De anti-moslim sentimenten worden ook in de VS sterker. In een aantal staten bereiden parlementariërs wetgeving voor die de 'sharia-rechtbanken' moet verbieden, rechtbanken die helemaal niet bestaan. Lokale gemeenschappen verzetten zich tegen de bouw van moskeeën en zeker buiten de grote steden zijn moslims geregeld doelwit van scheldpartijen en pesterijen. Een aantal moslimorganisaties probeert via een grassroots beweging meer begrip te krijgen voor moslims in de VS. Onderstaand filmpje is daar de uitkomst van. Als je even door de zoetsappigheid heen kijkt, vind ik het vooral een treurig verhaal. Als je het filmpje ziet als teken des tijds, dan heeft men in de VS (net zo goed als in Europa) de laatste jaren het publieke discours flink verlegt. Want als je als gemeenschap een zo voor de hand liggende, dagelijkse waarheid moet verkondigen - goh, we zijn niet allemaal slecht - dan zit je diep in een hoek waar de klappen vallen. Oordeel zelf.
Eran Amir made a stop-motion within a stop-motion video created using 500 people in Israel holding 1500 photos. The music is ‘Malinkovec Valzer’ by Maxmaber Orkestar.
Meer bij The Presurfer.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Michael Sandel behoeft eigenlijk geen introductie meer. Zijn colleges over rechtvaardigheid zijn ware kijkcijferkanonnen. Wellicht dat dit college de gebeurtenissen van vorige week in enig perspectief kunnen plaatsen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De Britse straatkunstenaar Banksy is de meester van het te kakken zetten van het gezag. In deze documentaire, door hem gemaakt, komt een serie onverlaten voorbij voor wie je alleen maar verwondering kan voelen, een vleug van respect en sympathie. Ontregeling, chaos, heerlijk als kunst, mafheid en politiek elkaar ontmoeten. Welcome to the antics roadshow!
Met dank aan Keest.
David Harvey is een hoogleraar sociologie en nog een echte marxist. In een lezing van 40 minuten legt hij uit waarom het kapitalisme zijn eigen crises veroorzaakt, aan de hand van de huizenbubbel en schuldenbubbel. En daar is ook nog een heel goed te begrijpen animatie van gemaakt. Eerst een animatie, daaronder een lezing.
Door E.O. Wilson weten we dat mieren erg bijzondere wezens zijn: dom op individueel niveau, maar ogenschijnlijk slim in het collectief. Hieronder vertelt ‘mierendeskundoloog’ Deborah Gordon (Stanford University) over hoe mieren eigenlijk weten wat ze moeten doen.
Gelovige mensen zeggen vaak dat wetenschap leuk en aardig is, maar ook koud en kil. Wetenschap zou zich niet moeten uitspreken over moraliteit, dat domein ligt buiten zijn bereik. Onzin, zegt Sam Harris in onderstaande lezing.
Robert Sapolsky, biologieprofessor aan Stanford University, vertelt in dit korte fragment (hier de lange versie) dat apen en mensen de meeste dopamine produceren in anticipatie op een plezierig moment, dan op het moment van het plezier zelf. De mens onderscheidt zich echter van primaten doordat hij de dopamineniveau’s veel langer hoog kan houden.
In deze mooie korte documentaire wordt helder uitgelegd hoe groot het universum is en hoe we dat weten.
Er is wat overlap met de aflevering van vorige week over Peter Singer, maar dit uitgebreide interview – nooit uitgezonden – is zeker de moeite waard om te kijken, al was het maar omdat Richard Dawkins hier de vragen stelt en zowaar in de verdediging wordt gedrukt.
An excellent video from Al Jazeera, how the US got a stratification system worthy of semi-peripheral countries:
Globaliseringsdeskundige Saskia Sassen (Columbia University) onderzoekt in deze lezing of de wereld terugkeert naar het fenomeen stadstaten. Gezien de groeiende rol van steden, lijkt het daar soms op. Niet waar, zegt Sassen. Ja, de rol van de stad verandert, maar steden worden steeds meer open naar de wereld toe.
Helaas niet te embedden: hier is de lezing wel te zien.