Hoeveel redenen wil je hebben als parlement om een kabinet te controleren? Het parlement wil dit jaar geen Algemene Politieke Beschouwingen na Prinsjesdag. Een apart debat is niet nodig, want 135 Tweede Kamerleden nemen genoegen met het aanhoren van de Troonrede. 135 inderdaad. Alleen de SP nam geen genoegen met het vooruitzicht van een debat over de regeringsverklaring van een nieuw kabinet. Waarom? Een demissionair kabinet dat 3,2 miljard structureel bezuinigt is ongekend. Toch wil een overweldigende - en ontluisterende - meerderheid de bezuiniging zien als een technische exercitie. De financiële beschouwingen, die gedetailleerder ingaan op de miljoenennota, gaan wèl door. Geen premier, maar minister De Jager van Financïën verdedigt volgende week de kabinetsplannen. Jan-Peter Balkenende veroorzaakt een kleine kaalslag in de publieke sector, maar niemand die hem aan de tand voelt. Alleen omdat 18 miljard euro meer is dan 3,2 miljard euro? De nieuwe Tweede Kamer wil zich duidelijk niet branden aan deze miljardenbezuiniging. In het licht van nog lopende kabinetsonderhandelingen willen de fracties zich niet openlijk uitspreken tegen deze bezuinigingen. Er moeten immers nog veel pijnlijker keuzes gemaakt worden. De man met de hamer van 18 miljard staat immer nog achter de volgende winderige duinheuvel. Of beter gezegd, de man met de zeis. Het rechtse minderheidskabinet zit er nog niet, dus kun je maar beter op je woorden passen. Als je als linkse partij nu al gaat lopen piepen tegen 3,2 miljard, dan geef je je politieke tegenstanders voldoende munitie om je af te maken. En de tortelduifjes van rechts (CDA, VVD en PVV) komt het uiteraard ook prima uit. Even geen zure pottenkijkers die kunnen stoken in een goed huwelijk. En zo slonken 3,2 miljard redenen voor een debat als sneeuw voor de zon.
[qvdd]
De economie trekt weer aan, maar de crisis is nog niet voorbij. Daarom hebben we gekozen voor een goede balans tussen een looneis die iets uitkomt boven het verwachte inflatieniveau, en stevige afspraken over goed werk.
Catelene Passchier, cao-coördinator van de FNV, toont gevoel voor timing door vlak voor Prinsjesdag bekend te maken hoe schappelijk de looneis van twee procent is.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
In sommige kringen lijkt de hoop te bestaan dat, als Geert Wilders in de regering komt, al is het maar in een gedoogrol, hij een deel van zijn glans verliest: dat hij zowel minder radicaal, als minder populair wordt. Er zijn zelfs stemmen die beweren dat het om deze reden noodzakelijk is dat de PVV vroeger of later aan de macht komt. Volgens deze denkwijze wordt het gedachtegoed van de PVV juist onhanteerbaar wanneer het in de oppositie door mag woekeren.
Er is iets te zeggen voor deze gedachtegang. Wilders zal zijn kiezers wanneer hij regeert teleur moeten stellen. Het utopische sociaal-economische programma, waar op geen van de voorzieningen die voor de meerderheid van de mensen van direct belang zijn gekort zal hoeven worden, is niet realiseerbaar. Een deel van de door deze aspecten aangetrokken kiezers zal de PVV in de steek laten, wellicht ten bate van de SP van Emile Roemer.
Op het punt van het anti-islambeleid zal de partij van Wilders ook teleurstellen. De doelstellingen van de PVV zijn het verminderen van het totale aantal moslims (d.w.z. het totale aantal mensen afkomstig uit of met voorouders afkomstig uit moslim-landen) in Nederland, alsmede het onder druk zetten van de overgebleven moslims om hun islamitische identiteit op te geven. Veel van de maatregelen die de PVV voorstelt zijn, geredeneerd vanuit deze doelstellingen, nauwelijks meer dan pesterijen. De toestroom van mensen uit moslim-landen is betrekkelijk gering, en sommige van de nieuwe maatregelen zullen simpelweg worden afgeschoten door de rechterlijke macht. Het onder druk zetten van moslims om hun identiteit op te geven kan net zo makkelijk leiden tot een averechts resultaat. Veel moslims zullen, geconfronteerd met een openlijk anti-islamitisch beleid van de overheid, er juist toe neigen om hun moslim-identiteit op een meer provocerende manier te uiten. Islamitische vrouwen die dit anders niet zouden doen, zullen er misschien met opzet voor kiezen om wel een hoofddoekje te dragen. Islamitische vrouwen die al een hoofddoekje droegen, zullen wellicht de niqab ontdekken. Enzovoorts enzovoorts.
Wat links of rechts is, welk thema gekoppeld wordt aan de ene of andere partij of welke standpunten horen bij het ene of het andere blok kan over tijd sterk veranderen. Het mooiste voorbeeld komt uit Amerika. De Republikeinse Partij is ooit ontstaan als een progressieve, liberale anti-slavernij partij. De Democratische Partij was de conservatieve racistische pro-slavernij partij. Nog geen 150 jaar later is het de Democratische Partij, die een Afro-Amerikaanse president levert en is het de Republikeinse Partij die zich met name onderscheidt door conservatieve standpunten over de autonomie van staten en onderwerpen als positieve discriminatie De partijen zijn volslagen omgedraaid qua standpunten en qua electoraat. De omslag is het best zichtbaar in deze twee figuren die de uitslag laten zien van de verkiezingen van 1956 en 1964: wat eerste Democratisch was, was later Republikeins.
Als je de discussies volgt over Wilders dan zou het zelfde anno nu in Nederland gebeuren. Meindert Fennema stelt in zijn onvolprezen, monumentale biografie van de zielenroerselen van de heer Wilders dat anti-semitisme tegenwoordig links is en anti-fascisme rechts. En dat maakt aanvallen op Wilders zo moeilijk. Wilders gelooft dat de Islam een fascistische ideologie is en die wil hij bestrijden. ‘Links’ steunt daarentegen de anti-semitische krachten in het buitenland (Hamas) en het binnenland (die zelfde Moslims), volgens Fennema. Links staat toe dat er steeds meer geweld is in Nederland tegen Joden en homo’s. En dit terwijl traditioneel ‘rechts’ anti-semitisch was en links anti-fascistisch. Dit lijkt me een grove, obscene misrepresentatie van de positie van links en van rechts: zeker als links op dit moment wetten indient om hate crimes harder te vervolgen, om maar een voorbeeld te noemen. En dat ook ‘rechtse’ politici van bijvoorbeeld ARP huize heel actief zijn geweest in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Management Paul Weller ‘verbiedt’ recensie
Niet dat het wettelijk gezien kan, maar Britse rockers weten dat een grote bek ook overtuigend is.
[qvdd]
In de jaren vijftig was de empathie voor de dader wel sterk aanwezig. Dat had ook te maken met de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog bestond heel sterk het gevoel: het kwaad zit in iedereen. Onder bepaalde omstandigheden kan iedereen een misdaad plegen. Daarom mogen we daders niet dehumaniseren. Het zijn ook mensen. Als je nu zegt: eigen schuld, dikke bult, dan duw je ook het kwaad in jezelf weg. Je wilt niet begrijpen dat de neiging om kwaad te doen in ieder mens zit. Dat jij ook geweld had kunnen gebruiken als je toevallig minder goed was opgevoed of in een ruwe buurt was opgegroeid. Als dat besef er niet is, wordt er een monsterlijk beeld van misdadigers gecreëerd. Er rust nog altijd een taboe op de doodstraf. Maar ook dat taboe zal de komende jaren worden uitgedaagd.
Socioloog/filosoof Bas van Stokkom in de Volkskrant van zaterdag 18 september 2010 over het nieuwe taboe om oog te hebben voor de dader, zijn motieven en de context waarin het delict plaatsvond.
[qvdd]
Dit is walgelijk. Stemmingmakerij van de hoogste orde en inhoudelijk onjuist. Dit draagt zeker niet bij aan de relatie van het nieuwe kabinet met Amsterdam.
Robert Flos van de VVD in Amsterdam reageert op een uitspraak van PvdA-raadslid Geke van Velzen waarin ze stelde dat “kabinet Bruin I” er nu aankomt.
Wat wilt u hiermee zeggen? Iedereen weet dat bruin verwijst naar fascisme en de nazi’s.
reageerde CDA’er Limmen in de vergadering. Van Velzen antwoordde dat de term gemeengoed is in de media.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
[qvdd]
De Pers bevestigt wat ik 1,5 week geleden uit zeer betrouwbare CDA-bron hoorde: na vertrek Klink zou @JackdeVries fractievoorzitter worden
André Rouvoet twittert in reactie op berichtgeving in De Pers dat Jack de Vries zich warmloopt voor het fractievoorzitterschap van het CDA. Jack de Vries zegt dat het verhaal onzin is.
Het zal het vreemdste besluit zijn dat het huidige kabinet zo op de valreep nog neemt: bijna tweederde van het budget voor inburgering wordt geschrapt. De reden is simpel, de huidige inburgering werkt niet.
De maatregel is helemaal onbegrijpelijk als je ziet welke partijen aan het onderhandelen zijn over een nieuw kabinet. De VVD en PVV schreeuwen om het hardst dat nieuwe Nederlanders zo snel mogelijk moeten integreren, en dat de integratie van eerdere migranten totaal mislukt is, onder andere omdat er vanuit de overheid niet voldoende is gedaan om de integratie te verbeteren.
Juist nu is inburgeren dus belangrijker dan ooit, en mag de constatering dat de huidige aanpak niet werkt niet leiden tot een bezuiniging maar tot een heroverweging van waar het geld aan wordt uitgegeven. Op zo’n terrein mag zeker nu toch niet bezuinigd worden? Daar betaal je straks dubbel de rekening van.
Of is dit de manier om er voor te zorgen dat de integratieproblemen en daarmee de steun voor een rechtse coalitie blijven bestaan?
Ruim 3 maand na de Tweede Kamer-verkiezingen van 9 juni hangt het eerste kabinet Rutte van VVD en CDA met gedoogsteun van Wilders’ PVV nog steeds boven de markt. Of dit kabinet er werkelijk komt, en of het in dat geval lang stand zal houden daargelaten: de intenties van Rutte, Verhagen en Wilders zijn duidelijk. Zij zetten alles op alles om het meest rechtse kabinet ooit te verwezenlijken. Zelfs als dat betekent dat men gedoogsteun van de reactionaire christenbroeders van het SGP moet accepteren.
Vlak na het kortstondige stranden van de onderhandelingen op 3 september, waarbij de PVV van Wilders het vertrouwen in het CDA opzegde, liet Rutte zich ontglippen dat VVD, CDA en PVV op een onderhandelingsresultaat afstevenden waarbij “rechts Nederland de vingers zou aflikken“. Dat zette de toon: in deze PVC-combinatie is Rutte naar eigen inschatting in staat een zeer groot deel van het VVD-verkiezingsprogramma te realiseren. Geen wonder dat Paars Plus, ondanks de goede persoonlijke verhoudingen, flagrant mislukte. Het CDA was al lang gepolst over een kabinet over rechts en verloren zoon Geert Wilders, die binnen zijn PVV geen enkel tegengeluid hoeft te duchten, was beschikbaar en werd in de armen gesloten.
links nagelbijten
Na de mislukking van Paars Plus, tot chagrijn van links maar tot grote opluchting van de VVD-achterban, wisten Rutte, Verhagen (“Ons past bescheidenheid”) en Wilders elkaar verrassend snel te vinden. Informateur Lubbers werd door het trio vrijwel meteen op een zijspoor gemanoeuvreerd. Een rompkabinet VVD-CDA, met gedoogsteun van de PVV werd de inzet. Aansturen op zo’n gedoogvariant was essentieel voor het CDA, dat de stap naar een normale coalitie met de PVV niet aandurfde, maar ook voor Wilders, die niet de mensen beschikbaar had voor ministerposten. Daarnaast hield Wilders zo de handen vrij om een eigen kritisch geluid te blijven verkondigen wanneer het kabinetsbeleid hem niet zou bevallen. Dat het CDA met deze vrijblijvende rol van Wilders kon leven is al zeer bevreemdend. Ronduit onbegrijpelijk lijkt het dat Rutte het risico wil lopen dat het eerste kabinet onder zijn leiding gegijzeld wordt door de notoir grillige PVV-voorman, zelfs voortijdig ten val komt.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.