Nationalisme

Ons land oogst overal waardering en jaloezie vanwege onze formidabele peacekeepers.” U mag raden. Is dat een quote van een Commandant der Strijdkrachten? Een minister van Defensie? Een staatssecretaris? Een premier? Prins Bernhard? Reserve-kolonel Hans van Baalen? De NOS-correspondent in Kunduz?

Het is een quote van journalist Gianni Riotta uit de inleiding van het boek Professione peacekeeper van Andrea Angeli, en heeft dus betrekking op het Italiaanse leger en niet het Nederlandse. Waarmee ik maar gezegd wil hebben dat dit soort opmerkingen, die als het ons leger betreft door het publiek gretig worden opgelepeld en doorverteld, overal ter wereld worden gemaakt over zowat alle strijdkrachten- ook door ‘onafhankelijke’ journalisten.

Dat geeft te denken over het waarheidsgehalte ervan. Dat wist u natuurlijk al, want u bent een kritisch lezer die overal vraagtekens bij stelt. Nou, dan is dit stuk niet voor u bedoeld, want dan bent u geen nationalist. Nationalisme is namelijk vrijwel niet tegen kritiek bestand. Nationalisme is het beste vergelijkbaar met clubliefde en ja, ook FC Emmen, hekkensluiter van de Eerste Divisie, heeft supporters. Er is geen land te corrupt, afhankelijk, arm, achtergebleven en ellendig voor nationalisten. Ergens staat iemand fanatiek met een vlag van Mugabe’s finaal kapotte Zimbabwe te zwaaien – ik weet het zeker. Dat is nationalisme.

Niks mis met een beetje vaderlandsliefde, denkt u. Maar het is niets anders dan goedkoop sentiment voor de massa, opgeklopt door politici zodra het hen goed uitkomt dat u het rood-wit-blauw weer uit de kast haalt. Van ‘onze jongens’ die zo gewild zijn voor vredesoperaties tot ‘ons landje’ dat in Europa heus een woordje meespreekt, wordt u botweg voorgelogen. En ik weet niet hoe het met u is, maar ik kan geen respect hebben voor politici die lulpraatjes verkopen om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen.

En als politieke partijen aan de macht komen die vaderlandsliefde als vanzelfsprekendheid en plicht presenteren, dan is het helemaal tijd om aan de rem te trekken. Een lulpraatje is nog tot daar aan toe, daar kan ik nog wel omheen lezen, maar dwing me niet om die rotzooi te slikken. Rotzooi over dubbele paspoorten bijvoorbeeld, die ineens onwenselijk zouden zijn. Immers, in het brein van de nationalist ben je altijd en eeuwig loyaal aan je land. De gedachte dat iemand twee landen zou hebben, veroorzaakt kortsluiting in die koppies. Dat kan helemaal niet, dan ben je loyaal aan twéé landen! En bij kortsluiting schakelen die koppies in de NEE-stand. Bij wijze van aardlekschakelaar, zeg maar.

Dat je de Albayraks van deze wereld eenvoudig kunt afrekenen op hun daden, in plaats van vooruit te lopen op eventuele daden die ze wellicht zou kùnnen plegen, komt niet in ze op. Zet eens een politieauto aan de oprit van de A16 om er alle snelle auto’s tegen te houden, omdat ze wel eens zouden kùnnen… dat bedoel ik.

Zo’n FC Emmen-supporter die om de zondag met sjaaltje en pet in het fokking Univé Stadion gaat zitten, lijdt aan tijdelijke verstandsverbijstering. Dat weet zo’n man ook wel – hij droomt een onmogelijke droom. Maar zo’n PVV-supporter weet dat dus niet. En hij krijgt hele volksstammen mee, van links tot rechts, om het probleem van de dubbele paspoorten – een probleem wat nog nooit eerder in ons land heeft gespeeld, waar nog nooit enige aantoonbare schade door is geleden, wat tot een jaar of vijf geleden nog nooit door iemand was benoemd, en wat dus helemaal geen probleem is – op te lossen.

Ten koste van wat geld, wat tijd en de levenskeuzes van een heleboel volstrekt onschuldige mensen moet de onredelijke wens van de burger, aangewakkerd door handig met nationalisme schermende politici, worden opgelost ter meerdere eer en glorie van diezelfde politici.

Maar denkt er nog wel eens iemand zelf na daar?

  1. 1

    Ieder land/volk heeft ook altijd een glorieus verleden om op terug te kijken cq mee te koop te lopen. Wij hebben de Gouden Eeuw, de Britten hebben The Empire, de Vlamingen hun Guldensporenslag, de Serven hun slag op het Merelveld etc.

    Het is heel nuttig om dat even uit context te halen en te beseffen dat IEDEREEN wel iets heeft om trots over te doen. Niets bijzonders dus.

  2. 2

    Hoe je ook wendt of keert, je zult je identiteit toch ergens aan op moeten hangen. En of het nu altijd verkeerd is om dat mede aan je ‘vaderland’ te doen weet ik zo net nog niet. Een samenbindend verhaal, een gezamenlijke geschiedenis en een gedeelde taal zijn toch wel noodzakelijke voorwaarden om zoiets als een staat overeind te houden. En natuurlijk is het ronduit oppassen geblazen wanneer er politiek bedreven wordt op nationalistische sentimenten.

    Iets anders:
    “De gedachte dat iemand twee landen zou hebben, veroorzaakt kortsluiting in die koppies. Dat kan helemaal niet, dan ben je loyaal aan twéé landen! ”
    Ongetwijfeld is dit tot dusverre nog nooit problematisch geweest maar stel je toch eens een situatie voor waarin er sprake is van een conflict met een vreemde mogendheid terwijl onze premier (of enig ander verantwoordelijke politicus) tevens over een paspoort van die mogendheid zou beschikken.
    In weerwil van wat de schrijver wenst te betogen ligt het dus kennelijk toch niet allemaal zo zwart-wit.

  3. 3

    Moet ik mijn identiteit aan de kunstmatige constructie “land” ophangen? Ik ben maar toevallig Nederlander – slechts 200km in een windrichting naar keuze en ik was Duitser, Brit, Belg. Slechts twee feitjes in de geschiedenis anders laten aflopen en Nederland bestond helemaal niet. Het is allemaal nogal mager.
    “stel je toch eens een situatie voor waarin er sprake is van een conflict met een vreemde mogendheid terwijl onze premier (of enig ander verantwoordelijke politicus) tevens over een paspoort van die mogendheid zou beschikken.”
    Ja, ik kan me van alles voorstellen. Ook dat een Nederlandse premier openlijk homo zou zijn en we afhankelijk worden van een strikt islamitisch land. Niet eens zo onmogelijk met al die olie die ze daar hebben. Wat nou? Toch maar geen homo als premier “voor het geval dat”? Onzin natuurlijk.
    Overigens geldt een eventuele dubbele-paspoortwet niet alleen voor politici, maar voor iedereen. Je voorbeeld is dus wel heel erg extreem.

  4. 4

    @2
    Als het allemaal zo simpel zou liggen (dubbel paspoort = dubbele loyaliteit, enkel paspoort = enkelvoudige loyaliteit ) zou iemand met een enkel paspoort nooit landverraad plegen.

    De hele discussie is absurd omdat loyaliteit niet door een pas bepaald wordt. In jouw voorbeeld zou een premier of enig ander politucus met een enkele nationaliteit nooit bezwijken voor geld wat hem aangeboden zou worden door de vijand.

  5. 5

    “Je voorbeeld is dus wel heel erg extreem.”
    Wellicht, maar niet ondenkbeeldig. En dat lijkt mij al genoeg reden om het wel degelijk serieus te nemen.

    En wat dat eerste betreft hou ik het er maar op -jouw redenering geheel consequent doorgetrokken- dat jouw mening tav. identiteit, geschiedenis en nationaliteit slechts een zuiver toevallige is. Het had er met andere woorden net zo goed niet kunnen zijn.
    Mijn stelling in mijn vorige reactie blijft daarmee nog steeds overeind staan: identiteit wordt mede gevormd door je nationaliteit en laatstgenoemde heeft als zodanig een belangrijke functie om een gemeenschap te vormen en in stand te houden in bijv. de vorm van de (natie)staat.

  6. 6

    Je voorbeeld van smeergeld is in het geheel niet aan de orde. Bovendien zou ik de mogelijkheid daarvan ook niet ontkennen.

    Je hebt echter gelijk wanneer je stelt dat loyaliteit niet hetzelfde is als het bezitten van een paspoort maar dat is de vraag denk ik ook niet. De vraag is of je een dubbele nationaliteit dient op te geven wanneer je één land wenst te dienen. Om elke zweem van (ongewilde) belangenverstrengeling te voorkomen lijkt mij een discussie daarover niet direct een kwaad ding.

    Je zou overigens een soortgelijke discussie kunnen voeren over burgers die dienstplicht moeten vervullen in een buitenlandse krijgsmacht.

  7. 8

    Loyaliteit is heeft weinig te maken met een paspoort. Als een premier of een andere invloedrijke persoon omgekocht wordt kan deze net zo goed zijn of invloed uitoefenen ten koste van zijn land, maar ten goede van zijn eigen portemonnee.

  8. 9

    Ik “dien” geen staat -absurde begrippen overigens. Ik maak deel uit van een bevolking van een land en doe daar m’n ding. Daar valt dienstplicht niet onder, want (daar heb je ‘m weer…) het paspoort is niet de gewenste. Zou ik van paspoort veranderen, dan mag ik wel opeens het leger dienen van het volk om mij heen. Mocht de buurman besluiten om met zijn leger dit land onder de voet te willen lopen, dan komen er vast en zeker soldaten uit het buitenland die, volgens hun leiders dan ‘hun eigen land dienen’ om dit land uit de klauwen te houden van weer een ander. Mocht ik m’n paspoort niet op tijd hebben, dan mag ik aan geen enkele strijd deelnemen, ondanks dat ‘ie in plaatsvindt onder mijn ogen.

    Tot zover de idioterie die nationalisme heet.

  9. 10

    “Een samenbindend verhaal, een gezamenlijke geschiedenis en een gedeelde taal “…en das nou net waar het misgaat….Al die landen/naties in Europa hadden geen samenbindend verhaal, laat staan een gemeenschappelijke geschiedenis noch een gedeelde taal. Dat is grotendeels in de 19de eeuw geconstrueerd.

  10. 12

    Omkoping is dan ook een kwalijk ding en doorgaans verboden.
    Typisch trouwens dat het voorbeeld van omkoping alweer aangehaald wordt in relatie tot het fenomeen van de dubbele nationaliteit.

  11. 13

    Het is toch wel zielig als je je identiteit moet ontlenen aan het toevallige feit dat je ergens op deze wereld geboren bent en niet ergens anders.

    Dan ontleen ik liever mijn identiteit (voor zover nodig) aan dingen die me belangrijk lijken.

  12. 15

    Wat als de Premier voorheen een paspoort had van het betreffende land, maar door regelgeving niet meer. Verandert dat de zaak wezenlijk?

  13. 16

    Zal dat werkelijk zo werken met ‘identiteit’?
    Je identiteit shoppen?
    Ik betwijfel het ten zeerste. Ik vermoed dat het maar heel weinig mensen werkelijk gegeven is om een identiteit in grote mate zelf te scheppen.