Kunnen we de Vrije Wil gedag zeggen?

Ik kwam onlangs een curieus bericht tegen over een experiment dat aan zou tonen dat de vrije wil een illusie is. Voordat ik de vloer aanveeg met de gedachtengang hierachter eerst even een uitleg van het begrip "vrije wil". In dit verband wordt daar heel simpel mee bedoeld dat je eerst iets wilt en het daarna uitvoert. Het gaat dus niet om zaken als een gebrek aan vrijheid ten gevolge van een "keurslijf" van waarden en normen om maar eens een modern thema te noemen. Het experiment stak (grofweg, want de details zijn niet interessant) als volgt in elkaar. De proefkonijnen (geen echte Marianne, maar menselijke proefkonijnen, en die doen dat uit vrije wil....nou ja, dat valt dus te bezien) konden kiezen uit het indrukken van een knop met de linker hand of met de rechter hand. Zij moesten eerst aangeven wat zij gingen doen. De hersenactiviteit werd gemeten. En wat bleek: tot acht(!) seconden voor het vermelden van de intentie was er al de bij het indrukken van de knop horende hersenactiviteit. Conclusie: het proces van het indrukken van een knop was al in gang gezet voordat de proefpersoon het wilde. Of anders gezegd: de hersenen hadden al besloten wat zij gingen doen en de wil om dat te doen was slechts een bijproduct van die hersenactiviteit. Oplettende lezertjes begrijpen meteen wat hiervan de consequenties zijn. Criminelen moet je niet meer opsluiten, maar je moet hun hersenen straffen. Toch maar weer electroshocks dus.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Democratische strijd nadert nieuwe climax

Amerikaanse vlag 2008 (Foto: Arnoud Boer)De spanning stijgt weer in de Amerikaanse politiek. Aanstaande dinsdag gaan de kiezers in Pennsylvania naar de stembus om te kiezen voor de Democratische nominatie. Daarna zullen de super delegates, aangespoord door Democratisch voorzitter Howard Dean, ook snel hun keuze tussen Obama en Clinton moeten gaan maken. Je zou daarom verwachten dat juist nu de echte problemen in Amerika centraal zouden staan.

De werkelijkheid van de media blijkt echter weerbarstiger te zijn, zo bleek uit het meest recente debat tussen beide Democraten.

Tissues in plaats van issues
Het debat tussen beide senatoren ging niet echt over de issues waar Amerikanen zich zorgen over maken, zoals onderstaande fragment duidelijk maakt. Oftewel, het ging over Bittergate, sniper fire in Bosnië, Reverend Wright, een speldje dragen met de Amerikaanse vlag, etcetera…

Je gaat er spontaan van huilen als je het niveau van de vragen voorbij ziet komen, zoals onderstaande beelden uit de satirische nieuwsshow The Daily Show duidelijk maken. Huilen van het lachen, welteverstaan.



Nederlandse media doen het niet veel beter
Als je de krantenkoppen leest, zou je bijna gaan denken dat de Nederlandse media haar lezers ook weinig serieus neemt. De politieke verslaggeving neemt de vorm aan van sportverslaggeving.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spotlight: dEUS

Elke vrijdag laat GeenCommentaar zijn licht schijnen op een bekende of minder bekende artiest. Van politiek gedreven zanger(es) tot stevige no-nonsense rock, we bespreken elke week een spraakmakende muzikant.

Een nijpend gebrek aan coherentie en de afwezigheid van echt sterke songs, maakten dat er evenveel magie in de lucht hing als in het oefenkabinet van een vrijetijdsgoocheiaar.

Zo maakte het grote publiek volgens het juryrapport van Humo’s Rock Rally in 1992 kennis met dEUS. Zanger Tom Barman zag er met zijn haarband nog uit als een veredelde Mark Knopfler.

dEUS live in Maart 2006 (Foto: Flickr/Eric Marttinen)

Ruim 15 jaar later is dat volkomen anders. Een nieuw dEUS album is een media-event van de eerste orde, compleet met relletjes over geschonden persembargo’s. In deze Friday! Friday! Friday! Spotlight gaan we in op het verhaal van dEUS: het begin, de opkomst, dEUS als duiventil, de stilte en de terugkeer met de status van supergroep, een recensie van Vantage Point maar vooral met veel clipjes.

Het begin
De eerste incarnaties van dEUS ontstaan in 1989, maar de band krijgt pas echt vorm in de aanloop naar Humo’s Rock Rally in 1992. Onder anderen Klaas Janzoons en Stef Kamil Carlens maakten deel uit van die formatie. Bij de Rock Rally, erkend podium voor Belgisch talent, haalt dEUS de finale, maar wordt daarin slechts 9e, achter bands als Charlie 45 en Orgasmaddix. Na een korte tour in Spanje verlaten gitarist Mark Meyers en drummer Mark Willems de groep. Willems wordt vervangen door hun chauffeur Jules de Borgher. Later voegt ook schilder en gitarist Rudy Trouve zich bij de groep.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nieuwe religie in Zuid-Amerika: therapisme

Beeldende religieHet Rooms-Katholieke geloof is een kleurrijke religie, vol van uitbundige feesten en beeldende rituelen: huwelijk, doop, carnaval, processies, wonderen, communies, rozenkransen, Mariaverering, hosties en wijn. De traditionele religies van de oorspronkelijke bewoners van het Amerikaanse continent zijn al even kleurrijk: rituelen, mensenoffers, voorouderverering, regendansen, oogstfeesten, maskers en sjamanen.
In de hedendaagse Latijns-Amerikaanse samenlevingen leven beide voort. De Latino is gelovig en bijgelovig tegelijk en heeft bovendien, door de invloed van stamvaders uit het verlichte Westen, behoefte aan een rationele onderbouwing van zijn daden en doen.

Voor de middenklasse geldt dat het geloof dezelfde plek heeft als in Nederland: De zondagse kerkgang is er bij de meeste van hen wel uit. Ze komen in de kerk voor doop en huwelijk, maar daar blijft het bij. Sommige gelovigen slaan een kruisje voordat hun vlucht vertrekt of iedere keer als ze een kerk passeren. Dat laatste ritueel kan riskant zijn, zo ondervond ik toen ik naast iemand in de auto zat en we in volle vaart door de verkeersjungle van Bogota schoten. Bij elke kerk ging een hand van het stuur en werden de ogen een fractie van een seconde gesloten, terwijl we links en rechts inhaalden. Geloof is een kwestie van vertrouwen, niet van controle.

Het bijgeloof uit zich op alle bekende manieren: gebroken spiegels brengen ongeluk tenzij je de scherven wast, onder ladders moet je niet doorlopen en voor zwarte katten moet je oppassen. Ook schijnt bijna twintig procent van de mensen hier te denken dat het geluk brengt om met Oud en Nieuw geel ondergoed te dragen. Wordt onderzocht!

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Meest nutteloze EU-instellingen: kandidaat 5

De komende weken stelt GeenCommentaar een top 5 samen van de meest nutteloze Europese instellingen. Vorige week: Europees Commissaris Leonard Orban. Deze week de vijfde en laatste kandidaat: het Europees Comité van de Regio’s.

Delors-gebouw in Brussel, zetel van het Comité van de Regio's (Foto: Zinneke/Wikimedia)

Slechts weinig Europeanen zullen weten dat er in de EU naast het Europees Parlement nòg een parlement is dat pretendeert hen te vertegenwoordigen. Dat is niet zo vreemd; het Comité van de Regio’s is totaal onbekend en even onbemind. Globaal zijn hiervoor twee redenen aan te wijzen: haar volstrekte machteloosheid en haar totale gebrek aan democratische legitimiteit.

Voor ik op beide argumenten in ga eerst wat algemene informatie over het Comité. Zoals de meeste van de in deze serie behandelde instellingen was het idee dat er aan ten gronde heeft gestaan helemaal niet slecht. Men vreesde dat naar mate de EU groter, complexer en machtiger werd, de regionale overheden in Europa steeds meer in gedrang zouden komen. De lidstaten worden immers op EU-niveau vertegenwoordigd door de Raad van Ministers, de Europese gedachte door de Europese Commissie en het Europees Parlement draagt beide belangen een beetje uit. Maar wie spreekt er voor de regionale overheden? Daarnaast zijn het juist die overheden, waar in Nederland de provincies, gemeentes en waterschappen onder vallen, die met de meeste Europese wetgeving te maken krijgen. Wel de lasten maar niet de lusten dus.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

QvdD: 40 procent van alle topfuncties vrouw

Lukt dit niet, dan is de sanctie ontbinding van de onderneming.

Aldus PvdA-Kamerlid Kalma, om zijn pleidooi met als doel ?binnen vier jaar veertig procent vrouwen aan de top bij grote bedrijven? kracht bij te zetten. Het geloof in de maakbare samenleving is bij de socialisten kennelijk helemaal terug.

Aldus CDA-Kamerlid Eddy van Hijum, die betoogt dat we de emancipatie geen dienst bewijzen door kwaliteit en ervaring ondergeschikt te maken aan uiterlijke kenmerken.

Wat zijn uw gedachten op deze vrijdagmiddag: gaat een quotum de emancipatie (vooruit) helpen?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

AFFF ’08: Prehistorische mensen en Japanse cyborgs

Appleseed foto AFFF

Het Amsterdam Fantastic Film Festival duurt nog tot en met zondag maar wij van GeenCommentaar keken gisteravond onze laatste twee films. De twee mooie afsluiters The Man from Earth en Appleseed Ex Machina bleken elkaars complete tegenpolen.

In The Man from Earth kondigt professor John Oldman aan dat hij zijn toga in de wilgen hangt en met de noorderzon vertrekt. Zijn collega’s/vrienden komen nog een keer langs voor een inpromptu afscheidsfeestje. Na enig aandringen vertelt Oldman de reden van zijn vertrek: de beste man is onsterfelijk en bewandelt al sinds de prehistorie de aarde. Zodra zijn omgeving opmerkt dat hij niet veroudert (meestal na zo’n tien jaar) is het tijd zijn biezen te pakken en ergens anders een nieuw leven op te bouwen.

De kijker neemt al snel aan dat Oldman de waarheid spreekt (het is tenslotte een Fantastisch filmfestival, verdikkie) maar zijn academische vrienden zijn wat minder snel overtuigd. Zit die Oldman nou grappen te maken, is hij echt geschift, of zou hij toch… Al vragende proberen ze erachter te komen of Oldman geschift is en hoe hij, als het dan waar is, zich al die jaren door het leven heeft geworsteld.

De film speelt zich geheel af in de middag en avond dat het groepje docenten Oldman ondervraagt, die vervolgens gedwee hun vragen beantwoordt. Wat de film erg sterk maakt is dat ze vragen stellen die wij ook zouden stellen en dat ze dezelfde twijfels lijken te hebben als de kijker. Al snel wordt duidelijk dat het zo ongeveer onmogelijk is ooit achter de waarheid te komen, wat dan rest is een ontzettend interessant gedachtenexperiment.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Vorige Volgende