De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Marielle V Jakobsons bouwde zelf een Macro-Cymatic Visual Music Instrument waarmee via LED en water muzikale trillingen worden gevisualiseerd. Ze gebruikte het instrument ook om deze video te maken. Verder kan ze ook nog dingen met een synthesizer, keyboard, viool, fluit en haar stem, waarmee ze ‘polyritmische soundscapes en melodische drones’ produceert.
De naam Ital Tek klinkt alsof we te maken hebben met een goedkope Italiaanse techno-dj, maar de artiest is ten eerste niet Italiaans (niet dat Italianen geen goede techno zouden kunnen maken, natuurlijk…) en hij maakt wel elektronische muziek maar van het boeiende moeilijk-te-definiëren soort dat vaak niet eens dansbaar is (maar soms ook wel).
In 1986 bracht David Byrne een knotsgekke film uit gebaseerd op een map vol knipsels met ‘True Stories’. De film laat zich nog het best beschrijven als David Lynch meets de Coen Brothers: een ode aan de bizarre hoeken en personages van Middle America.
De Talking Heads namen de filmmuziek voor hun rekening. En ook al zingt ‘ie hier volgens mij bij tijd en wijlen vals, dit liedje aan zijn zoon weet me op de een of andere manier toch te raken.
Na een uitgebreid verslag van Graspop 2017, is het natuurlijk aardig om een serie Closing Times te maken van bands die daar optraden. Een mooie aanleiding om daar mee te beginnen is dat de Schotse piraten van Alestorm afgelopen week in Nederland waren voor een optreden, en zoals vrijwel altijd was dat een feestje.
Hoewel ze vooral bekend staan om hun vrolijke (en soms behoorlijk onzinnige) meezingers over piraten, rum, bier, hoeren en mede, is het nummer in deze CT wat serieuzer, zowel qua compositie als onderwerp. Het is een lang nummer, waarin verschillende stijlen in de metal (folk, power, death) worden gemixt tot een epische compositie. Het niet helemaal serieuze imago dat ze zichzelf aanmeten (hoera voor zelfspot), betekent niet dat de mannen van Alestorm niet prima kunnen spelen of slechte nummers schrijven.
Lorn is een diskjockey en elektronisch componist die ongeveer veertig jaar te laat geboren is: je zou een hele filmcatalogus uit de jaren tachtig met deze deuntjes kunnen vullen.
“So I want to kill this waitress
She’s worked here a year longer than I
If I did it fast, you know, that’s an act of kindness
But I believe in peace
I believe in peace, bitch..”
Collega’s die zo op je zenuwen werken, dat je hun bloed wel kunt drinken. Hoe herkenbaar!
Het duo Solar Bears begon met het maken van op sci-fi, in het bijzonder de film Solaris, gebaseerde retro-synth-pop. Hun laatste album Advancement klinkt wat minder cheesy dankzij de vollere melodieën en ritmes. De inspiratie voor dit album – “the widespread decay of the natural world” – was dan ook een stuk serieuzer.
Het kwintet Polar Bear is bekend om hun experimentele jazz waarin de typische sax en bass worden vermengd met elementen uit drum and bass, dance of funk. Vanaf hun vijfde album In Each and Every One, waar dit nummer op staat, gingen elektronische elementen een grotere rol spelen, waardoor de muziek ook weleens richting ambient of Four Tet gaat.
Om een uitspraak van een net overleden burgemeester te parafraseren:
Gotta take care of each other
Gotta take care of each other
Tekst hieronder.
Scavenging with urgency, gotta get the best for me
Why am I in such a rush, I’ve already got too much
I could die in just a blink, sippin’ on my selfish drink
It didn’t matter anyway, nothing is here to stay
Geen idee waarom de band Raveyards het nodig vindt hun muziek op te leuken met optredens in kerken, grotten en loodsen, en VR-videos. Maar toegegeven, het vangt de industriële sfeer van de muziek goed. Het nummer ‘Lank’ klinkt als een mini-album op zich, en dan is er daarna ook nog de rest van het mini-album Kyem. Dat natuurlijk ook.
Folklore heeft zijn waarde als historisch erfgoed. Het wordt wel leuk als het evolueert. Kijk en luister hier hoe het duo Stimmhorn het Zwitserse culturele erfgoed (de alpenhoorn en jodelen) op een hoger plan trekt.
Wie Triohattalaha wil meezingen: hier de tekst.
Loin’ deo – Ah!
Wobbendidend’ loin’ deo.
Hmmmm, däää! – Hmmmm, däää!
(x2)
loin’ deo – Ah!
Wobbendiden’ loin’ deo.
hm’ deo – Ah!
Leyo – Wobbendiden’ loin,
(2x)
Eyoioioi – Lideleyn
Ah! Ah!
(x3)
Eyoioioi – lideleyn,
Wobbediden’ loin – Ahhhh!
Burrlibabedibababedibabum, Burrlibabedibababedibabum, Burrlibabedibababedibabum, Burrlibabedibababedibabum, Burrlibabedibababedibabum, Burrlibabedibababedibabum, Burrlibabedibababedibabum, Burrlibabedibababedibabum, Burrlibabedibababedibabum,
Burrli, Burrli, Burrli, Burrli, Burrli, Burrli,
Loin’ de! – Loin’ de!
(x2)
Uh Ahhhhhhhh!
Dalahab, dalaha, delahalalalala!
‘Hab, dalahab, dalahalalalala!
‘Hab, dalahab, dalahalalalala!
‘Hab, dalahab dalaalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalalala
Dalahab, dalaha!
Dalahab, dalaha!
Dalahab, dalahab, dahalalalala!
Didihi, didihi, didihidididididi!
‘Hab, dalaha!
Dalahab, dalaha!
Dalahab, dalahab, dalahalalalala!
Didihi, didihi, didihi, didihi, hidididididididi,
didihi, di, dui,
didihi, di, dui,
didihi, di, di, di,
‘hab, dalaha!
Hooaaaaaauu!
‘hab, dalaha!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Hooaauu!
Het album Stateless van het kwintet Tangents is het product van jamsessies die in stukken zijn gehakt en vervolgens op de computer zijn bewerkt en gemixt.