QvdD: Een klassieke linkse fout

?Er vindt te veel discussie plaats over onderwerpen die we achter ons hebben gelaten, waar we gewoon uit zijn. Dat je inburgeren verplicht. Dat je het sanctioneert als mensen niet doen wat er van ze wordt verlangd. Dat het volstrekt normaal is dat mensen zich voorbereiden als ze uit vrije wil naar een land komen. Dat de islam bij Nederland hoort maar dat je tegelijk best ook kritische vragen mag stellen over de religie. Dat je staat voor de vrijheid van meningsuiting, ook als mensen zich gekwetst voelen. Het is een klassieke linkse fout om te zeggen: we moeten niet polariseren. Provoceren, louter om te zien wie er nu weer boos wordt, dat is niet goed. Maar sommige dingen krijg je niet aan de orde gesteld zonder polarisatie of confrontatie. Ik hád eerlijk gezegd gedacht dat we die discussies hadden gehad. Ik vind het af en toe teleurstellend dat dat niet zo is.? Aldus Wouter Bos in een vraaggesprek met de Pers.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Femke Halsema: De huidige politiek lijdt aan ADHD

, door

Femke Halsema (Foto copyright Arnoud Boer)Eind september 2007 stond op GeenCommentaar.nl de Week van Democratie centraal. Op de site Wij Zijn De Baas organiseerde de gezamenlijke publieke omroepen tijdens die week een verkiezing van de beste verbetervoorstellen voor de democratie. Winnende voorstel was het pleidooi van Femke Halsema om naast een stem op een partij voortaan ook een voorkeur voor een coalitie uit te kunnen spreken. Aanleiding genoeg voor de redactie van GeenCommentaar.nl om haar te interviewen over democratie, de invloed van de media en het politieke jaar 2007.

Hieronder deel 2 van het interview.

GC: Hoe ziet u de invloed van de media op de democratie in Nederland?

Femke Halsema: De invloed van de media op de democratie in Nederland is de afgelopen jaren verveelvoudigd. Het heeft een groot effect, bijvoorbeeld omdat debatten live op televisie worden uitgezonden. De invloed van de media is ook merkbaar vanwege de vergrote aandacht voor het persoonlijke leven van politici. Kijk maar naar het voorbeeld van Depla in Nijmegen.

Femke Halsema (Foto copyright Arnoud Boer)In België is het volgens mij wettelijk geregeld dat ieder persoon de mogelijkheid krijgt om een weerwoord te schrijven als een krant feitelijke onjuistheden brengt over iemands levensloop of publieke handelen. Dit speelde in het geval van Paul Vanden Boeynants. De kranten in Vlaanderen vonden dat natuurlijk niet zo leuk, maar het bracht wel evenwicht in de berichtgeving. Ik kan me voorstellen dat we in Nederland ook dit wettelijk recht op weerwoord invoeren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De weg naar Isfahan

, door

Afbeelding van Avicenna (Bron: Wikimedia commons)Jaren geleden maakte Gilbert Sinoué’s boek ‘Avicenne ou la route d’Ispahan‘ al grote indruk op mij. In deze in het Nederlands als ‘De weg naar Isfahan‘ vertaalde roman beschrijft hij het leven van de Perzische medicus en filosoof Ali Ibn Sina (بو علی الحسین ابن عبدالله ابن سینا) die bij ons in het westen beter bekend is onder zijn Latijnse naam Avicenna. Het boek is een fictief werk over hoe het leven van Avicenna ongeveer verlopen zou zijn. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van een logboek van één van zijn leerlingen (Aboe Obeid el-Jozjani) die twintig jaar aan Avicenna’s zijde heeft geleefd. En natuurlijk de vele historische informatie en overgebleven werken. Een werk van fictie dat gebaseerd is op een historische documenten.


Wie was Avicenna?
Voordat het boek besproken wordt, is het handig eerst stil te staan bij de historische figuur Avicenna. Avicenna leefde in de bloeiperiode van de wetenschap in Perzië en de gehele islamitische wereld. De tijd dus dat er een korte periode van Verlichting plaatsvond in het Midden-Oosten, de zogenaamde Islamitische Gouden Tijd of Islamitische renaissance. Op zeer jonge leeftijd toonde Avicenna uitzonderlijke talenten, vooral op het gebied van de medische wetenschap. Hij werd gezien als een wonderkind. Zo kende hij op zevenjarige leeftijd de Koran uit zijn hoofd en kreeg reeds op zijn 18de de titel van geneesheer.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende