1. 1

    Gelukkig onder de juiste redactienaam. Nog een beetje bijschaven en we hebben een tweede 1974 in ons collectieve geheugen.

  2. 2

    @Bismarck, Jammer dat je geen oog hebt voor de prima genuanceerde analyse door de angst dat er te veel waarde aan het Nederlandse spel wordt toegekend. Wees gerust, dit zal ook niet gebeuren: “They gave it their best shot and they were not good enough.” Dat was in ’74 wel anders.

    Ikzelf ben overigens wel klaar met het Resultaatvoetbal. Als we de finale hadden gewonnen, dan had ik dat niet zo makkelijk kunnen zeggen (en was ik wellicht zo opportunistisch geweest om nog wel een toernooitje te opteren voor Van Marwijk-stijl), maar nu het “experiment” mislukt is, wil ik graag weer terug naar de Hollandse school.

    Ik vind het prachtig dat we Brazilië eindelijk eens uitgeschakeld hebben (de Braziliaanse pers: “En, hoe vinden jullie het dat je zo’n groot land hebt uitgeschakeld?” “Nou, gaat niet echt om het land, maar vooral om dat we in de halve finale staan”), maar wil volgend toernooi weer liever sterven in schoonheid en (bij fijnproevers) bekend staan als dat team dat zo fris en aanvallend durft te spelen, tegen de tijdgeest in.

  3. 4

    @3: Bueno! Wat ik veel knapper vind is dat hij tot die avond bij elk interview heel goed deed alsof het niet zijn bloedmooie vriendin was.

    @2: Ik blijf me verbazen hoe jij (en ongeveer 12 miljoen Nederlanders met jou) de tientallen vuile overtredingen van Nederlanders (en niet alleen in de finale, waar bijvoorbeeld van Bommel helemaal niet eens had mogen staan) zo klakkeloos blijven verdedigen als onderdeel van “resultaatvoetbal” en dan de enige scheidsrechter die daar terecht eens wat kaarten voor uitdeelt vervolgens massaal proberen neer te sabelen.

  4. 6

    Zullen we in de geschiedenisboekjes opnemen dat niet alleen Nederland, maar ook Spanje twee rode kaarten had moeten krijgen?

  5. 7

    @4, Lees mijn eerdere stukkie: ik ben helemaal niet gecharmeerd van het resultaatvoetbal:
    https://sargasso.nl/archief/2010/06/30/resultaatvoetbal/

    Vwb Webb-topic: Enkele zware overtredingen waren inderdaad spuuglelijk en mochten bestraft worden, maar Webb floot de boel dood en ook eenzijdig. Dat mag geconstateerd worden. Slechte scheids.

    @5,

    Drie Brabanders naar WK enkelspan
    Foto: ANP. Foto: ANP.
    ERMELO – Saskia van Heesch uit Boxtel en Eindhovenaar Martin van den Broek zijn door de hippische sportbond als debutanten opgenomen in de selectie voor het WK enkelspan.

    Dat vindt van 29 juli tot en met 1 augustus plaats in het Italiaanse Pratoni del Vivaro. In de Nederlandse selectie zit naast Van Heesch en Van den Broek nog een Brabander; de ervaren Jan van den Broek uit Nistelrode. Hij is titelverdediger op het WK.
    http://www.omroepbrabant.nl/?news/1394581233/Drie+Brabanders+naar+WK+enkelspan.aspx

  6. 8

    Mooie analyse. Dit vat het wel mooi samen:
    “In truth, with a pragmatic focus on defensive organisation long ago having swept through Dutch football and with Inter Milan’s Wesley Sneijder ensconced in midfield, it was more like Cruyff versus Mourinho.”

    Laten we ook niet vergeten dat elftal tegen Japan 69% balbezit had, dus dat het niet het hele toernooi zo was. Wat was het alternatief? Je als de Duitsers dan maar af laten slachten. Silkstone zegt daarover:

    “But you sometimes fancy he [Australische voetbal commentator die mooi voetbal wilde zien] would send out the Melbourne Knights reserve team to play against Spain with orders to keep possession, stroke the ball around and break down the defence with triangular interplay. What would that achieve?”

    En tot slot over de eeuwige ’74-link – het is geloof ik al eerder gezegd: Alsof van Hanegem zo’n technisch begaafd lieverdje was.

  7. 9

    Ik vind dit een beter stukje uit het artikel:

    The underappreciated truth is that Spain – the greatest collection of talent at this tournament – did not play well. The reason this is so is because it was not allowed to. It is said the Spanish dominated – in possession terms they may have. But in terms of executing their game plan and imposing the sort of match they wanted, Holland out-performed its opponents at Soccer City. Clearly.

  8. 10

    @9: En dat bedoelde ik nou net in #1. Laten we wel wezen: Nederland was, net als in ’74 de slechtste finalist en is beide keren terecht geklopt door een tegenstander die beter speelde en niet door de scheidsrechter.

  9. 12

    Goed stuk. Spijker op de kop zelfs. De mensen die mooi voetbal hadden verwacht die leven niet op deze planeet. En tja, Cruyff… speelde die zelf niet mee in 1974 tegen de Brazilianen? Wat een ongelooflijke schoppartij was dat!

  10. 15

    Goede analyse. Inmiddels is er een jaar voorbij en heeft ook Van Marwijk een paar maal teruggekeken. Zijn analyses komen aardig overeen met het Australische artikel: Dat niet iedereen van Nederland in topvorm was tijdens het WK, maar toch de finale werd behaald. Dat Spanje de finale terecht won, maar dat Nederland het ook had kunnen winnen. Dat we de pech hadden tegen misschien wel de allerbeste Spaanse generatie te moeten spelen, en het hen desalniettemin toch heel lastig hebben gemaakt. Dat van Spaanse kant Pujol & Ramon dat beaamden direct na de wedstrijd (ze dachten dat “ze eraan gingen”). Dat uiteraard Van Marwijk zijn spelers het veld instuurt om aanvallend voetbal te spelen, maar dat het “niet altijd kan” (de onlangs zo schitterend gewonnen EK-kwalificatie tegen Hongarije lijkt dit te bevestigen–de spelers zeiden erna dat ze uiteraard iedere keer zo willen spelen, maar dat dat ook heel moeilijk is en vereist dat elke speler echt in topvorm is–alles moet klikken. Dat gelukkig inmiddels mensen beginnen in te zien dat de “eerste analyse” lang niet altijd de beste is–m.a.w., Nederland speelde zeker niet zijn beste voetbal tijdens de finale, maar Spanje deed dat ook niet. En over het hele toernooi genomen speelde Nederland bij vlagen veel aantrekkelijker dan Spanje. Tenslotte nog over de hardheid van de partij: Prima analyse in de Volkskrant vrij kort na de finale, die een minuut-voor-minuut vergelijking trekt met de 1974 wedstrijd tegen Brazilie (waarin volgens alle critici van de WK finale Nederland WEL zo “mooi” speelde). Conclusie van die analyse: Nederland (en Brazilie) speelden in de wedstrijd van 1974 minstens zo hard als Nederland (en Spanje) in de WK finale van 2010. Wat betreft de scheidsrechter: Ik ben het ermee eens dat je hem niet de schuld kan geven van het verlies–nooit, overigens. Ik denk dat Webb zichzelf eigenlijk een moeilijke finale heeft bezorgd door relatief vroeg te fluiten en geel te geven voor een (inderdaad domme) overtreding van volgens mij Van Persie aan de linkerkant op eigen helft. Daar kan je voor fluiten, maar daarmee loop je dan wel het risico dat je voor alle volgende soortgelijke overtredingen moet gaan fluiten. Voetballers voelen dat haarfijn aan en daarmee wordt onbedoeld een incentive gecreeerd om situaties op te sporen waarbij je elkaar gele kaarten kan aansmeren. Maar de meeste kaarten waren verder wel terecht, leek mij. De grootste blunder van Webb was niet het al dan niet geven van een kaart–het was het niet toekennen van een hoekschop na de tot corner getikte vrije trap van Sneijder. Uit de daaropvolgende onterechte doeltrap kwam het doelpunt van Spanje voort.