Aartsbisschop België: “Aids rechtvaardig”
Aartsbisschop België: “Aids rechtvaardig”
Geen straf van God, maar wel vergelijkbaar met de rekening die de mens gepresenteerd krijgt voor omgang met het milieu.
Twee jaar geleden had GC een themadag: 1 december 2007 stond in het teken van hiv/aids. Die dag vroegen we aandacht voor deze ziekte in Azië. Vandaag luiden we, in samenwerking met 'STOP AIDS NOW!' de noodklok over Afrika, waar de kredietcrisis extra slachtoffers maakt. Voor miljoenen mensen met hiv raken, door teruglopende financiering, de levensreddende medicijnen buiten bereik. Veel mensen komen voor vreselijke keuzes te staan: koop ik eten voor mijn kinderen of aidsremmers voor mezelf? De directeur van STOP AIDS NOW! beschrijft het als volgt: "We waren juist zo goed bezig: in 2008 is in Afrika een recordaantal van 825.000 mensen met aidsremmers begonnen, waardoor nu bijna drie miljoen Afrikanen aidsremmers krijgen. Hierdoor nemen de jaarlijkse aantallen aidsdoden af en worden er veel minder baby?s met hiv geboren. Sinds 2001 zijn al 200.000 kinderlevens gered dankzij aidsremmers. Nu bezuinigen doet straks alle investeringen en successen van de laatste jaren teniet. We hebben alle steun nodig om dit niet te laten gebeuren! Iedereen heeft recht op leven en dus op aidsremmers. Daar kan en mag een kredietcrisis niets aan veranderen." Wij zijn het daar volledig mee eens en roepen alle lezers van GeenCommentaar dan ook op om een kijkje te nemen op de site watkunjijmissen.nl. Doe de quiz en bepaal of jij wat kunt missen om iemands leven in Afrika te redden! En die honderd euro die we hiermee zouden verdienen? Die maken we uiteraard direct over naar de organisatie.
Aartsbisschop België: “Aids rechtvaardig”
Geen straf van God, maar wel vergelijkbaar met de rekening die de mens gepresenteerd krijgt voor omgang met het milieu.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Het is misschien maar goed dat Geert Wilders zich niet interesseert voor andere landen, anders zou hij alleen maar op nog meer foute ideeën komen. Het deporteren van met HIV besmette immigranten bijvoorbeeld. Het Vergeten Verhaal meldt dat steeds meer landen immigranten testen op HIV en vervolgens uitzetten, wat in strijd is met het internationale recht. Deze groep immigranten krijgt vaak al tijdens de detentieperiode geen medicijnen meer en wordt zodoende alleen nog maar zieker. Uit het rapport ‘Returned to Risk: Deportation of Hiv-Positive Migrants’ [.pdf] blijkt dat niet alleen in Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en Zuid-Afrika deze praktijken voorkomen maar ook in de Verenigde Staten. Zuid-Korea laat haar immigranten verplicht testen op HIV en zet positieve gevallen vervolgens uit. Laat Wilders het maar niet horen, want het uitzetten van zieke immigranten scheelt de schatkist een berg aan kostbare anti-retrovirale middelen. Kosten-baten je weet toch?

“Ach, die aluminium hoedjes, die moet je niet zo serieus nemen. Negeer ze gewoon”.
Dat is wat ik over het algemeen hoor als ik me opwind als sites zoals Zapruder weer eens schrijven dat AIDS en HIV niet bestaan, of dat je kanker krijgt van een HPV-vaccinatie.
Op het eerste gezicht is dat natuurlijk terecht. Ze baseren zich meestal op anekdotisch bewijs, of – net als fundamentalistische creationisten – op inmiddels gedateerde en foutief gebleken onderzoeken. Ze horen en zien alleen wat in hun straatje past. Als er ook maar één wetenschapper is die hun visie deelt wordt hij meteen gebombardeerd tot “dé expert” op dat gebied. En uiteraard wordt hij monddood gemaakt door de rest van de wetenschap die er het grootste belang bij heeft dat de status quo wordt gehandhaafd. De wildste geruchten worden voor waar aangenomen onder het mom van “waar rook is…”. *Insert twilight-zone muziekje hier*.
Maar de complotters zijn talrijk en verspreiden hun gemankeerde versie van de waarheid over een groot aantal sites. En Google is daar gevoelig voor.
In het licht daarvan kan de lage opkomst (60%) van de landelijke HPV-vaccinatie als zorgwekkend beschouwd worden. Er is zoveel misinformatie op het net aanwezig dat het voor ouders moeilijk wordt om een afgewogen inzicht te krijgen in de zin en onzin van deze vaccinatie. En dat kan mensenlevens kosten.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“Jaarlijks stijgt het aantal diagnoses in deze groep met 20 procent. […] we schatten dat 1 op de 20 besmet is. Bij hetero’s is dat maar 1 op de 20.000.” (Marleen Zoïle van Sensoa, het Vlaams service- en expertisecentrum voor seksuele gezondheid en Hiv).
HIV. Sociologisch gaat de aandocht heen en weer, maar sinds enige tijd moeten we het stellen met wat jaarlijkse cijfers. En die liegen er niet om. Ze zijn bepaald huiveringwekkend te noemen. Men zou kunnen denken: waarom, anno 2009, 25 jaar na de start van de epidemie, wordt met name de doelgroep steeds vaker besmet? Hoe ver kan je blijven iedereen bewust maken zonder dat er een collectief schouderophalen op volgt? Of misschien is net dat schouderophalen ook de oorzaak bij de besmetter.
De kans op overdracht is het grootst vlak na de besmetting, dan zweven de meeste T4’s in het bloed. Het zou kunnen dat men dan nog niet op de hoogte is zelf drager te zijn – aan de andere kant: als homosex tegenwoordig een russische roulette wordt met 1 kogel per twintig kansen – ik weet nog zo niet of een deelnemer aan het oudste spel zekerheid van leven verkiest boven de roes van de kick. Misschien is dat leven, in zijn ogen, zelf wel gedevalueerd in waarde?