Nieuw geld voor kunst vinden

Zoals verwacht bracht het Fonds voor de Podiumkunsten woensdag slecht nieuws voor veel aanvragers. Nu is het hoog tijd dat de creatieve geesten van de kunstinstellingen doen waar ze goed in zijn: buiten de gebaande paden wandelen.

Woensdag maakte het Fonds voor de Podiumkunsten bekend welke van de 203 aanvragers een vierjarige subsidie zouden krijgen. Hoewel 153 aanvragers positief beoordeeld werden, krijgen slechts tachtig ook daadwerkelijk geld. Toen was het potje leeg, helaas. Iedereen zag het aankomen, maar niemand kon er iets aan doen. Het kabinet Rutte-I besloot twee jaar terug dat de Nederlandse kunst- en cultuursector minder subsidieverslaafd moest worden. En de beste manier om dat te doen was ze cold turkey te laten afkicken.

“Nu de basisinfrastructuur teruggebracht is tot alleen de grotere instellingen die de grote zalen bespelen en daarmee ook artistiek gezien een stuk eenvormiger is geworden, heeft het Fonds Podiumkunsten in de eerste plaats tot taak de pluriformiteit van dat kleinschalige en middelgrote aanbod ondanks de bezuinigingen zo goed mogelijk veilig te stellen,” is te lezen in het oordeel van het Fonds. Dus: grote, gevestigde namen eruit, vers bloed erin. Het Amsterdam Dance Event (150.000 euro aangevraagd) moet het voortaan zonder Rijkssubsidie doen, net als Theaterfestival Boulevard (300.000 euro aangevraagd) en het Internationaal Danstheater (792.000 euro aangevraagd). Voor een aantal instellingen gaat het om een aanzienlijk deel van het budget. Aus Greidanus, artistiek leider van toneelgroep De Appel (die de aangevraagde 540.000 euro niet kreeg) zei vandaag in Trouw dat hij de toekomst somber inziet.

En dat is toch eigenlijk best gek. Dat de creatieve geesten van de culturele sector in Nederland, die alom geroemd wordt (als we diezelfde sector mogen geloven) zo bij de pakken neer gaan zitten. Natuurlijk is het fijn als je zeker bent van een vast bedrag voor de komende jaren. En als waardering voor je werk gepaard gaat met een financiële bonus is dat uiteraard mooi meegenomen. Maar wil je als kunstenaar echt afhankelijk zijn van een overheid die je op regelmatige basis een rapportcijfer geeft? Of krijg je die waardering liever van de mensen voor wie je je product maakt, de bezoeker? En moet je als kunstenaar niet juist in staat zijn met weinig middelen veel te bereiken, juist omdat je anders denkt dan de massa – omdat je mogelijkheden ziet waar anderen die niet zien?

Ik ben het zelden eens geweest met het beleid van Rutte-I, en de huidige bezuinigingen op kunst en cultuur gaan ook mij als theaterliefhebber aan het hart. En ik ben heus niet tegen subsidie: het kan een goed middel zijn om een organisatie op te laten starten of te laten groeien. Waar ik moeite mee heb is de Pavlov-reactie van (sommige!) kunstenaars en kunstinstellingen op slecht nieuws. In plaats van protestmarsen  te houden, te klagen over de rechtse overheid die niet weten wat voor ze schade ze aanrichten en het bijltje erbij neer te gooien, zie ik liever mensen die op zoek gaan naar nieuwe inkomstenbronnen. En die daarbij contact zoeken met hun publiek.

Maar misschien is dat ook maar een waanzinnig rechts/liberaal idee van mij.

Foto: Flickr / G. Gavro

  1. 1

    een probleem is dat ‘nieuwe inkomstenbronnen’ zoeken, vaak ‘een ander, draagkrachtiger, publiek zoeken’ is; en/of ‘een andere kunstvorm kiezen’ is. Bovendien is zowel de geldkraan naar ‘podiumlocaties’ als die naar ‘Podiumkunstenaars’ goeddeels dichtgedraaid, dus er moet dubbel het verloren subsidiebedrag worden terugverdiend in een gecommercialiseerde situatie voor podiumkunsten waar de subsidie wegvalt.

  2. 2

    Ben het voor een deel met je eens, dat geklaag was soms niet om aan te horen. Toch ging dat geklaag niet alleen om de maatregelen. Het ook over de snelheid waarmee en de lompe wijze waarop. Niet iedereen die voor de culturele sector werkt is ook een ‘creatieve geest’. De drukker en die leuke receptioniste maar ook de floormanager zijn ook afhankelijk van die sector.

  3. 3

    Vreemde aanname ook dat iedereen op de ene vlak creatief is (muziek, kunst, theater, etc) dat automatisch ook zal zijn op het gebied van fondsen werven.

  4. 4

    Hoe de fuk kan het dat de Amsterdam Klezmer Band in zijn eentje meer subsidie krijgt dan heel Oerol? Wat kosten de garnalen van Hotel Modern, dat ze 500.000 euro subsidie nodig hebben? En hoe kan het dat De Appel en Aluin niks komma nul krijgen? Vragen, vragen.

  5. 5

    Vroeger werden kunstenaars ook door de staat betaalt. De staat heette toen alleen Paus, Bisschop, Koning, Hertog, Graaf en Baron. Toegegeven, niet alles en iedereen hoeft gemeenschapsgeld te krijgen voor wat hij of zij maakt. Maar laten we nu wel wezen: als we het cultuurbeleid aan “de Markt” over laten is bijvoorbeeld het Rijksmuseum geen lang leven beschoren.

  6. 6

    Als een bepaalde kunstvorm niet kan bestaan zonder subsidie dan is er blijkbaar dusdanig weinig vraag naar dat je je moet afvragen of je het uberhaupt wel moet maken ook al krijg je er subsidie voor.

  7. 7

    Dan koopt ome joop van de Ende het toch voor 1 euro en bouwt het om tot een groot musical paleis. Fijn voor alle VVD bobo’s kunnen ze hun bedrijfs feesjes in vieren, hapje drankje, musical..

  8. 10

    Als Nederlandse belastingbetaler zie ik toch liever dat mijn geld wordt besteed aan kunst dan laten we zeggen aan defensiespelletjes met te dure JSF-jes of aan een belachelijk dure dure diplomatieke dienst, achterlijke lintjesknipperij enz.

  9. 12

    Innovatie-stimulering is an sich ook niks mis mee, ook niet voor bepaalde (nieuwe) kunst stromingen, maar dat is niet het zelfde als bepaalde toneel gezelschappen jaar in, jaar uit subsidie te geven terwijl er 3,5 man en een paardekop op af komt.

    Als bepaalde kunstenaars/groepen etc na een jaar of 3 subsidie nog niet op eigen benen kan staan dan moet je eigenlijk concluderen dat je beter kan stoppen met die kunstenaar/groepen subsidie te geven