Joodse Lobby

Ze was decennialang de onbetwiste ‘grande dame’ van de Amerikaanse politieke journalistiek. Helen Thomas, inmiddels negentig jaar oud, liep al vijftig jaar mee in Washington. Ze mocht zitten op de voorste stoel in de persfoyer van het Witte Huis en legde Amerikaanse presidenten regelmatig met lastige vragen het vuur aan de schenen. Wat had ze immers te verliezen?

Meer dan je zou denken, zo bleek onlangs. Een pittige uitspraak in het voorbijgaan, gefilmd op een mobieltje, maakte afgelopen zomer een einde aan Thomas’ lange carrière als politiek verslaggeefster. Inmiddels heeft het beroepsgilde van Amerikaanse journalisten zelfs de stekker uit de ‘Helen Thomas Award’ getrokken, een oeuvreprijs voor journalistieke veteranen zoals zijzelf. Helen Thomas is in de kringen die er toe doen in rap tempo een besmet individu aan het worden: een sociale leproos.

Nu moet gezegd worden: mevrouw maakt het er zelf ook wel een beetje naar.

Het begon allemaal met een vriendelijk gesprekje van twee minuten in het park voor het Witte Huis, waar rabbijn David Nesenoff de correspondente tegen het lijf liep en zijn twee zonen aan haar voorstelde. Beiden wilden journalistiek gaan studeren. Of zij nog tips voor hen had. Thomas reageerde enthousiast: “Beslist doen. Daar word je absoluut gelukkig van. Je kunt de mensen informeren en je blijft altijd bijleren.”

Uitglijder

Tot zover geen vuiltje aan de lucht. Totdat de rabbijn haar vroeg of zij in verband met de vieringsdag van het Joods-Amerikaanse erfgoed nog iets kwijt wilde over Israël. Daarop liet de moeder-overste van de Amerikaanse politieke journalistiek een verbale granaat vallen: “Zeg hen dat ze op moeten zouten uit Palestina.” Op de vraag waar “ze” dan heen moesten antwoordde Thomas “Laat ze teruggaan naar Polen, Duitsland en Amerika, en waar ze maar vandaan komen”.

Bot, lomp en om meerdere redenen niet bijster snugger ook. Dergelijke opmerkingen laten zich gemakkelijk kwaadaardig uitleggen. Op z’n minst riep het de vraag op of Thomas soms niet wist dat de Joden uit die contreien waren gevlucht vanwege de eeuwenlange pogroms en de nasleep van de Holocaust. Ook verzuimde Thomas duidelijk te maken over wie ze het nu eigenlijk had: alle Israëli’s of alleen de kolonisten op de West-bank? Een mediarel was geboren, en Thomas moest het veld ruimen als Witte Huis-correspondent.

Maar goed, dan kun je nog zeggen: die vrouw is negentig en de vraag overviel haar. Ze is duidelijk geen jodenhater, want dan zou ze die rabbi en zijn zonen niet hartelijk te woord hebben gestaan. Ze flapte er uit wat op haar lever lag. Als ze door had gehad dat die telefoon diende om het gesprek te filmen, had ze hopelijk een meer gekwalificeerd antwoord gegeven.

Bovendien is ze van Arabisch-Libanese afkomst en derhalve betrokken, en hadden Israëlische soldaten een week eerder nog negen Turkse activisten van het dek van een hulpkonvooi naar Gaza geschoten. Het had allemaal genuanceerder gemoeten, maar geef die vrouw wat krediet. Eén flater doet een journalistieke carrière van vijftig jaar niet teniet. Dat was ook de aanvankelijke reactie van Hagit Limor, voorzitter van de Society of Professional Journalists:

    “De meerderheid [van de raad van ons bestuur] is van mening dat dit een eenmalige uitglijder is die niet afdoet aan de levenslange staat van dienst van mevrouw Thomas. Het is die staat van dienst die we eer bewijzen.”

Iets met een ezel en een steen…

In plaats van haar uitspraken te nuanceren en nader te kwalificeren deed Thomas er afgelopen december echter nog een schepje bovenop:

    “Het Amerikaanse Congres, het Witte Huis en Hollywood, Wall Street zitten allemaal in de zakken van de Zionisten”, zei Thomas: “Geen enkele twijfel.”

Hierop bevraagd voegde ze er een kleine week later in een radiogesprek aan toe:

    “Ik ben gewoon van mening dat de mensen ingelicht moeten worden over wie de baas is over de opinievorming in dit land.” (‘I just think that people should be enlightened as to who is in charge of the opinion in this country’)

Ding-dong! Hoe kan iemand, die al vijftig jaar in Washington meeloopt, zulke dingen zeggen? Heeft ze niet meegekregen wat John Mearsheimer en Stephen Walt is overkomen, toen deze twee verder keurige academici in 2006 in een stuk betoogden dat “de Israël-lobby” onevenredig veel invloed heeft op de Amerikaanse politiek? Het politicologisch duo was zo vermetel kritische kanttekeningen te plaatsen bij het gegeven dat het Midden-Oostenbeleid van de VS in politiek en media steevast wordt bekeken en gewogen vanuit een Israëlisch perspectief, alsof Israëls belang altijd noodzakelijk samenvalt met het Amerikaanse; en de bolwerken die dit zo trachten te houden.

Men hoeft maar te luisteren naar congresleden die schoorvoetend erkennen dat ze zich wel twee maal bedenken voordat ze iets doen dat tegen het zere been is van pro-Israëlische belangengroepen, of in ogenschouw te nemen hoe Obama, Joe Biden en Hillary Clinton in de aanloop naar de presidentiële verkiezingen van 2008 en in daaropvolgende jaren de zegen van AIPAC in de wacht trachtten te slepen door op haar landelijke conferentie nadrukkelijk hun commitment aan de veiligheid van de Joodse staat uit te spreken, om te zien dat Mearsheimer en Walt een punt hebben.

Ik geloof niet dat Obama ook naar een bijeenkomst van de National Rifle Association is getrokken om te benadrukken dat het recht op het wapenbezit bij hem in veilige handen is, of bij de tabakslobby om zijn onwankelbare toewijding uit te drukken aan de individuele vrijheid om sigaretten te consumeren. Maar om AIPAC, volgens eigen zeggen “Amerika’s meest vooraanstaande pro-Israël lobbygroep”, kunnen de democratische presidentskandidaten blijkbaar toch niet heen.

Wat Mearsheimer en Walt trachtten te duiden, is dus niet geheel en al uit de lucht gegrepen. Toch werden beide professoren subiet en zonder pardon publiekelijk gevierendeeld. In figuurlijke zin dan.

Antisemitische stereotypen

Deels was dat omdat hun kritiek precies de politieke status quo in gevaar dreigde te brengen waar zij de vinger op trachten te leggen, maar deels ook vanwege de heftige emoties die dergelijke beweringen oproepen, vanuit de associatie met klassieke antisemitische stereotypen. Begrijpelijk: de voorstelling van ‘de Joden’ die via allerlei schimmige instituties aan de touwtjes van het wereldgebeuren trekken, maakt deel uit van oude en hardnekkige antisemitische samenzweringstheorieën, die onder meer in de nazi-propaganda een prominente en uitermate kwalijke rol hebben gespeeld. ‘De Joden’ zouden zowel achter het bolsjewisme zitten als achter het kapitalisme (banken en de oorlogsindustrie). Roosevelt zou ‘de Joodse zaak’ dienen. Daarmee werd het Joodse volksdeel, in de woorden van Goebbels, “de vleesgeworden demon” die de volken op verborgen wijze tergde en ziek hield.

Dergelijke gruwelfantasieën hebben zeer reële gruwelen mogelijk gemaakt. Het is dan ook niet zo gek dat Joodse belangenorganisaties acuut uit hun vel springen wanneer iemand vandaag de dag begint over “de Joodse lobby” of de “Israël-lobby” die met tien dikke vingers in het Amerikaanse buitenlandbeleid zou zitten. Deels is dat een aangeleerde pose, één die steevast het gewenste effect sorteert; maar daarachter ligt wel degelijk een terechte gevoeligheid en beduchtheid jegens al wat maar zweemt naar een herintreding van de antisemitische lasterfabeltjes en gruwelsprookjes, die Joodse gemeenschappen in Europa tweeduizend jaar lang hebben geplaagd.

Wie daar geen rekening mee wenst te houden, en als een driftige olifant door de porseleinwinkel banjert, bewijst de publieke discussie geen dienst. Van-dik-hout-zaagt-men-planken-uitlatingen als dat “de zionisten” Amerika’s belangrijkste politieke, financiële en culturele instituties in hun zakken zouden hebben zitten, dragen wellicht bij aan de persoonlijke status tot cult-held in sommige rabiaatlinkse kringen, maar ze doen de publieke discussie meer kwaad dan goed.

Hollywood

Wie heeft Helen Thomas trouwens op het oog met die “zionisten” die de dienst uit zouden maken in Hollywood? Steven Spielberg (vast omdat Jaws en ET, Indiana Jones en Jurassic park zo’n duidelijk pro-Israëlisch sentiment uitdragen)? Joodse studiobazen? Zijn Amerikaanse Joden dan automatisch (rechts-)zionistisch? En indien zo, hoe beïnvloedt hun kijk op het wereldgebeuren dan precies de zakelijke beslissingen die ze maken, en wat betekent dat concreet voor de films die ze produceren en financieren? Daar zou ik dan toch concrete voorbeelden van willen zien, met notulen uit bestuursvergaderingen of memo’s van hogerhand waaruit blijkt dat bepaalde films juist wel of juist niet gemaakt kunnen worden of een pro-Israëlische inslag of neoconservatieve draai meekrijgen.

Hollywood produceert honderden films per jaar waarvan de meeste onschuldig of in ieder geval hersenloos vermaak. Als “de zionisten” Hollywood zouden aansturen – een zeker science-fiction stereotype dringt zich hier op – zou men dan bijvoorbeeld niet veel meer films met een positieve link naar Israël verwachten? James Bond die samenwerkt met de Mossad. Ben Stiller die als niet-Joodse Amerikaan uit alle macht in het IDF tracht te komen omdat het Israëlisch fotomodel waar hij verliefd op is (Bar Refaeli) een jaar legerdienst heeft, om maar wat te noemen.

Ik zal toch eens een script naar de Grindhouse-franchise sturen voor een horrorfilm met Palestijnse zombies die Joodse kindertjes proberen op te eten, met een wanhopige kolonistenvader die tevergeefs de laatste clip van zijn uzi op zijn belagers leegschiet. Als Helen Thomas gelijk heeft over Hollywood, word ik ongetwijfeld met open armen ontvangen.

Ja, ik weet het, er zijn een hoop films en series (Jack Bauer!) met Arabische terroristen, maar dat zou zomaar iets te maken kunnen hebben met de combinatie van anti-Amerikaanse sentimenten in het Midden-Oosten en het verschijnsel van Arabisch-nationalistisch en islamitisch geïnspireerd terrorisme, zoals we dit kennen vanaf de jaren zeventig. Ik begrijp best dat de Amerikanen de ETA en de Rote Armee Fraktion minder tot de verbeelding vinden spreken. En als het niet tot de verbeelding spreekt, komt de investering er niet uit.

Documentatie

Voor aandeelhouders en zakenbankiers geldt hetzelfde. Wie zoals Thomas stelt dat “de zionisten” het voor het zeggen hebben op Wall Street, moet maar eens gedocumenteerd laten zien hoe groot het percentage aan Joodse aandeelhouders en bankiers in het financiële hart van Amerika eigenlijk is; welke bedrijven ze in hun portefeuille hebben zitten; welke projecten ze financieren; en niet onbelangrijk: dat Israël daar aanzienlijk meer van profiteert dan je, all things being equal, zou verwachten; of dat financiële instellingen door deze “zionisten” worden geprest om niet in zee te gaan met Arabische investeerders.

Uiteraard verzuimt Thomas, ondanks al haar decennialange journalistieke ervaring, die documentatie te leveren. En dat is veelzeggend. Haar krasse uitspraken laten zich daarmee kennen als een kwalijke slag in de lucht. Dat de Society of Professional Journalists zich nu genoodzaakt ziet Thomas op grond van deze opmerkingen als een hete aardappel te laten vallen, is dan ook begrijpelijk. De vraag is wel of het ook verstandig is. De Amerikaanse journalistenvereniging werkt daar namelijk onbedoeld de suggestie mee in de hand dat pro-zionistische lobbygroepen dús tevens de dienst uitmaken in de Amerikaanse media.

Met haar uitlatingen van afgelopen jaar brengt Helen Thomas een nuchtere discussie over de invloed van pro-Israëlische belangengroepen op de Amerikaanse politiek en de bevooroordeeldheid in de massamedia niet bepaald dichterbij. En dat valt een vrouw van haar statuur en met haar staat van dienst toch wel degelijk aan te rekenen.

  1. 1

    Opmerkingen in dezelfde categorie tegen andere groepen, bijvoorbeeld Palestijnen hadden waarschijnlijk niet tot dezelfde mate van ophef geleidt.

  2. 7

    Ja, prima stuk. Maar toch ook niet bijster origineel. Want als ik even samen mag vatten: er wordt niet bewezen dus het is niet waar en ze is niet specifiek genoeg (over wie heeft ze het eigenlijk).

    Daar is wel iets tegen in te brengen:

    1) Het ‘circumstantial evidence’. Laten we elkaar nou geen mietje noemen: Israël stelt zich op als een onderdrukkende, nagenoeg fascistische staat en komt daar internationaal mee weg. Misdaden die ze begaan worden weggedrukt en als ze dan eens de media halen (bv de onderschepping vh schip naar Gaza) dan duurt dat niet lang en verandert feitelijk weinig aan de status quo. Dit wijst erop dat er wel degelijk een goed geoliede propagandamachine loopt. En eentje met macht ook nog. Geen enkel ander land, geen enkele andere opmerking zou een journalist zo snel en zo doortastend zijn/haar status ontnemen. Dat feit alleen al weg te drukken – wat in het artikel naar mijn gevoel gebeurt – is onjuist.

    2)In het stuk wordt gevraagd naar het percentage joodse bankiers om de invloed af te meten (althans zo wordt het gebracht). Ik wil dat pareren met twee opmerkingen. Ten eerste is het aantal mensen dat werkt bij een oliemaatschappij relatief klein. Maar niemand gaat mij vertellen dat de invloed van die branche op de samenleving klein is. De klimaatdiscussie mocht onlangs toch als voorbeeld dienen. Ten tweede heb ik ooit een discussie gehad met een hoogleraar geschiedenis die probeerde de invloed van monniken op het middeleeuwse leven te downplayen omdat er zo weinig monniken waren (ong. 3% vd bevolking) om die invloed uit te oefenen. Persoonlijk beschouw ik die invloed als self-evident, maar als je dat zou willen zou je er boeken over kunnen schrijven.
    Mijn punt is dus dat de aantallen of het wie niet zo belangrijk is: de invloed is zichtbaar en aantoonbaar. Een beetje helikopterview mag. Het vragen naar detail kan zeer verhinderend werken. detail is het moeras van de geschiedenis.

    Thomas is wel degelijk slachtoffer van de Israelische propaganda en invloed. Maar daarnaast kan ik het ook wel met #5 eens zijn: iemand van negentig denkt ‘ik heb het gehad, rot maar op met je decorum’.

  3. 8

    Ik vind ’t helemaal niet zo’n goed stuk. Hoog braafste jongetje van de klas-stuk.

    Allereerst draait schrijver halverwege d’r om heen of er nu wel of geen joodse lobby is in washington, en of je die nu wel of niet kunt ‘benoemen’. Alleen al gezien z’n eigen voorbeeld lijkt het me evident dat die lobby er wel is en dat je daar *in washington* ook voorzichtig mee om moet gaan. Daar hoef je nog geeneens voor naar het midden-oosten beleid van de VS voor te kijken (en als je dat toch doet: welk land heeft zonet weer een miljardenlevering aan wapens tegoed?).

    En dat ‘ze moet maar eens gedocumenteerd laten zien of haar aantijgingen waar zijn’ is ook een dooddoener van jewelste. Het hele gedoe rond Obama’s geboortecertificaat laat zien dat het er in de amerikaanse media helemaal niet om gaat dat aantijgingen waar zijn; het gaat erom dat je een boodschap brengt die mensen willen horen. Zelfs als mevrouw thomas zou juridisch waterdicht zou kunnen ‘aantonen’ dat washington in de zak zit van ‘de joodse lobby’, dan is d’r geen hond die die tientallen meters dossiers gaat lezen. Dat hoeft ook helemaal niet, want je eigen vooroordelen (en belangen!) zijn voor de foxen en wall street journals veel overtuigender.

  4. 9

    Iemand die zo’n 50 jaar op hoog niveau heeft weten te acteren, verdient meer krediet: Thomas heeft de hele geschiedenis van de staat Israel bewust meegemaakt en journalistiek bedreven tijdens vele golven van publieke opinie. Als zo iemand er op wijst dat je niet onbevangen kritisch kan oordelen & publiceren over Israel’s politiek en invloed, dan zegt ze dat niet zomaar. Het betoog van de schrijver om haar ‘kalt te stellen’, is bepaald niet de discussie verder helpen. Door Israel steeds met een fluwelen handschoen aan te pakken, is Israel ongevoelig geworden voor buitenlandse kritiek en doorgeschoten in haar veiligheidsbeleid.

    De oproep van de schrijver voor cijfermatige onderbouwing is ook anders in te vullen: hoeveel palestijnen zijn onheus bejegend? Hoeveel VN-resoluties zijn niet door Israel opgevolgd? En hoe heeft dit alles de stemmingen van het Amerikaanse congres beïnvloed?
    Als Israel fout handelt, moet dan gezegd kunnen worden. Het kwaad dat joden is aangedaan, maakt niet dat zij (pro-Israelische lobby en Israel zelf) vrijgesteld kunnen worden van kritiek. Dat dit nu wel gebeurt, maakt schrijver zelf al duidelijk.

  5. 10

    Door wie laat je je liever opereren? Een chirurg die net begonnen is of een die zojuist zijn 500ste open hart transplantatie heeft gedaan? Zal hij alle kneepjes van zijn vak echt helemaal goed kunnen of willen documenteren? Wat is dan het eigenlijke antwoord op de vraag van Prediker: “Hoe kan iemand, die al vijftig jaar in Washington meeloopt, zulke dingen zeggen?”
    Omdat die dus al 50 jaar meeloopt en heel wat meer heeft meegemaakt en opgestoken dan veel collega’s en zeker leken. Wat weet zij dat Prediker niet weet?

    Met de volgende zin zegt Prediker eigenlijk dan ook, dat ze volstrekt gelijk heeft, want het klinkt als een dreigement: “Heeft ze niet meegekregen wat John Mearsheimer en Stephen Walt is overkomen, toen deze twee etc etc.?” M.a.w.: hou je gedeisd.

    De formulering “verder keurige academici” doet me wel twijfelen aan de reden van dit stuk. Hoezo “verder keurig”? Misschien zijn het heel keurige mensen en hebben ze hun artikel daarom juist geschreven?

  6. 11

    “I hit the third rail. You cannot criticize Israel in this country and survive.” Waarheid als een koe, meen ik. ’t Is niet eens een ‘Joods complot’ of iets dergelijks, maar alle culturen hebben nu eenmaal hun taboes, en alle taboes hebben nu eenmaal hun waakhonden.

    Als Helen Thomas stelt dat deze specifieke waakhonden erg veel macht hebben in de V.S., dan heeft ze daar wel enigszins gelijk in. Ik bedoel overigens geen Joden, maar mensen die dit taboe in stand wil houden. Er zijn namelijk net zo goed ook niet-Joden die dit taboe in stand willen houden, en er zijn uiteraard ook Joden die dit taboe wél willen doorbreken.

    Maar onder Joden is het doorgaans wel redelijk normaal om dit taboe in stand te willen houden, vaak niet eens om ze dat zelf allemaal echt zo vinden, maar ’t is een redelijk hechte gemeenschap en daarbinnen kwetsen mensen elkaar gewoon niet graag door een ‘verkeerd’ standpunt in te nemen. Zeker niet nu er nog steeds ouders en grootouders in leven zijn die oorlog nog hebben meegemaakt.

  7. 12

    Hasbara’s Prediker is verhuisd van FN naar Sargasso. Zijn stukken zijn nog steeds even lang, schools en anti-anti-semitisch (met dank aan Evelien Gans).

    Walt en Mearsheimer zijn in het geheel niet gevierendeeld in de VS, behalve dan misschien door enkele lokale ‘Predikers’ die onder ieder bed een anti-semiet weten te vinden. Hun (W en M) kritiek op de Joodse lobby en de schade die de VS(en de Palestijnen en de Arabische burger) daardoor oplopen is in brede kring overgenomen.

  8. 13

    Laat ze teruggaan naar Polen, Duitsland en Amerika, en waar ze maar vandaan komen

    De meerderheid van de Joden in Israel zijn de Mizrachim, Joden afkomstig uit het Midden-Oosten. Mogen die dan blijven van die mevrouw Thomas?

  9. 15

    Van “Hasbara” te worden beticht door Leo Schmit, is zoiets als voor “linkse kakkerlak” uitgemaakt worden door Martin Bosma.

    Leo Schmit, onze man uit Kandahar die instemmend werd geciteerd door antisemiet en oplichter Israël Shamir met de uitspraak dat Bernie Madoff toch vooral niet-Joden kaal had geplukt.

    Onze antropoloog die gezellig op het forum van zijn holocaustontkennende vriendje, in een discussie over de vraag of de gaskamers wel hebben bestaan uit de doeken gaat doen waarom de foto’s in een boek over van de Joodse historicus Jacques Presser over de Holocaust hem niet kunnen overtuigen (vage zwart-wit foto’s; een schamele schoorsteen…).

    Om vervolgens mede te delen dat holocaustrevisionist Faurisson een betere indruk maakt dan zijn criticus. En elders drukt hij zelfverklaard “radical denier” Michael Hofman II op het hart: “Wilders is a wannabe-Jew and Israeli agent.”

    ‘Nuff said.

  10. 18

    8.9.10.11.
    Met jullie argumenten is de Hasbara zeepbel van Prediker voldoende doorgeprikt.

    Goed punt ook wat betreft Prediker’s typering van Walt en Mearsheimer als: ‘Overigens keurige heren’; wat kan dit anders suggereren dan dat hun publicatie over de Joodse lobby niet keurig was.

    11. Philip Weiss is een mooi voorbeeld van een tabu doorbrekende jood. Finkelstein, Pappe, Atzmon dragen ook hun steentje bij, mede door de BDS beweging te steunen (boycot, divestment and sanctions).

    Bij Philip Weiss wordt nu een boek publicatie van het Goldstone rapport besproken met talloze bijdragen van betrokkenen.

    http://mondoweiss.net/2011/01/on-sale-today-the-goldstone-report-the-legacy-of-the-landmark-investigation-of-the-gaza-conflict.html#more-33317

    Maar Prediker moet zonodig een dame van 90 die de waarheid spreekt nog even aan de kant zetten.

  11. 19

    @1:
    Dat is het bewijs van deze zin, onder Antisemitische stereotypen: “Het is dan ook niet zo gek dat Joodse belangenorganisaties acuut uit hun vel springen wanneer iemand vandaag de dag begint over “de Joodse lobby” of de “Israël-lobby” die met tien dikke vingers in het Amerikaanse buitenlandbeleid zou zitten. Deels is dat een aangeleerde pose, één die steevast het gewenste effect sorteert; “

  12. 22

    Die mevrouw Gans van de link in #12 is me er eentje. Hoewel ik het boek niet heb gelezen kan ik het eerste deel van haar betoog nog wel een beetje volgen. Maar dan begint ze over Gerstenfelds anonieme en niet-verifieerbare bronnen, wat zowel journalistiek als wetenschappelijk onder de maat vindt. Ik heb niet begrepen dat dit een wetenschappelijke publicatie is. Journalistiek is niet hetzelfde wetenschap en als ze anonieme bronnen onder de maat vindt zou ze de Watergate onthullingen journalistiek ook onder de maat moeten vinden.

    Enfin, ze verwijt Gerstenfeld verder een een-dimensionaal beeld, wat ik in principe best wel aan wil nemen. Het gebruik van termen als Eurabia doet haar, ten onrechte m.i., conculderen dat Gerstenfeld grote affiniteit met de PVV heeft. Ze spreekt van een ideologisch pamflet en maakt vanaf nu geen onderscheid meer tussen Gerstenfeld en de PVV.

    Tegenover de vernederende ‘gettomentaliteit’ van Joden die de blikken van de niet-Jood ontweken om moeilijkheden te voorkomen, stelde de zionistische beweging de Nieuwe Jood, die met opgeheven hoofd over straat ging, eigenhandig het land bewerkte en het geweer opnam tegen de vijand.
    Wilders gebruikt dezelfde tweedeling – niet alleen ten aanzien van Joden of Israël, maar ook in zijn antimoslim- en anti-establishmentretoriek. Voor Gerstenfeld is ‘de boel bij elkaar houden’ gettotaal. Hij wil ‘oorlog’. Wilders ook.

    Non-sequitur++. Ten eerste mag je Gerstenfeld niet gelijkstellen met een beeld wat zionisten van weleer opriepen omdat je een verband ziet tussen die meneer en die beweging. Dat daarna nog een keer doen met Wilders en Gerstenfeld en daaruit concluderen dat Wilders oorlog wil is complotdenken van het ergste soort.

    Ik verdenk mevrouw Gans ervan dat ze vindt dat alleen links de Tweede Wereldoorlog als moreel ijkpunt mag gebruiken. Haar artikel is broddelwerk.

  13. 23

    @22 Dat laatste haal ik niet uit het artikel van Gans. Het wordt een soort kinderruzie.
    “De joden zijn van mij!”
    “Nee, van mij!”
    “Van mij! Zij zijn er mee begonnen!”
    “Nietes zij doen het! Ze zijn van mij!”

  14. 24

    Zo Leo, wij kennen elkaar ook nog wel, lekkere antisemiet van me. Rode haringen voor je karretje spannen om zo toch maar coute que coute te “bewijzen” dat je geen antisemiet zou zijn. Man, je lijkt wel Horst Mahler.
    Het zou je sieren als je gewoon eerlijk ervoor zou uitkomen dat je een antisemiet zou zijn, dan krijg je nog iets van mijn achting.

    @8: Om even kort op jouw enige argument in te gaan: wat heeft de “Joodse lobby” met de affaire rond Obama’s geboorteakte te maken? Hebben zij dat in het daglicht gebracht? Hebben zij dat uitgemolken?

    @20: Niets menselijks is ook Jacques Presser vreemd. Wie beweert dat WO2-overlevenden of historici volledig juist zijn?

  15. 25

    Voor mij staat het als een paal boven water dat er een zionistische lobby bestaat en dat die lobby buitensporig veel invloed heeft in Amerika maar ook in NL want politieke partijen als de VVD, CDA, CU, SGP en de PVV zijn fanatieke pro-Israel partijen.

  16. 26

    @25.

    Maar wie/wat lobbiet er dan bij de andere partijen, want die zijn erg kritisch op de joodse staat en meer pro-palestijnen?

    Oliegeld? Islamitische kiezer?

  17. 28

    Jippie het ‘joodse lobby gehalte van reageerders is weer eens hoog… nooit zal men iets horen over de arabische/olie lobby die onder meer aan de wieg van obama/osam staat middels berershinski 9een virulent jodenhater en ook de vader van de regring carter)… maar dan kunnen we natuurlijk geen azijn pissen over joden on het mom van joodse bankiers… we zijn weer lekker terug bij het oude antisemitisme en het maakt niet uit of je het jood, israel of zionist noemt HET STINKT naar slinksisme

  18. 29

    Jippie, we hebben weer een allesweter die ons de wereld uitlegt ontdaan van alle complexiteit. Heerlijk dat we nu weer rustig kunnen slapen, en dat we morgen weer in ons autootje meehelpen aan de arabische olielobbie.

  19. 30

    Tsk, tsk, wat een gescheld. ‘Slinksisme’, Betekent dat ook iets? En je begon zo goed, Dennis.

    Arabische/olielobby => Obama. (Bewijzen graag)

    Arabische/olielobby => Osama (Bewijzen graag)

    Wat bedoel je trouwens met ‘lobby’? Wat doet die lobby? Zijn alle oliesjeiks een groot complot van sigarenrokende boeven die in schimmige conference rooms bepalen dat ze én de VS zullen opkopen, en Al Qaeda zullen financieren? Dat mag jij dan even hardmaken, Dennis.

    Overigens:

  20. 31

    @prediker… leer te lezen en google de naam van carter’s minister van buitenlandse zaken en george schulz… tja bewijzen tegen joden hebben jullie niet nodig, want das fianzs juedentums regeerd de wereld… net als toen kunnen sommige moslims christeln en socialisten het erg goed vinden op het gebied van joden te demoniseren en haten.
    Verder waarom hebben antisemtieten het toch zo moeilijk als ze bij hun haat naampje worden genoemd!

  21. 32

    God, ik word hier zo moe van. Nog zo’n bluffer die zelf niets wil overleggen, maar wel praatjes voor tien heeft, en mij dan huiswerkopdrachtjes gaat geven om zijn stellingen te onderbouwen.

    Luister, manneke: ik hoef helemaal niets te googelen. Jij moet googelen, en kort en bondig uitleggen wat George Schulz te maken heeft met een Arabische olielobby en hoe dit het beleid van die pindaboer heeft bepaald, en nog altijd het buitenlandbeleid van de VS bepaalt.

    Verder mag je eens een definitie geven van wat antisemitisme precies behelst, en hoe het socialisme daar in past. For your information: nogal wat Joden waren en zijn links. En met goede reden.

  22. 33

    Die pro-Israëllobby zit aardig in elkaar, maar verbleekt natuurlijk bij de landbouw- en bankierslobby. Hoeveel procent van de Amerikanen is boer of bankier? Hoeveel geld gaat er naar toe?
    Bovendien is de kracht van de Israëlische lobby ook voor een deel gevolg van de zwakte van de Palestijnse lobby. Die zijn vooral elkaar de tent aan het uitvechten (wat uiteraard de Mossad zeker aanmoedigt, maar dat zal niet de beslissende factor zijn.)

  23. 34

    @Martijn; ik vermoed dat de landbouwlobby minder tot de verbeelding spreekt.

    En bovendien word je niet geostraciseerd als je zegt dat er een landbouwlobby is en dat die naar jouw smaak veel te veel invloed heeft op het landbouwbeleid in Washington.

    Dat maakt het dus minder tot een emotioneel prikkelende issue.

  24. 35

    Landbouw levert iets op: vreten. En het gevoel dat je autarkisch bent, en dat je dus met succes een belegering (wat daar ook voor moet doorgaan vandaag aan de dag) zou kunnen doorstaan.

    Geld naar Israel levert bij heel veel mensen instinctief een soort ontwikkelings-samenwerking-reactie op. Niks met anti-semitisme te maken, maar waarom steek je die zuurverdiende belasting-dollars niet gewoon gelijk in brand ?

  25. 37

    @Prediker; Sorry, dat is de reactie die sommige mensen voelen bij het verschijnsel ontwikkelings-samenwerking: dat zuurverdiend belasting-geld weggegooid wordt door de uitvoerende macht, zonder duidelijke return-on-investment.

    Dat is heus een legitiem gevoel hoor – heel veel mensen hebben het.

  26. 38

    Ouwe kost prediker.. time will tell hoe Thomas de boekjes ingaat.. ik vermoed niet eens zo slecht..

    “Mearsheimer and Walt argue that “No lobby has managed to divert U.S. foreign policy as far from what the American national interest would otherwise suggest, while simultaneously convincing Americans that U.S. and Israeli interests are essentially identical”.[26]

    They argue that “in its basic operations, it is no different from interest groups like the Farm Lobby, steel and textile workers, and other ethnic lobbies. What sets the Israel Lobby apart is its extraordinary effectiveness.”

    According to Mearsheimer and Walt, the “loose coalition” that makes up the Lobby has “significant leverage over the Executive branch”, as well as the ability to make sure that the “Lobby’s perspective on Israel is widely reflected in the mainstream media.” They claim that AIPAC in particular has a “stranglehold on the U.S. Congress”, due to its “ability to reward legislators and congressional candidates who support its agenda, and to punish those who challenge it.”

    etc. http://en.wikipedia.org/wiki/The_Israel_Lobby_and_U.S._Foreign_Policy

  27. 40

    je begrijpend vermogen is niet best prediker.. moet ik het voor je uitspellen? ik wil zeggen dat wat Thomas zei, misschien incorrect is in de VS, maar dat ze mettertijd wellicht gerehabiliteerd zal worden..

  28. 43

    Wat ik structureel niet snap van die hele theorie dat AIPAC te veel macht zou hebben is dit: Amerikaanse Joden stemmen al jaren op de ene, danwel de andere kandidaat. Ik kan echter niet uit onderstaand overzichtje vanaf 1940 nu opmaken of een Joodse stem van doorslaggevende invloed zou zijn.
    http://en.wikipedia.org/wiki/American_Jews#Politics
    Bovendien, al zou dat zo zijn, waar hebben we het over? een groep die amper 2% van de nationale bevolking uitmaakt die dan de dienst uitmaakt van het buitenlands beleid? Laat me niet lachen.

    Sterker nog: Joden stemmen, zo blijkt uit datzelfde overzichtje, bij grote meerderheid op de Democratische kandidaat en voor Amerikaanse begrippen zijn Joden overwegend progressief (tegen vrij wapenbezit, pro-choice, pro-homohuwelijk, voor het toestaan van het gebruik van softdrugs enz). Maar 15% van de Amerikaanse Joden geeft aan het Midden-Oosten standpunt “belangrijk te vinden” Waar hebben we het dus over?

    Wat in de wandelgangen bekend staat als “De Joodse lobby” is volgens mij eerder gewoon een verkapt deel van “Christian right”.

  29. 44

    Daarnaast is er ook serieus politicologisch onderzoek gedaan naar de macht van de zgn joodse lobby. Daaruit kwam volgens mij ongeveer wat #43 zegt: joden in de V.S. zijn een overwegend liberaal maar divers electoraat die zelden bepalend is voor verkiezingen. Daarom is deze discussie ook zo onzinnig en grenst het (onbedoeld) aan antisemitisme: alsof iemand een recessie schrijft over de Protocolen van de Wijzen van Zion aan de hand van laat 19e-eeuwse Russische bronnen.

  30. 45

    @43 en @44 Het gaat toch niet om stemmen tellen? Het gaat om beslissingen nemen en die als dat nodig is door de parlementen krijgen. De Nederlandse regering en Tweede Kamer treffen toch ook talrijke maatregelen en kleine ministeriële beslissingen waar je niet per se op gestemd hoeft te hebben – neem alleen al de betrokkenheid bij de de inval in Irak, die is buiten de verkiezingen om geregeld, maar ook andere soms simpele dingen die in geen enkel verkiezingsprogramma staan. Zo liet Vredeling (PvdA) wapentransporten voor Israel door, zonder dat iemand dat wist.

  31. 46

    @45: Aan jou dan de vraag: waarom zou je het dan een Joodse lobby noemen als het niet overeenkomt met het stemgedrag en mening van de doorsnee Amerikaans-Joodse kiezer? Volgens mij klopt er dan iets niet: of je noemt het niet de “Joodse lobby” of je houdt de Amerikaanse Joden niet verantwoordelijk.

    Stel nu dat de Cubanen in de VS een vergelijkbare invloed zouden hebben (zijn qua grootte ruwweg 40% van de Joodse bevolking in de VS dus ook fractioneel) en zij stemmen massaal republikeins, wat in de jaren ’80 zeker zo was, dan kan je spreken van een Cuba-lobby. Is datzelfde patroon nu ook bij Joodse stemmers aanwezig?

  32. 47

    joden in de V.S. zijn een overwegend liberaal maar divers electoraat

    Ik denk dat je een onderscheid moet maken tussen ‘joodse stemmers’ en ‘joodse^W pro-israelische belangenorganisaties’ (de AIPAC en dat soort clubjes).

    Dichter bij huis: Geeeeeeert is pro-israel, maar heeft geen joodse moeder. Je wilt toch niet gaan beweren dat iemand die tegen de PVV is antisemiet is?

  33. 48

    Goed, maar Thomas had het niet over de pro-israel lobby. Aangezien er meer joden buiten Israel leven dan er in, is het verschil tussen joods en israelisch meer dan semantiek. Dichter bij huis: als iemand de wereld van Ontwikkelingshulp afdoet als deel van de “neger-lobby” zou dat op mij vrij racistisch overkomen.

  34. 49

    @JSK: Wat ik wel typisch vind is dat Prediker zich niet druk maakt over het rampzalige midden-oostenbeleid van de VS, het ronduit fascistische optreden van Israel in de bezette gebieden, ’t feit dat Israel lak heeft aan VN-resoluties en zich gesteund weet door de VS en daardoor steeds verder gaat tegen de palestijnen, dat Israel d’r geen moeite mee heeft om een stevig regionaal conflict te beginnen in het midden-oosten (niet ’t bombarderen van beiroet maar ook stuxnet en –als de VS er niet tegen was geweest– het bombarderen van sites van het Iraanse nucleaire programma).

    In plaats daarvan schrijft Prediker een politiek-correct jengelstukje over uitspraken van een bejaarde journaliste die je kunt interpreteren als antisemitisch als dat handig uitpakt voor je eigen vooroordelen.

    IMO heeft Israel alle heisa rond ‘antisemitisme’ aan zichzelf te wijten, en hoe meer druk de wannabee-ronnynaftaniels uitoefenen op anti-israelische uitingen hoe sterker het ‘antisemitisme’ wordt.

  35. 50

    @46 Er zijn meer dingen van invloed op het Amerikaanse beleid dan het stemgedrag. Financiering van partijen en campagnes bijvoorbeeld, gunsten aan politici, carrierekansen of het ontbreken ervan. Kennelijk zijn de leden van de lobby op zulke posities dat ze die invloed hebben, en geldt dat niet voor Cubanen.

  36. 51

    Volgens Zbigniew Brzezinski zijn de voornaamste etnische lobby’s de Joodse, de Armeense en de Cubaanse, dus die Cubanen hebben wel degelijk politieke invloed.

    Het is niet voor niets dat de VS twintig jaar na de val van het communisme nog steeds vasthoud aan zijn economische boycot van Cuba.

    Verder eens met JSK. Bij de Joodse lobby denk ik ook vooral aan het ADL en Abraham Foxman. Die bestrijden vooral antisemitisme, al wordt Israëlkritiek daar in de VS al gauw onder geschaard, natuurlijk.

    Bij de pro-Israëllobby gaat het echt om het buitenlandbeleid van de VS en haar relatie met Israël. Maar dan kun je ook denken aan John Hagee en zijn christelijke zionisme. Rare is dat Hagee er tegelijkertijd uitgesproken antisemitische denkbeelden op nahoudt.

    Ik vind pro-Israëllobby ook een wenselijker term, want meer neutraal. Dan is het niet Israël die stiekem aan de touwtjes trekt, of de Joden die heimelijk bepalen wat er in de VS gebeurd (of zoals bij Helen Thomas: “de zionisten”), maar dan zijn het gewoon mensen die geëngageerd pro-Israël zijn. Daar kun je dan vervolgens van alles over vinden, maar het maakt wel dat het gaat waarover het zou moeten gaan, nl. een bepaalde politieke kijk op de werkelijkheid.

  37. 52

    @51 Moet je toch nog eens uitleggen wat je bedoelt met de “Verder keurige mensen” Mearsheimer en Walt. Misschien zijn ze wel helemaal niet keurig “verder”, maar hebben ze wel gewoon een goed boek geschreven. En hun titel is niet eens “pro-israel lobby” maar nog simpeler “The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy”.

  38. 54

    Nou, dat had wel baat gehad bij het ironieteken. Ik vind weinig ironisch aan je stuk, het gaat alle kanten op, en in je reacties spreek je je ook nog eens tegen. Want ben je het nou eens met die Thomas of niet? Of mag ze het alleen maar niet zo overdreven formuleren? Wat kan het je eigenlijk schelen? Of schrijf je toch ook een beetje om indirect een sneer naar de “pro-israel lobby” te geven?

  39. 55

    @34: En bovendien word je niet geostraciseerd als je zegt dat er een landbouwlobby is en dat die naar jouw smaak veel te veel invloed heeft op het landbouwbeleid in Washington.

    Heb je de retoriek van de Palinachtigen wel eens gehoord over the real America en the liberal elites in New York? Als Amerikaanse presidentskandidaat moet je ongeveer met een petje op een combine in een eeuwig maïsveld gefotografeerd worden en dan na afloop in de lokale diner iets zeggen over de voordelen van bio-ethanol en real American small town values, anders kom je echt dat Witte Huis niet in.

  40. 57

    @50: maak mijn dag, laat eens zien dat de invloed op een bepaald front (welke?) van de Joodse stemmen doorslaggevend is. Ik voel er namelijk zeer weinig voor om zelf jouw stellingname te verifieren terwijl je die zelf op geen enkele manier onderbouwt.

  41. 58

    @57 Ik begrijp je niet. Ik zeg juist dat die stemmen minder doorslaggevend zijn dan andere contacten, op een hoog niveau, van “leden van de lobby”. Zoals alle lobbyisten werken: proberen bij beslissers invloed te krijgen. Daar hebben Mearsheimer en Walt over geschreven. Aan de argumenten van lobbyisten zullen heus geen prijskaartjes hangen met % stemmen. Soms werkt het eerder omgekeerd: je wilt iets doen, en gaat dan proberen de bevolking mee te krijgen. Je ziet dat dat ook niet geldt in Nederland, waar een meerderheid van de bevolking tegen de aanstaande politiemissie in Afghanistan is, maar waar de regering die toch wil laten doorgaan.

  42. 59

    @55; Martijn, de kans dat Palin ooit in het Witte Huis komt is gering. Ze spreekt een bepaalde laag van de bevolking aan, maar meer ook niet. Sterker nog, de helft van de bevolking vindt ‘r een domme muts of heeft een hekel aan d’r. Slecht voorbeeld dus.

    @56; mooi voorbeeld. Maar het is bij mijn weten niet zo dat die prof. nu ook in andere staten het leven zuur wordt gemaakt door de maislobby.

  43. 61

    @60 Geen idee, vraag het Prediker, want het is de titel van zijn stukje. Zelf vindt hij “pro-Israëllobby ook een wenselijker term”.

  44. 62

    Laten we eens beginnn met hoe jij het zou willen noemen Ernest. JSK vraagt het tenslotte aan jou.

    De reden dat het de titel is van mijn stukje is om twee heel eenvoudige redenen: fans van Helen Thomas hebben het in de regel over de “Joodse lobby”; en als ik het stuk “pro-Israëllobby” had genoemd, dan was er geen hond op afgekomen.

    Ik speel dus in mijn artikel met verwachtingen, noties, ideeën, benamingen die anderen hebben over derden, en de percepties die mensen dáár dan weer over hebben.

  45. 63

    @62 Ik zou het gewoon de pro-israel-lobby noemen, want dat is het natuurlijk gewoon. Gewoon, omdat het vanzelfsprekend is dat er zoiets bestaat.

  46. 64

    De pro-israel-lobby is toch vooral een verlengstuk van de zionisten en de zionisten schermen nu eenmaal graag met hun joodse “identiteit”. Als ze niet met hun joodse identiteit schermen houden ze de boel namelijk niet bij elkaar. Ook krijgen ze veel minder voor elkaar.. veel israeliers kunnen de zionisten missen als kiespijn.

    als we dan toch correct willen zijn.

    * voorziet de komende tijd veel geouwehoer over het midd3en oosten *