Closing Time | Orishas
, door
Cubaanse hiphop met Orishas. Laat u door de eerste noten niet op het verkeerde been zetten.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Closing Time | Alex Jones
, door
U dacht dat Alex Jones niet meer op Youtube te vinden was? Niets is minder waar. Grote artiesten leven altijd voort, hierboven kunstig voor u bijeen geknipt en geplakt door Eclectic Method uit Barcelona.
Closing Time | Lindsey Stirling
, door
Ierse flatdance in een western setting – veel potsierlijker (en vermakelijker) gaat u het vanavond niet krijgen. Lindsey Stirling is een multi-artiest, die in 2010 doorbrak via America’s got talent. Ze bespeelt in het clipje een heel rare viool.
Closing Time | Zmei3
, door
Zigeunerjazz van Zmei3, een Roemeense band die Berlijn als uitvalsbasis heeft. Muziek om even rustig bij achterover te leunen.
Closing Time | Pe’er en Sabbah
, door
Twee Israelische musici, Yaron Pe’er en Leat Sabbah, spelen een duet op cello en rabab, een Afghaans snaarinstrument.
Closing Time | Arnhem: A Bridge Too Far
, door
Het is negen uur, u verwacht een muziekje. In plaats daarvan krijgt u een documentaire over de slag bij Arnhem, die vandaag vierenzeventig jaar geleden begon.
Als u niets urgenters te doen hebt, ga er dan eens rustig voor zitten. We hebben opmerkingen over “zij vielen voor onze vrijheid” misschien iets te vaak gehoord om er niet verveeld door te zijn, maar uiteindelijk is het wel domweg waar dat in de gevechten benoorden de Rijn niet minder dan 1894 Britten en Polen en ruim duizend burgers om het leven zijn gekomen om de wereld te bevrijden van het nationaalsocialisme.
Closing Time | Otis Redding
, door
Toen ik vorige week mijn katje moest laten inslapen schreef ik een emotionele Closing Time. Niet lang daarna pleurde ik die de prullenbak in. Ik vond het te cliché. Want ik trek me natuurlijk heus wel iets aan van de reacties, en de “afgelikte boterham” die Gerry Rafferty werd genoemd was ik niet vergeten. Ik probeer in mijn Closing Times sindsdien de geijkte nummers te vermijden. Dat is op zich ook niet zo moeilijk.
Closing Time | In the Dark Places
, door
Het nieuwe werk van PJ Harvey was me een beetje ontgaan. Harvey kwam midden jaren negentig op mijn radar via een duet met Nick Cave. Sinds Is this Desire (1998) was ik haar uit het oog verloren. Ze blijkt afgelopen jaren een paar platen te hebben uitgebracht die prima ontvangen werden, met liedjes over de gevolgen van imperialisme en oorlog.
Closing Time | Alaska Thunderfuck
, door
We hadden al even geen WTF-vrijdag gehad, maar met Alaska Thunderfuck maken we het weer een beetje goed. Muziek vanaf een minuut of twee, maar de aanloop is ook de moeite waard.
Closing Time | La Femme
, door
Elektropop à la Vive la Fête met La Femme uit Biarritz.
Closing Time | Marc Broussard
, door
In mijn laatste Closing Time maakte ik via Neil Finn een bruggetje naar een volgende, die ook al klaarstaat. Maar toch even iets heel anders tussendoor. Via allerlei omwegen kwam ik op een playlist (nou ja, eigenlijk gewoon door de algoritmes op YouTube) die ik al dagen met veel plezier beluister. Wat een ontdekking! Een van de leukere nummers is van Marc Broussard, die hier samen met zijn vader een cover van Solomon Burkes Cry To Me speelt. En dat doen ze zeer verdienstelijk!
Closing Time | The Zoo
, door
Begin jaren ’90 woonde ik in Hilversum, had kort een baantje bij platenmaatschappij BMG en een vriendin die bij de Free Record Shop werkte. Waardoor ik opeens totaal onbekende artiesten en bands leerde kennen. Zoals deze.
The Zoo is een project van Mick Fleetwood uit 1992, met zangers Bekka Bramlett en Billy Burnette (die alliteratie, hoe verzin je het!) en qua genre zou ik zeggen countryrock. Waarbij af en toe lekker los gegaan wordt met de gitaren. Het sloeg niet erg aan, in Nederland helemaal niet en in de VS haalde single Taking It Out To The People slechts een 19e plaats. Toch vind ik het best een lekker album. Dat ik nog eens helemaal heb afgeluisterd, en het eerste nummer springt er voor mij toch wel uit. Ik vind dat intro vrij briljant.