Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Reasons to be cheerful (part 3)

, door

Je kunt om zoveel dingen blij zijn, bleek vanmorgen al in Kunst op Zondag. Of David Byrne bewust de titel van een song voor zijn project neemt is geheel onduidelijk, maar we kennen ‘Reasons to be cheerful’ natuurlijk van de in 2000 overleden Ian Dury. Vorig jaar ging er nog een Reasons to be cheerful musical rond. Nu herinneren we ons Ian Dury met zijn 39 dingen om vrolijk van te worden.

Closing Time | Queensrÿche

, door

I used to trust the media
To tell me the truth, tell us the truth
But now I’ve seen the payoffs
Everywhere I look
Who do you trust when everyone’s a crook?

Je zou bijna denken dat het over de actualiteiten rond ‘nepnieuws’ gaat, maar Revolution Calling komt uit 1988. Het staat op het briljante Operation: Mindcrime, volgens sommigen het beste metal-album uit dat jaar. Lijstjes zijn natuurlijk maar lijstjes, maar hier heeft Loudwire (naar mijn bescheiden mening) best een punt.

Closing Time | One Pound Fish Man

, door

Muhammad Shahid Nazir is een Pakistaanse marktman, die bovenstaand lied componeerde om zijn waar aan de man te brengen in Oost-Londen. Nadat voorbijgangers zijn performance online zetten en het viraal ging, trad hij op bij X-Factor en maakte er een gelikte versie van. Daarmee verdiende hij zoveel dat hij de voorwaarden van zijn studievisum overtrad. Hij werd uitgezet en woont nu weer in Pakistan.

Closing Time | Novastorm

, door

 

“Wat is dit?!”, vraagt u* zich wellicht af. Nou, dit is een deel van de soundtrack van de game Novastorm. Een matig ontvangen en bij mijn weten nauwelijks gespeeld computerspel van halverwege de jaren negentig. Wat u er mee moet, vraagt u? Nou, gewoon, naar luisteren. Het zou nostalgische waarde kunnen hebben, als u één van die handvol mensen bent die Novastorm gespeeld heeft. Zo niet, is het best een aardig melodietje, voor eentje in de categorie ‘game music’. Zeker in zijn tijd.

Closing Time | Ayreon

, door

Arjen Anthony Lucassen maakt al sinds halverwege de jaren negentig onder de naam Ayreon rock opera’s. Op extreem hoog niveau. Deze Closing Time is een integrale versie van zijn laatste album The Source, dat in menig jaarlijstje over 2017 prijkt.

Lucassen is een geweldig componist, die voor zijn projecten altijd fantastische zangers en muzikanten weet te regelen. De stijl is een soort van progressieve hardrock / metal, met invloeden uit tal van subgenres.

Closing Time | Deep Purple

, door

Het lijkt de top 2000 wel… gister Europe, vandaag Deep Purple: oude rockers alom! Maar we zitten nog steeds in de serie CT’s naar aanleiding van het laatste Graspop-festival. Ook Deep Purple is een band die haar hoogtepunten al vele decennia achter zich heeft liggen, maar die ook nog steeds leuk nieuw werk uitbrengt. Zoals het nummer uit bovenstaand clipje, van hun laatste CD Infinte, uit april 2017. De gemiddelde leeftijd van de heren ligt rond de 70, dus het is mooi dat ze nog steeds op het podium te bewonderen zijn. En laten we wel wezen: daar moeten we van genieten zo lang het nog kan. Het afgelopen jaar zijn ons genoeg rockhelden ontvallen. En vele tijdgenoten, zoals Black Sabbath, zijn niet meer op het podium te bewonderen.* Maar goed, Deep Purple dus. Nog steeds erg fijne rock, met lekker gitaarwerk. Al bijna 50 jaar.

Closing Time | Europe

, door

“Tatata-ta! Tata-ta-ta-ta! It’s the Final…” Et cetera. U kent hem wel. Als het niet is van Europe, dan wel van Sabaton, die het sinds jaar en dag gebruikt als intro-tune bij concerten. Ik vind het nog steeds een erg mooi nummer, al is hij natuurlijk helemaal grijsgedraaid. Europe maakt echter nog steeds relevante muziek. GTO is afkomstig van hun laatste album, dat slechts een paar maanden oud is. Lekker nummer.

Closing Time | Lazarus

, door

Voordat Michael C. Hall bekend werd van tv-series speelde hij theater zoals in de musical Cabaret. In 2016 speelde hij de hoofdrol in Bowie’s musical Lazarus.

Terzijde: deze musical zal vanaf najaar 2018 in het DeLaMar Theater te Amsterdam op de planken gebracht worden. Met Nederlandse acteurs, dat dan weer wel.

Vorige Volgende