In het stuk “Joods-christelijke natie” reageert Peter Breedveld ouderwets venijnig op de politieke verontwaardiging rond het tijdelijk schorsen van een Kamercommissievergadering voor een iftar, en de claim dat dit het ‘Joods-Christelijke’ karakter van Nederland zou aantasten. Volgens hem toont de ophef vooral hoe het begrip “joods-christelijke cultuur” instrumenteel wordt ingezet: niet uit daadwerkelijke solidariteit met Joden, maar als retorisch wapen tegen moslims.
Nederlanders houden niet van Joden, ze hebben nooit van Joden gehouden, ze haten moslims, ze haten zwarte en bruine mensen, dat is wat anders.
Breedveld betoogt dat dit zogenaamde filosemitisme historisch gezien weinig geloofwaardig is. Nederland kende immers een lange geschiedenis van antisemitisme en collaboratie tijdens de Tweede Wereldoorlog. In zijn lezing vormt de huidige omarming van “het joods-christelijke” daarom vooral een politiek frame: Joden worden tijdelijk in de nationale identiteit opgenomen zolang ze bruikbaar zijn in een anti-islamverhaal.
Dat je niet eens een kwartiertje wilt schorsen om je islamitische collega’s hun vasten te laten verbreken. Dat je dan maar weer van de gelegenheid gebruik maakt om het iedere moslim in te wrijven dat ze hier niet horen, dat ze weg moeten. Om een volgende keer weer te jammeren dat moslims zich niet aanpassen.
Vies, goor, weerzinwekkend tuig. Antisemitisch tuig, islamofoob tuig, racistisch tuig. Verachtelijk schorem. Lompe horken. Ongemanierde varkens.
Nederlanders.
Reacties (1)
Volgens joop.nl ging het niet om 1 commissie, maar om de hele Kamer (voor zover de Kamerleden aanwezig waren natuurlijk – niet iedereen is bij ieder debat aanwezig).
Tijdens een debat werd de vergadering kort geschorst zodat enkele Kamerleden hun vasten konden verbreken tijdens de ramadan. Een simpel ordevoorstel. De voorzitter legde het voor, de Kamer stemde en een meerderheid ging akkoord. Zo werkt het parlement: een voorstel, een stemming, een besluit.Democratie in zijn meest basale vorm.
https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/een-kwartier-pauze-in-de-tweede-kamer-en-ineens-is-volgens-sommige-politici-de-democratie-in-gevaar
Hoe dan ook lijkt mij normaal dat Kamerleden rekening houden met de behoeften om Kerst of Koningsdag te vieren of om na zonsondergang te eten.