Als de wereld mocht kiezen…

Dan werd het Obama. Punt. Niets schokkends aan. Maar de mate waarin de wereld kiest voor Obama mag wel opmerkelijk genoemd worden. Als je de drie willekeurige online peilingen pakt (Economist, iftheworldcouldvote.com, foreignpolicy) is het erg moeilijk om daar landen te vinden die pro McCain zijn. Als ik de drie polls combineer en deze bij elkaar optel zijn dat alleen Macedonië, Albanië, Cuba (?), Algerije, Congo en Irak. Ik denk dat niets het failliet van het buitenlandse beleid van de VS de afgelopen acht jaar zo goed illustreert als de bovenstaande voorbeelden. Zo goed als de gehele wereld heeft het gehad met het beleid zoals gevoerd door Bush jr. De wereld schreeuwt om een verandering, en gaat die waarschijnlijk ook krijgen, aangezien Obama in de peilingen in de VS ook voor ligt. Maar of hij de gewenste veranderingen ook zal gaan brengen, dat blijft de vraag.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GeenCommentaar wordt vier jaar oud

Vier (Foto: Flickr/Quasimondo)

Toen GeenCommentaar vier jaar geleden begon was het nieuws allemaal kommer en kwel. Theo was net vermoord, Bush stond op het punt te worden herkozen, nou ja, bekijk onze eerst post zelf maar.

Wat begon als een veredelde linkdump groeide langzaam uit tot een podium voor artikelen over politiek, wetenschap en kunst & cultuur. Later besloten we de laatstgenoemde poot wat minder structureel aandacht te geven en vervielen de zondagmiddagmatinees en diverse recensies. Een uitgebreid redactiesysteem verhoogde de kwaliteit en stroomlijnde de publicaties.

Onze vast redactie is altijd in flux geweest (waarbij we al onze oud-bloggers van harte willen bedanken) en naast de vaste redactie kwam er input van anderen. Vele gastloggers lieten hun geluid horen, en Remco (Rusland) en Olivier (Frankrijk) deden verslag van grotere en kleinere internationale branden. Ook kwam er een samenwerking met de De Speld voor de broodnodige humor.

Behalve artikelen was GC ook actief op het “tools en gadgets” gebied (waar de professionele sponsoring door LeaseWeb ervoor zorgde dat ons serverjasje meegroeide). Naast het ludieke Minister Memory was er ook het linken naar Kamerstukken, de Coalitie Checker en het GC Café. We organiseerden ook online stemmingen en petities rond Week van de Democratie en het Dossier Bluf! Omdat beiden beklad werden door GeenStijl keken we of daar iets tegen te doen viel (de shortlived GeenStijl-checker).

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Stemmachines

“Counties and states are better prepared for machine problems than they have been in the past. Problem is that this election may not be like any other in terms of the strain on the system, and small problems can have big consequences when there are such tight margins and so many people showing up to vote.”

Lawrence Norden, verkiezingsexpert bij het Brennan Center for Justice aan de rechtenfaculteit van New York University, zou niet verbaasd zijn als er ook deze keer gedoe met stemmachines is bij de Amerikaanse verkiezingen.

Update voor de liefhebbers: overzicht van wat er allemaal mis kan gaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

OV-chip, the nuclear option

Na mijn laatste column over de OV-chipkaart dacht ik dat er niets meer te zeggen zou zijn. Vele experts hadden het ding al naar de prullenbak verwezen en het was dus meer een kwestie van rustig afwachten tot het project zou afsterven (nadat er nog een paar miljoen gemeenschapsgeld over de balk gesmeten zou zijn – maar zo gaan die dingen nu eenmaal).

Zoals bij wel meer beleidsonderwerpen in Nederland hebben feiten en beleid echter steeds minder met elkaar te maken en gaat Staatssecretaris Huizinga voel goede moed verder met het uitrollen van een systeem waarvan iedere onafhankelijke expert al een jaar weet dat het onherstelbaar stuk is.

Als men de berichtgeving over dit dossier terug leest  is het vrij helder dat de technische experts het vanaf dag 1 (of je die dag nu in 2005 of in 2007 legt) correcte voorspellingen deden en dat NXP woordvoerders, Translink en de Staatssecretaris (gesteund door TNO) er keer op keer naast zaten. Keer op keer tonen experts aan hoe erg de problemen zijn en keer op keer doen de Staatssecretaris en Translink dan een klein stapje terug op hun vorige uitspraak door vervolgens meteen te roepen dat het niet echt erg is en het uiteindelijk allemaal goed zal komen. Technische feiten en aantoonbare expertise zijn geen factor van betekenis in de beslissingsprocessen die worden gehanteerd. Bewust de objectieve bevindingen aanpassen aan de gewenste beleidsmatige opinies of het onderdrukken van de vrijheid van wetenschappelijk onderzoek zijn methoden waar men niet voor terugdeinst om de voortdenderende trein op de rails te houden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Der Name ist Bond, Obersturmbannführer Bond

Hulk angry! Hulk smash! (Foto: Flickr/soylentgreen23)

Ik heb nooit veel sympathie mogen voelen voor de Bond-franchise. De films (en de boeken) zijn er altijd in geslaagd om op vernuftige wijze snobisme, sexisme, materialisme, en vulgariteit met elkaar te combineren. Nu is er echter iets merkwaardigs aan de hand. Ik constateer dat de Bond-franchise in crisis verkeert. En, net zoals ik als linkse rakker de teloorgang van de VVD met lede ogen aanzie, zo maak ik me nu ook grote zorgen.

Ik was er in eerste instantie nog ingetrapt. Ik was daadwerkelijk enthousiast over de gedachte dat Daniel Craig de nieuwe Bond zou worden. Eindelijk een echte acteur als Bond. En de vorige Bond-film, Casino Royale, was de eerste sinds From Russia with Love die ik nog wel te pruimen vond.

Een recente ervaring heeft mij de ogen geopend. Ik zag de trailer voor de nieuwe Bond-film, Ein Quantum Trost. Inderdaad, ik woon in Duitsland. En laten we duidelijk zijn: op het moment dat James Bond blauwe ogen, stroblond haar, en overdreven goed ontwikkelde spieren heeft, dan is het onwenselijk dat hij ook nog Duits spreekt.

Daniel Craig als James Bond is een absolute ramp. Enerzijds is het een uitstekend acteur, die emotie in zijn acteerwerk weet te leggen, en de indruk wekt dat hij nadenkt. Anderzijds is hij, fysiek gezien, een bijna Schwarzenegger-achtige actieheld, met enorme spierbundels, en gelaatstrekken die eerder wilskrachtig en vierkant zijn dan delicaat. James Bond als existentialistische blonde Arier: dit heeft meer met Martin Heidegger dan met Ian Fleming van doen. Eerdere James Bonds waren donkerharige, fragiele, maar schijnbaar onbreekbare Britse dandy’s, die buiten en boven de wereld leken te staan. Daniel Craig staat er als een sterk blond beest middenin. De oude, verwerpelijke James Bond is vervangen door een nog veel angstaanjagender monster.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Amerikaanse verkiezingen van uur tot uur

Amerikaanse vlag (Foto: Arnoud Boer)

Ben u zo’n type dat op 4 november vanaf middernacht achter de TV kruipt om van uur tot uur de uitslagen uit Amerika te volgen? Of doet u het liever vanachter de PC? Dan heeft u aan keuze hoe of waar u dat wilt doen geen gebrek. Alle TV-zenders hebben hun eigen Amerikanacht en elke betrokken website doet waarschijnlijk per minuut verslag. De vraag is alleen: weet u waar u op moet letten? GC maakt het u makkelijk met de 4 November Spiekbrief.

Download hem hier in PDF-formaat. Bij dubbelzijdig afdrukken heeft u straks op 4 november aan één A4tje genoeg om vrienden en bekenden te verassen met uitspraken als “West Virginia to close to call? Dat is écht slecht nieuws voor McCain”, “Als Obama Indiana weet binnen te slepen is het eigenlijk al een bekeken zaak” of “Wist je dat Bush vier jaar geleden Colorado nog met 5% verschil binnensleepte?” Ik bedoel maar.

De Staten zijn geordend op volgorde van tijdstip van het sluiten van de stembus. Niet in alle staten sluit de stembus overal op hetzelfde moment. In dat geval is er – op basis van deze website – gekozen voor de het tijdstip dat vermoedelijk de exitpolls bekend worden gemaakt. Voor de achtergrond is natuurlijk dankbaar gebruik gemaakt van Electoral-Vote.com en RealClearPolitics. We proberen de Spiekbrief ook nog PDA-vriendelijk online te zetten, zodat u tussen het twitteren door even snel kunt kijken wat er staat te gebeuren. Mocht de wereld er ontzettend anders uitzien morgen dan maken we natuurlijk een update.

Quote du jour | Anti-amerikanisme

‘Als Obama wint, verdwijnt meteen de helft van het anti-amerikanisme in de wereld. Reken maar dat ze in Afrika een gat in de lucht springen en dat ook de islamitische wereld met verwondering zal waarnemen dat ene B. Hussein Obama tot president verkozen is’

Kishore Mahbubani, ex-diplomaat en politiek filosoof, verzorgt vanavond in een uitverkocht Felix Meritis de Globaliseringslezing, samen met buitenland-staatsecretaris Frans Timmermans.
In het tv-programma Buitenhof gisteren gaf Mahbubani – die in zijn boek ‘The New Asian Hemisphere’ de westerse arrogantie aan de kaak stelt – een voorproefje van zijn bijdrage aan het globaliseringsdebat. Een van zijn stellingen is dat het einde nabij is van de westerse overheersing in de geschiedenis en dat het machtscentrum in de wereld zich zal verplaatsen naar landen als China en India.
Niet zo lang geleden wijdde VPRO’s Tegenlicht een zeer aan te raden uitzending aan de ideeën van deze opmerkelijke figuur, die inmiddels in Singapore een gezaghebbend internationaal politiek instituut van de grond heeft getild.
In de uitzending van Buitenhof betrad Mahbubani overigens nog een aalglad zijpad, door te beweren dat de problemen die het Westen ondervindt met de Islam grotendeels zijn terug te voeren tot de onopgeloste Palestijnse kwestie. Krachtvoer voor heftige discussies, lijkt me.

Vorige Volgende