1. 2

    Klopt Carlos. Ik draai dubbele werkdagen tegenwoordig. En ben grafisch helemaal in Chinese Inkt.
    Jammer, had gehoopt een grotere versie te kunnen zetten, maar zwart/wit blijkt vrij ongenadig qua filesize.
    Hoop dat de subtiliteiten niet àl te veel verloren gaan <:-S

  2. 6

    hmm, misschien een optie voor later ooit?
    Over niet zo heel lang van nu, voegde hij er cryptisch aan toe, zou ik op passende wijze mijn éénjarige Sargassale aanwezigheid kunnen vieren, en komt de 500 misschien van pas…

  3. 7

    @Crachàt: Geen zorgen,de bandbreedte is sinds de teksttoevoeging van “het” cartoon optimaal gebruikt, een meerwaarde.

    Met het gevaar, ik blijf doorgaan, er weer kompleet naast te zitten in deze rebus moet ik bij ream gelijk denken aan een riem. Als jongeling werkte ik bij Van Gelder, een papierfabriek. Daar werd de papierstapel gemeten met een echte broekriem. een riem, een bundel, was forgive me if i’m wrong, 516 blaadjes dik. Oorsprong was ook mijn eerste Arabische woord, rizmah (sort of).

    Dus mijn asociatieve gedachtensprong, moet wel bij uw schetsen, sprong van ream naar bundel naar hoopje gevangenen aangewezen door twee wijsvingers die onschuldig bevonden worden omdat de verdediging vrij pleit.

    Excuses, het is laat en hoe doetu het toch,

    scherp (alweer)

  4. 9

    @mescaline: Heeft u iets prettigs ergens tussengemoffeld,? ik kan u niet geheel vatten. Helaas kan ik niet op uw uitleg wachten, het bos roept en de kurk is los,
    :)

    ps: Ooit eens in een klooster in Japan met een doekje geroette (door walmen van ossevet-kaarsen) glaasjes zitten schoonvegen. Het zwart op de doekjes was de enige echte chinese inkt. Een dag werk voor een piepklein potje.

  5. 10

    @larie knor Nee, dat was wat ik zag in het cartoon. Ik had een aha-tje toen ik de man eindeljk zag, dat wel.

  6. 13

    Het late uur, Ronald? Als je goed kijkt, zie je gezichten in de donkere droomwaas. Ik kon het niet directer dan Mescaline verwoord hebben. De Y van de titel slaat wellicht op een vals gevoel van onafhankelijkheid wat we al dromende hebben. En de ream klinkt inderdaad ook als ingeriemd.