Country Joe McDonald is aan Parkinson bezweken. Hij zal vooral herinnerd worden door ‘I-Feel-Like-I’m-Fixin’-to-Die Rag’, het olijke protestliedje tegen de Vietnamoorlog. Hij zong het ook op het Woodstock Festival in 1969.
Het magazine Rolling Stone haalde een niet eerder gepubliceerd interview uit de kast, waarin Country Joe McDonald zijn gedachten over die periode deelt:
Ik had nooit echt stilgestaan bij de historische betekenis ervan, maar ik geloof wel dat het Woodstock Festival, de film en het album alles in Amerika hebben veranderd. En die veranderingen vinden vandaag de dag nog steeds plaats, toch? Het is nog steeds een strijd tussen de normen en waarden van de generatie van de Tweede Wereldoorlog en de Woodstock-generatie, die strijd woedt nog steeds. Maar al het andere is in de samenleving verankerd geraakt. We beschouwen al die dingen die Woodstock ons heeft gebracht als vanzelfsprekend.
Waar zijn de ‘Country Joe McDonalds’ van vandaag? Want er is wel werk aan de winkel. Voor Country Joe McDonald is het klaar: It’s finally over.
Reacties (4)
Wat heeft Woodstock ons eigenlijk gebracht?
Volgens Joe in ieder geval:
We take for granted all the things that Woodstock brought us. Colors, sound, fashion, music. It was the basis for modern rock n’ roll as we know it.
Ik denk wel eens dat Woodstock ons een nogal zelfgenoegzame generatie heeft gebracht, die zichzelf altijd als de norm heeft beschouwd op allerlei onderwerpen. En die niet beseft dat ze ondertussen net zo conservatief zijn als hun ouders waar ze zich destijds zo tegen afzetten. Want vroeger was alles beter en de jeugd van tegenwoordig wil niet deugen. Goed, het is een heel klein beetje generaliserend en gechargeerd. Maar desalniettemin een gevoel dat me wel eens bekruipt.
Mogelijk was Woodstock de basis voor het hippiedom, maar dat is wat anders dan de basis voor rock’n’roll. Die basis is veel breder, en grotendeels zwart. Blues en gospel, maar ook de later nagenoeg volledig witgewassen country.
Exact. Voor mij staat Woodstock voor een generatie die beloofde alles anders te doen en ons neoliberalisme bracht. En het besef dat wat daar gebeurde een niche-event was.