Oeigoeren doden Han chinees / Afghanen frauderen stembus
Nieuwe beelden bij recente gebeurtenissen: Oeigoeren slaan Han chinees dood | Afghanen vullen stembussen met valse stembiljetten
Afgelopen maandag viel de éénentwintigste Nederlandse dode in Afghanistan te betreuren. Met het omkomen van sergeant-majoor Mark Leijsen laait de discussie over de Nederlandse missie in Uruzgan weer hoog op. Het is niet voor niets dat commandant der strijdkrachten generaal van Uhm zegt dat het belangrijk is dat de Nederlandse bevolking als "één blok achter onze militairen blijft staan en de militairen steunt in hun moeilijke werk." Dit is een heldere boodschap en, zolang we daar zitten, ook een volkomen terechte. Echter, zonder de inzet en de moed van de Nederlandse militairen in twijfel te trekken, kan het absoluut geen kwaad om de huidige strategie van de buitenlandse interventiemacht kritisch te bekijken.
Nieuwe beelden bij recente gebeurtenissen: Oeigoeren slaan Han chinees dood | Afghanen vullen stembussen met valse stembiljetten
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Terwijl de Nederlandse pers zich druk maakt over zeilende tieners en Islamitische bruggenbouwers, sterven steeds meer zonen en dochters van krantenlezers en televisiekijkers in een lege woestijn, hier ergens ver vandaan. Ze zijn scholen aan het bouwen en leren mannen met baarden hoe je moet stemmen.
En ze worden uiteengereten door bermbommen, geplaatst door diezelfde mannen met baarden. Die overigens donders goed blijken te weten hoe verkiezingen werken. In de provincie Kandahar zijn er volgens de New York Times door 25 duizend kiezers 350 duizend stemmen (op Karzai) uitgebracht. Hoezo, de Afghanen weten niet hoe ze moeten stemmen?
Om het thuisfront op de hoogte te houden gaat kritische waakhond van de democratie Reporter ter plaatse onderzoek doen. Embedded. Nadat zo’n beetje iedereen die ooit een stukje in de krant heeft geschreven heeft, een website onderhoudt of met zijn hoofd op de televisie is geweest al all inclusive op kosten van Defensie in Afganistan is bijgekomen van de drukte om niks in eigen land. Inclusief shockbloggers, tv-presentatoren, cabaretiers, soapacteurs en romanschrijvers.
En wat ontdekt het neusje van de zalm van de Nederlandse onderzoeksjournalistiek? Dat het harstikke goed gaat in Afghanistan! De verkiezingen verlopen zonder grote incidenten en volgens Duitse slagerminnende NAVO commandant Mart de Kruif zijn we ‘aan het winnen.’ De Kruif gaan we nog veel vaker zien. De uit zijn dagboek voorlezende emogeneraal doet het goed op televisie.

“Our officers are as committed to the values and the human rights values of liberal democracy as anybody else. (…) They also have the responsibility of protecting the country against terrorism and these issues need to be debated and understood in that context. [There has been] no torture and there is no complicity with torture.“
Scheidend MI6-baas Sir John Scarlett ontkent stellig dat zijn ‘geheime’ dienst betrokken is (geweest) bij marteling. Dit naar aanleiding van een volgens parlementsleden ‘verontrustend aantal geloofwaardige beschuldigingen’, die hebben geleid tot oproepen om een parlementair onderzoek naar de betrokkenheid van veiligheidsdiensten bij marteling.
Het is nog maar de vraag of we al teveel waarde aan zijn woorden moeten hechten: Sir John was in 2003 voorzitter van de Joint Intelligence Committee, de commissie die het roemruchte rapport uitbracht waarin stond dat Irak binnen 45 minuten een massavernietigingswapen kon inzetten.
Dat brengt Scarlett dan weer in verband met Nederland, want één van de kwesties die door de commissie-Davids onderzocht worden, is of het kabinet Balkenende-I zijn besluit de Irak-invasie te ondersteunen gebaseerd heeft op dit rapport. En ook als die informatie door de commissie-Davids niet naar buiten komt, is er voor Balkenende toch een reden om gespannen naar Groot-Brittannië te kijken: daar doen ze namelijk ook onderzoek naar de besluitvorming van de Irak-oorlog. En nét iets openbaarder dan in Nederland.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“There is a good possibility that the Pakistanis or the Americans will be able to get good intelligence on the ground and kill Bin Laden.”(Guardian)
Mustafa Alani, terrorisme deskundige aan het Gulf Research Centre in Dubai bezocht onlangs nog Waziristan en zag dat Al-Qaida verzwakt en kwetsbaar was. Dat geeft de burger moed! Precies acht jaar na de aanslagen op het WTC en het Pentagon kunnen we wel een opsteker gebruiken zo dacht de Guardian en componeerde een artikel waarin verschillende deskundigen uitleggen dat Al-Qaida nu toch écht in het nauw zit. De terreurbeweging lijdt onder de zwakten in haar eigen franchise formule en vooral het rekruteren van zelfmoordterroristen verloopt -ondanks de kredietcrisis- erg slecht. Als zich in Waziristan dan toch jonge mannen melden voor een ‘werken-leren traject’ kunnen de leergierige nieuwelingen nauwelijks fatsoenlijk gefaciliteerd worden. Magere ontvangst, slecht verzorgde trainingen en belabberde sanitaire voorzieningen. Zo is de lol er snel vanaf en zal Al-Qaida nu toch écht spoedig worden opgedoekt, tóch?!
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“Ik hoop dat de Nederlandse bevolking als één blok achter onze militairen en hun thuisfront blijft staan en de militairen steunt in hun moeilijke werk”. (Telegraaf)
Generaal Van Uhm sprak gisteren op een persconferentie naar aanleiding van het sneuvelen van de 21ste Nederlandse militair in Afghanistan. Inmiddels stromen de honderden reacties op condeléanceregister voor de omgekomen sergeant al binnen. Dat blok dat staat er heus wel. Maar wie een blok achter zich heeft staan, staat met de rug tegen de muur? Steun aan de mensen die zijn uitgezonden om hun leven te riskeren is logisch, maar het zou niet het debat over de zin van de missie in de weg moeten staan.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.