Klassiekers | Anna Karenina

Oud Zeikwijf recenseert Anna Karenina van Lev Tolstoj, 'de raakste roman over de liefde.' Let op: spoiler alert. Merkwaardig hoe een wezen zoals ik, dat geen ogenblik onbenut laat om met Dostojevski, Gontsjarov of Gogol te dwepen, driekwart van haar leven kon slijten zonder van Lev Tolstoj te hebben gehoord. Deze lacune, die waarschijnlijk kwam doordat ik de auteur vanaf mijn vroegste jeugd met Tchechov verwarde (die mij sinds een gruwelijk saaie uitvoering van La Ceriseraie in een Maison de la Culture in Frankrijk nimmer had aangesproken) explodeerde in al haar onwaarschijnlijkheid in mijn gezicht bij het zien van een biografische verfilming van zijn leven. Kon het? Kon het zo zijn dat er ergens nog een klassieker te koop stond – sterker nog, een heel oeuvre! - die mij zou kunnen vervoeren zoals ze dat deden toen ik in de twintig was? Bijna 50, ik had het corpus van de voor mij interessante romans in een trits talen gelezen en zat al jaren op zwart zaad, bookwise speaking. Ik was een mens dat niet meer las. Een gewezen boekenworm. Nieuwere dingen waren soms best aardig... de Nederlandse bijna nooit. De calvinistische zuinigheid die mij elke dag van mijn ballingschap uit het vrolijke Frankrijk een last is, komt nergens zo cru over als in de literatuur. 'Alleen primitieven bedienen zich van epitheten!' riep een hedendaagse schrijver tegen mij. Of heb ik het ervan gemaakt terwijl hij simpel zei: 'Jij gebruikt teveel bijvoeglijke naamwoorden.' Hoe het ook zij, toen het besef was neergedaald dat er inderdaad wat voor mij te lezen stond, mailde ik slavist Wouter van den Berg de vraag waarmee te beginnen. Het werd Anna Karenina, in de vertaling van Lourens Reedijk.

Door: Foto: Tolstoj achter de ploeg, door Ilja Repin. via Wikimedia. copyright ok. Gecheckt 10-11-2022

Stephen Colbert gets lucky

Toen Daft Punk een optreden in Colbert Nation, het programma van Stephen Colbert, af zei vanwege een exclusieve deal met MTV, had Colbert bij de pakken neer kunnen gaan zitten. Maar Colbert zou Colbert niet zijn als hij niet met een gepast alternatief kwam. Een clip waarin hij danst op Get Lucky, de monsterhit van het Franse duo, inclusief een aantal grote sterren (waaronder Hugh Laurie en Jeff Bridges).

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Kijkcijfers Zomergasten nogal onvoorspelbaar

De één vond Nelleke Noordervliet fantastisch, de ander vond haar maar saai. De algemene tendens lijkt wel te zijn dat presentator Wilfried de Jong het beter deed dan vorige week. Hoe dan ook, Zomergasten hield de gemoederen weer bezig. Hoewel: de kijkcijfers zijn stukken minder dan de eerste aflevering van vorige week met Hans Teeuwen.

Is er een pijl te trekken op de kijkcijfers van Zomergasten? Een eerste blik op de kijkcijfers van de afgelopen twee jaar doet vermoeden van niet. (NB: aantallen keer duizend.)

Misschien is het beroep van de gast een betere voorspeller voor kijkcijfers? Er was de afgelopen drie jaar steeds een cabaretier tussen de gasten (achtereenvolgens Marc-Marie Huijbregts, Micha Wertheim en Hans Teeuwen). Gemiddeld trokken zij 690.000 kijkers. In de afgelopen jaren was er ook twee een auteur/journalist te gast: Adriaan van Dis (2012) en Step Vaessen (2011). Gemiddeld trokken zij 750.000 kijkers. Verder waren de gasten de afgelopen jaren zo divers qua achtergrond (een sociologe, muzikant, politicus, ontwerper, etcetera) dat er alsnog geen pijl op te trekken valt, wat kijkersaantallen betreft.

Zou het uitmaken of er een man of vrouw te gast was? Je zou haast denken van wel. Sinds 2011 tot nu zijn er negen mannen te gast geweest en vijf vrouwen. De mannen trokken gemiddeld 622.555 bezoekers, de vrouwen 549.800.

Foto: Yersinia pestis (cc)

Kunst op Zondag | Tussen nep en kitsch

Vorige week ging Kunst op Zondag over nepkunst als bedrog. Er bestaat ook nep in de kunst dat verder gaat dan frauduleuze namaak.

Kunst wordt nog steeds gedefinieerd als namaak. De kunstenaar reproduceert wat zijn oog ziet of zijn hoofd denkt. Schilderijen en beelden zijn niet alleen een weergave van natuur, mensen en dingen, maar ook een weergave van ideeën. Kunst is altijd een kopie van alles.

Plagiaat

Dus waarom zou kunst geen kopie van kunst mogen zijn? Omdat ook kunst om geld draait. Maar nu de wereld en de mensheid al zo lang bestaat, is de kans groot dat alles en iedereen al gauw lijkt op iedereen en alles. Nieuwe, uiterst authentieke ideeën zijn zeldzaam. We borduren voort.

Van kunst en kunstenaars verlangen we die authenticiteit wel. Maar waarom? Lijken de landschappen van de oude Hollandse meesters niet erg op elkaar? Toch spreken we niet van plagiaat. Landschappen, stillevens, dagelijkse taferelen, het zijn genrestukken en dat zoveel oude meesters hetzelfde genre beoefenden, maakt ze niet tot copycats. Ook niet als kunst in kunstkamers wordt gekopieerd.

Willem van Haecht – De galerie van Cornelis van der Geest,1628.
cc Wikimedia commons The Gallery of Cornelis van der Geest 1628

David Teniers de Jonge – Leopold Wilhelm in zijn galerie in Brussel,1651.
cc Wikimedia commons David Teniers de Jonge Erzherzog Leopold Wilhelm in seiner Galerie in Brüssel 1651

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

George Duke overleden

NIEUWS - Op 67-jarige leeftijd overleed George Duke aan leukemie. Legendarsiche toetsenist en multi-instrumentalist, die, onder andere, tussen 1970 en 1996 op 13 albums van Frank Zappa speelde. Als hommage dit filmpje: Earl of Duke, zijn solo (uit ‘Token of his Extreme’ -1975).

Van dat zelfde album: Inca Roads, waarop George Duke zingt en speelt.

Geniet meer van George Duke op:
George Duke Electric – Live at Java Jazz Festival 2011 (Full Concert)
en
George Duke & Band – A Fonk Tail Old Skool Medley.

Foto: copyright ok. Gecheckt 14-10-2022

Gratis meesterwerk: De verlatene

RECENSIE - Deze zomer bespreekt Marc van Oostendorp elke donderdag een gratis te downloaden meesterwerk uit de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Deze week: ‘De verlatene. Een roman uit het Joodsche leven‘ van Carry van Bruggen, uit 1910.

Het gevoel van verlatenheid is nooit zo krachtig in het Nederlands uitgedrukt als in Carry van Bruggens debuutroman uit 1910. Een arm Joods gezin van rond de eeuwwisseling valt uit elkaar zonder dat iemand er iets aan kan doen. Wie zich na het dichtslaan van het boek niet voor altijd een beetje allener voelt, heeft geen hart.

Het boek begint en eindigt met de beschrijving van een seideravond aan de vooravond van het Pesachfeest. Het eerste feest is nog warm: ondanks het onbegrip van het dorp gaat het gezin Lehren op in het feest waarmee de uittocht uit Egypte gevierd wordt. Aan het eind van het boek doet de vader het gezinsfeest in zijn eentje over tot de dood erop volgt.

De vader is daarmee misschien de verlatene van de titel, maar tegelijk heeft hij zelf misschien juist zijn voer kinderen verlatenen. Zijn God, en vooral: zijn godsdienst, heeft hij nooit vaarwel willen zeggen. Vooral nadat zijn vrouw overleed, trok hij zich juist steeds verder terug in een orthodoxie die voor zijn kinderen, net als voor de rest van zij n dorp, niet meer vol te houden was.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Mr. Brainwash, fake of echt?

Een gevalletje nep of niet nep is Mr. Brainwash. In de documentaire Exit through the giftshop, van de roemruchte Banksy, Mr. Brainwash is het pseudoniem voor Thierry Guetta, een voormalig filmmaker die zich tot street art heeft bekeerd. Volgens veel street art kunstenaars zou hij hun werk gejat hebben. Anderen houden het er op dat Mr. Brainwash een door Banksy bedachte hoax is.
De hele Banksy documentaire is hier te zien.

Nat Tate, een fake kunstenaar.

De Britse schrijver William Boyd bedacht de kunstenaar Nat Tate. Een reproductie van Nat Tate’s werk werd in 2011 geveild in het gerenommeerde veilinghuis Sotheby’s. Willima Boyd reisde de wereld over om zijn grap uit te leggen. Hier een filmpje tijdens zijn bezoek aan Berlijn, waarin het zogenaamde werk van Tate is te zien.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende