1. 3

    Op vliegveld Moskou moest ik door een bodyscan. Toen ik dat aanvankelijk weigerde, werd ik door boze besnorde vrouwen met een gezagsprobleem streng op mijn plaats gewezen. Het was zo’n scan of in Rusland blijven, maar dan zonder paspoort. Dus toch maar een scan, waarbij je met je handen omhoog en je benen wijd wordt gescand door een radio-actieve machine.

    Ons voorland.

    Ik had mij nog liever ouderwets laten visiteren (fouilleren) door de besnorde dames. Maar nee, ik moest zo nodig als crimineel worden behandeld. Als bezoeker ben je weerloos.

    Het wordt steeds gekker.

    Dat bewijst ook de vingerafdruk voor het paspoort (alsmede de ov-chipknip, die ik lekker anoniem heb ingekocht, al verdenk ik instanties ervan dat deze stiekem toch niet anoniem is). De overheid, de ministers en het parlement dan toch, heeft geen idee waar het mee bezig is. De politiestaat (afluisteren!) komt in ons lieve Nederland steeds dichterbij.

  2. 5

    Ik stel voor om alle wetgeving doorgevoerd in de afgelopen 20 jaar rakend aan onze privacy onder het goedkeurend oog van onze graaiende aristocratie (w.o. the old boys clubs), de vastgoedmaffia, de bankenwereld, de stelende managers van multinationals en nutsbedrijven en verder iedereen wiens positie en levensloop door vermogen of machtsmisbruik via specifieke kennis is bepaald of zal bepaald worden op hardehandige revolutionaire wijze wordt teruggedraaid.

    Eenieder die zich daartegen verzet dient middels snelrecht voor de keuze te worden gesteld van excommunicatie of ter plekke te worden gedood door een nekschot.
    Als gevolg van een geweldadige revolutie op grote schaal is de regering genoodzaakt af te treden en wordt ze vervangen door een tijdelijke revolutionaire raad waarvan ieder lid de verwording van onze privacy onderschrijft en de idee van het ongeldig verklaren van alle wetgeving onze privacy rakend als regel nr. 1 zien van een nieuwe privacy beschermende ideologie ge-ent op wederzijds vertrouwen i.p.v. wantrouwen.
    Een 2de belangrijk doel van de revolutie voor de privacy is de toegang te verbieden van politie, justitie, lokale en landelijke overheden tot de middelen tot verspreiding van algemeen nuttige berichten en ander nieuws. Ze moeten gewoon na toestemming hun eigen krantje of zo maar gaan drukken en verspreiden.

    De afgezette leden van regering, parlement, provinciale subregeringen en subversieve ambtenaren worden allen ge-excommuniseerd naar een ver en onbekend overzees gebiedsdeel om na een kort en droevig leven daar in eenzaamheid te sterven.

    De doodstraf dient opnieuw ingevoerd te worden voor kapitale misdrijven zoals infiltratie van sociale cybernetwerken en het misbruik maken van gewone sociale netwerken, zoals radio tv, krant etc. door verspreiding van roddels (i.e. op leugens gebaseerde beschuldigingen) of enige andere soort van vals gebruik of misbruik.
    Burgers die andere burgers ongeoorloofd afluister worden via snelrecht voor de keuze gesteld van excommunicatie of de doodstraf door een nekschot.

    Nadat iedereen is doordrongen van de noodzaak van de heroverweging van privacy vernietigende wetten en maatregelen kan de doodstraf zo stilaan weer worden afgeschaft, de revolutionaire raad ontbonden worden en verkiezingen worden gehouden.
    Privacy wetgeving is inmiddels zodanig veranderd dat iedereen, ook de gewone man en vrouw aan de basis van de samenleving, weer met een gerust hart kan gaan slapen met het idee dat de politie en justitie zich weer met hun eigenlijke taak gaan bezighouden nl. rechtspraak zonder klassenonderscheid en voor de politie het vangen van boeven en het regelen van het verkeer.