´Ik kan beslissingen van het bestuur niet in mijn eentje overrulen.´ Aldus een licht teleurgesteld klinkende Jan Marijnissen eerder deze week in Nova. De fractievoorzitter van de Socialistische Partij in de Tweede Kamer én de SP-partijvoorzitter bakte ze nog bruiner door te stellen dat de SP de meest democratische partij van Nederland is.
Dat zou kunnen kloppen. Als ?
? je het normaal vindt dat de fractievoorzitter en partijleider ook de partijvoorzitter is.
? je de hoofdredacteur van het huisblad van de Socialistische Partij niet wegstuurt na het schrijven een kritisch artikel over de SP.
? je een senator niet uit je partij zet als deze op basis van voorkeurstemmen gekozen wordt in de Senaat.
? je de mogelijkheid om te reageren op de website van de Socialistische Partij niet weglaat.
Je zou nog je schouders kunnen ophalen bij de manier waarop de SP opereert. Het is immers een interne discussie over partijdemocratie. Boring!
Echter: nu de Socialistische Partij qua omvang bijna de tweede partij van Nederland is, lijkt het tijd geworden om te kijken hoe ze omgaat met democratie, kritiek en strubbelingen. Als de manier van kritiek ontvangen een voorbode is van de wijze waarop Marijnissen cum suis eventueel in een regering zouden gaan zitten, dan bekruipt me toch een wat ongemakkelijk gevoel.