Closing Time | Kiss

https://www.youtube.com/watch?v=I9cwz12wKD0 Het moet zo rond 1993 zijn geweest dat ik kennismaakte met de muziek van Will Oldham. Ook al heette hij op de plaat eerst nog Palace Brothers en daarna Palace Songs en Palace om weer later als Bonnie Prince Billy verder te gaan. Het maakte het zoeken in de platenzaken er niet makkelijk op. Maar ik besloot obsessief fan te worden van iemand die niet kon zingen en dat toch deed. Want dat trof me. Je moet maar durven. Ik wilde eigenlijk, zoals een echte fan doet, alle platen van hem kopen. Dat wil zeggen, van elke uitgave 1 exemplaar. Maar dat bleek bij Will Oldham niet zo gemakkelijk. Hij liet, leek het wel, overal muzikale sporen na: hier een bijdrage aan een film, daar weer een singletje met twee nummers, daar weer een ep’tje, daar zong hij weer met iemand anders mee. En dan was een song alleen verkrijgbaar op de Japanse editie of was het alleen te koop als cassettebandje of alleen op vinyl - het was niet te doen. Dus als diehard fan heb ik gefaald. Ik heb lang niet alles van hem in huis. En waarschijnlijk zijn er zelfs songs van hem die ik niet eens gehoord heb. Die ik niet ken. Daar moet ik weer niet te lang over nadenken, want dat doet wel een beetje pijn. Van de zangeres Scout Niblett had ik nog nooit gehoord, totdat ik een keer las dat zij een duet had gezongen met Will Oldham. En zo bedeesd als Will Oldham hier zingt, zo schreeuwt Scout het uit.

Door: Foto: Ted (cc)

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Closing Time | Werner’s Last Blues To Blokbuster

Uit de tijd dat Will Oldham nog Palace Songs heette, tijdje terug dus, 1994, en een van zijn eerste platen: Hope, met daarop zes prachtige liedjes. De laatste song van die cd is Werners last blues to blokbuster. Geen alledaags ritme, melancholieke piano, en onvaste zang vanuit het hart, kortom: helemaal Will Oldham.

In zijn bundel ‘Songs of love and horror, Collected Lyrics of Will Oldam, zegt hij over dit nummer: I had a story about these brothers, this one is from the middle brother who has gone as far as he can with what he was given. He expects the world to take over where his folks left off, but the world doesn’t love him like that, not at all.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Closing Time | I see a Darkness

Laat u niet bedotten door het vrolijke deuntje en de maffe video. Bonnie ‘Prince’ Billy’s ‘I see a Darkness’ is een mistroostig lied over de kanten van onszelf die we liever niet laten zien.

Well, you’re my friend, and can you see?
Many times, we’ve been out drinking;
Many times we shared our thoughts.
But did you ever, ever notice, the kind of thoughts I got?
Well, you know I have a love; a love for everyone I know.
And you know I have a drive, to live I won’t let go.
But can you see its opposition, comes rising up sometimes?
That its dreadful imposition, comes blacking in my mind?

And then I see a darkness…

Bestel je boeken bij Bazarow

Bazarow is een verkopende boekensite, waar je ook recensies, nieuws, een agenda en een digitaal magazine kan vinden. Nog niet alles is af, maar veel boeken zijn al te vinden en er komt de komende maanden steeds meer bij.

Het doel van Bazarow is om een site te vormen die evenveel gemak biedt als de online giganten maar die wél teruggeeft aan de boekensector. Tegen roofkapitalisme, en voor teruggeefkapitalisme, bijvoorbeeld door te zorgen dat een flink deel van de opbrengst terug naar de sector gaat en door boekhandels te steunen.