintig jaar geleden was toen er voor het laatst een premier en minister van Financiën van dezelfde partij werden benoemd. Dat was in het tweepartijenkabinet Lubbers II, waarin het CDA twee keer zo groot was als de VVD. De vraag is of een drie- of vierpartijenkabinet dit ook toelaat, zeker gezien de relatieve grootte van de verschillende partijen. Het lijkt er dan ook op dat de VVD kan kiezen. Of de partij levert de premier, of de minister van Financiën. Waarvoor zal de partij kiezen?
[qvdd]
“Goed voor de partij en goed voor het land, ik denk dat heel veel VVD?ers opgelucht zullen zijn na vanavond.”
VVD-coryfee Hans Wiegel spreekt zijn opluchting uit over het falen van PaarsPlus. Hij ziet meer in de coalitie VVD-CDA-PVV.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
In de strijd tegen kinderporno op fronten waar niet eens gevochten wordt heeft het Europese parlement in haar onmetelijke wijsheid verzocht dat ook al uw zoekopdrachten opgeslagen gaan worden. Uiteraard helpt dat niets, want er is geen pedofiel die ‘ik zoek kinderporno’ intikt op Google, maar goed. Doen alsof je iets doet is heel politiek 2.0. Deze nieuwe slag voor de vrijheid is mede mogelijk gemaakt door onze christelijke eurodigibeten, sorry, parlementariërs Wim van de Camp (CDA), Lambert van Nistelrooij (CDA), Corien Wortmann-Kool (CDA), Peter van Dalen (CU) en Bastiaan Belder (SGP).
Gelukkig kan je er zelf relatief eenvoudig voor zorgen dat deze ongehoorde inbreuk op uw privacy ongedaan wordt gemaakt. Zoek vanaf nu niet meer op http://www.google.com, maar op httpS://www.google.com. Uw zoekopdracht wordt zo netjes versleuteld verstuurd en dat maakt het de overheid en Europa (m/v) een stuk lastiger uw doen en laten op deze zoekmachine te volgen.
U kan ook een andere route nemen. In plaats van informatie versleuteld te versturen kan je Europa ook helpen haar database met zoekopdrachten te vullen. Met onzin wel te verstaan. De Firefox-plugin ‘TrackmeNot‘ maakt meerdere keren per minuut een verbinding met Google en voert daar een willekeurige zoekterm in, welke flinke extra ruis veroorzaakt bij de mensen die met u willen meekijken.
De formatie is voor mij echt een puzzel. Ik zou wel kunnen bepalen wat de partijen echt zouden moeten willen. Maar die partijen hebben een eigen opvattingen, een eigen wil en kunnen zelf actie ondernemen. Dat maakt het nog ingewikkelder te voorspellen. Zo maakte gister Maxime Verhagen een kabinet van CDA/VVD/PVV onmogelijk. Wat zou hij daarmee willen?
Er zijn nu drie serieuze opties voor een meerderheidskabinet. Peroxide, Paars+ en Nationaal. Dat zijn maar drie van de 1023 mogelijkheden, volgens Louwerse. Maar in de politicologie geldt dat partijen “bounded rational” zijn: alleen de mogelijke coalities die als zodanig door de actoren worden erkend worden overwogen. Wat zouden de partijen willen?
Inhoudelijk is de peroxide coalitie voor het CDA, de VVD en de PVV de eerste voorkeur. Toch heeft het CDA daar de stekker uit getrokken. En nu blijven er dus twee reële opties over: een Paars+ kabinet en een nationaal kabinet. Die laatste mogelijkheid wordt door de PvdA alweer uitgesloten en Paars+ is voor de VVD een moeilijke optie.
Inhoudelijk was peroxide misschien de beste optie, maar politiek strategisch leek me dit voor noch de VVD noch de PVV een echte mogelijkheid. De PVV wil volgens mij niet in het kabinet: electoraal is dat een gevaar omdat het voor populistisch rechtse partijen moeilijk is om regeringsverantwoordelijkheid te combineren met een anti-establishment retoriek. Daarnaast is het organisatorisch voor Wilders moeilijk te bolwerken om zowel een fractie als een smaldeel in een kabinet onder duim te houden. Ook Rutte zal geen kabinet willen dat gebaseerd is op Hero Brinkman, de uitslag van de verkiezing van de provinciale staten en de CDA-loyalisten. Ik had verwacht dat deze twee partijen met elkaar een Game of Chicken aan zouden gaan. Geen van beiden wilde deze coalitie maar geen van beiden wilde ook de partij zijn die zou breken. Wilders wilde de linkse Rutte de schuld geven van de breuk, en dat wilde Rutte ten alle tijden voorkomen. Maar het was Verhagen die het vuile werk voor Rutte en Wilders opknapte.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
[qvdd]
Het CDA heeft de boel opgeblazen. Ze helpen hun vrienden van de PvdA daarmee aan de onderhandelingstafel.
Stevige taal zoals we die kennen van PVV-voorman Wilders. Maar ook Mark Rutte legt de schuld bij het CDA, en is zeer te spreken over de PVV:
Het was een non-voorstel van het CDA om VVD en PVV het eerst met elkaar eens te laten worden. Nog nooit eerder in de parlementaire geschiedenis zaten twee partijen eerst met elkaar om de tafel, en de derde later. Verhagen probeerde de schuldvraag voor zich uit te schuiven. […] Geert Wilders is niks, echt niks te verwijten. De PVV is constructief geweest. We hebben dinsdag op basis van de verkiezingsprogramma’s geconcludeerd dat VVD en PVV het op de punten van immigratie, kilometerheffing, hypotheekrenteaftrek, veiligheid en strengere straffen snel eens konden worden. En dat er voldoende aanknopingspunten waren om verder te praten.
Cohen ruikt de overwinning, daar de PvdA nodig is voor de overgebleven twee opties: een kabinet van nationale eenheid (VVD-CDA-PvdA) of Paars-plus. Cohen’s voorkeur is duidelijk:
Paars plus moet nu onderzocht worden. Het is gegeven de verkiezingsuitslag een logische stap. Drie van de vier partijen hebben de verkiezingen gewonnen.
VVD-PVV-CDA is voor CDA onaanvaardbaar.
In september 1930 haalde de NSDAP van Adolf Hitler 6,4 miljoen Duitse stemmen. Die stemmers wilden serieus genomen worden. Gehoord worden. Nu wil ik natuurlijk in de verste verte onze eigen PVV-stemmers niet vergelijken met Duitse nazi’s. Ik wil alleen maar aangeven: je hoeft vanwege een fiks aantal stemmers geen onstabiele regering te vormen. Wilders heeft uitspraken gedaan als „Iedereen past zich aan onze dominante cultuur aan. Wie dat niet doet, is hier over twintig jaar niet meer. Die wordt het land uitgezet.” (de Volkskrant) Of deze: „Dit boek zet aan tot haat en moord, en past daarom niet in onze rechtsorde. Als moslims willen participeren, moeten ze afstand nemen van deze Koran.” (de Volkskrant)
Voor deze en andere uitspraken moet Wilders in oktober voor de rechtbank verschijnen, maar vooralsnog mag hij ‘roeptoeteren’ wat hij wil. Moet het CDA serieus kijken of ze met deze man een regering willen vormen? Ja, dat moeten ze. Maar ze mogen ook snel besluiten dat de ideologie, programma en uitspraken van de PVV niet samengaan met de eigen christendemocratische beginselen. Het CDA wil niet met de PVV in zee en heeft ook geen enkel politiek (lees: electoraal) belang om met deze beweging te regeren. Ze hebben het recht hun eigen afweging te maken, laten ze niet te lang treuzelen met het resultaat van die afweging bekend te maken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Heel intellectueel Nederland breekt zich het hoofd op de vraag waarom Wilders zoveel stemmen haalde. Nederland is versplinterd. Wilders heeft fors gewonnen. Het CDA is weggevaagd. De kiezer heeft het op zijn of haar heupen gekregen. Kaasstolp Binnenhof is in rep en roer. Maar zo verbazingwekkend en verrassend is de uitslag van de parlementsverkiezingen in Nederland toch niet? Ik nodig u uit om mee te denken met deze hoofdlijnen.
Al vanaf begin jaren negentig worstelt het CDA met zijn eigen inhoudelijk koers. Voor de PvdA is het winnen van verkiezingen ook al dertig jaar geen appeltje-eitje. En de VVD jojoot ook al decennia van regering naar splinter en tussen liberaal en conservatief. De christelijk, socialistische en liberale zuilen zijn verkruimeld. Wat er rest aan kruimels en nieuw te bouwen grote brokken kiezersaandeel wisselt gretig van hand tot hand. Dat het deze verkiezing weer gebeurt is dus geen raadselachtig verschijnsel.
Het CDA en de christelijke politiek is definitief op zijn retour. De vijftig zetel-uitslagen van het CDA van weleer zijn allang verleden tijd. De vaste oude kiezersschare heeft een natuurlijk verloop van een zetel per jaar. Oneerbiedig gezegd: de CDA-aanhang sterft letterlijk uit. En zonder aansprekende zuidelijke politici lukt het niet meer. De stemmen uit Noord-Brabant en Limburg sijpelen als zand tussen de vingers weg. Daar valt geen veilige vluchtheuvel in het politieke midden van te bouwen.
[qvdd]
“Het land van Wilders is een grimmig land waarin weinig vrolijkheid zal zijn en weinig ruimte voor non-conformisme, in die zin dat iedereen die afwijkt van het door Wilders zelf gesmede malletje van de Nederlander daarin op argwaan of zelfs agressie zal stuiten.”
“Dat hoeft niet alleen moslims te treffen, maar ook andere orthodoxe gelovigen, rechters die een uitspraak in strijd met het gesundes Volksempfinden doen, schrijvers, kunstenaars, journalisten, linkse politici, of wellicht een voetbalcoach die een foute wissel doet.”
Aldus Marcel ten Hooven, hoofdredacteur van ChristenDemocratische Verken- ningen, blad van het wetenschappelijk instituut van het CDA.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.