De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
We gaan het jaar uit aan de hand van het Britse Hadouken! Ik zou de muziek ergens tussen The Prodigy en Beastie Boys plaatsen: brutaal en luidruchtig.
Bat for Lashes is de artiestennaam van de Brits-Pakistaanse zangeres Natasha Khan. Ze maakt bedachtzame, vrij minimale liedjes die drijven op haar krachtige stem.
Diamanda Galás: ze heeft een orkaan van een stem die vier octaven bestrijkt, ooit omschreven als capable of the most unnerving vocal terror.
Qua genres zit het in de richting van avant-garde, alternatieve rock, jazz, experimenteel en in de latere jaren ook blues. De thematiek kan zwaar zijn: sinds de besmetting van haar broer heeft ze menig plaat besteed aan aids, en de dubieuze reacties van de kerk daarop, met titels als The Divine Punishment of You must be certain of the Devil.
Miles Davis live in 1970:
Piano Magic is een Londens los/vast collectief rond Glen Johnson. De muziek wordt wel omschreven als ambient pop, dark wave of arty baroque pop.
Kenmerk is een sterke aandacht voor sfeer, een relatief sobere aanpak en een thematiek die doorgaans nogal zwaar op de hand is: uit alles spreekt een zekere weemoed, en de hoofdpersonen van de teksten zijn vaak muurbloempjes die hun draai maar niet kunnen vinden in de grote boze wereld.
Een fijn kerstlied met Elvis en Martina McBride, ook bekend uit de versie van Porky Pig.
Een tijdje terug hadden we in de strijd om de depri-cup al de Swans, maar deze vrolijke Frans kan er ook wat van.
Matt Elliott is een muzikant met veel gezichten; als Third Eye Foundation maakt hij experimentele electronica. Daarnaast zat hij in bands als Movietone en Flying Saucer Attack.
Een aantal jaar geleden ging het roer drastisch om, en sindsdien vergast hij de wereld op intense, duistere pareltjes uitgebracht onder z’n eigen naam in een genre dat wel dark folk genoemd wordt. Kenmerken zijn een soberder aanpak, muziek die op het eerste gezicht eenvoudiger overkomt dan het is, en een hang naar de duistere krochten van de ziel. Maar ook hier weer met vaak een vette knipoog, zoals b.v. blijkt uit albumtitels als Only myocardial infarction can break your heart.
Erotiek op Sargasso! Na al dat sexy lächeln kon okto natuurlijk niet achterblijven. Maar dan wel verantwoorde poëtische erotiek, want dit is een intellectueel weblog.
Nu we na vorige zin het grootste deel van de lezers kwijt zijn, en zeker alle mannen: de muziek is van multi-muzikalist Hector Zazou, en komt van een project waarbij de poëzie van de Franse 19e-eeuwse dichter Arthur Rimbaud op muziek gezet is.
Hector Zazou heeft door z’n carrière heen een breed palet aan genres verkend: van acid house en Afrikaanse dance via new music en strijkkwartetten tot aan experimentele ambient en Corsicaanse polyphone of religieuze oud-Ierse gezangen. Vaste kenmerken: een originele, tot in de puntjes verzorgde productie, veelal verrassende instrumentatie, en samenwerking met vele goden in de muziekwereld.
Opnieuw een diva: deze keer een actrice die de muziek in is gegaan. Voordat u nu afhaakt – we weten allemaal dat dit scenario zelden iets anders oplevert dan potsierlijke platitudes: in dit geval maakt de dame in kwestie bijzondere en zeer originele muziek.
Iva Bittová is een Tsjechische zangeres/violiste/componiste met een bijzondere zangtechniek waarbij een groot bereik gecombineerd wordt met felle uithalen of juist gefluister en gekreun. Haar vioolspel sluit hier nauw bij aan: soms valt niet uit te maken of het geluid nu van haar stem of van haar viool afkomstig is.
Estrella Morente kreeg de flamenco met de paplepel ingegoten. Ze staat sinds haar zevende op het podium en maakte op haar 21ste haar eerste album. Volver is de titelsong van de gelijknamige film en de toegift voor het Franse publiek behoeft geen toelichting.
U heeft niet gevraagd om Bollywood, maar toch krijgt u Bollywood. De Krrish-films vormen een serie Indiase blockbusters rond superheld Krrish, die het opneemt tegen de kwaadaardige Kaal. Er is volop actie, zang, dans en smachtende blikken. En zoals dat gaat in een land met 1,25 miljard gelovigen moet iedereen te vriend gehouden worden. Daarom verkondigt de menigte in bovenstaand lied uit Krrish 3 dat de held gezonden is door God, Allah én de Allerhoogste.
Het complete oeuvre van Amanda Fucking Palmer, die al vaker op Sargasso voorbij kwam, valt in de categorie sexy lächeln. Palmer scoorde internationale media-aandacht toen de Daily Mail vorig jaar groots een ‘ontsnappende borst’ rapporteerde tijdens een optreden. Kenners van haar oeuvre wisten toen al dat dit niet nieuw was. Dat haar antwoord (soort van nsfw) nu al anderhalf jaar ongecensureerd op youtube staat is wel weer opmerkelijk.