De zeemeermin is waarschijnlijk het meest aansprekende zo niet populairste fabelwezen dat er bestaat. Net als de centaur is het een 'androcefaal', half mens half dier, maar in tegenstelling tot de mythische centaur (al komt de Fenicische visachtige godin Atargatis als mythisch wezen een eind) vindt de zeemeermin haar oorsprong hoogstwaarschijnlijk in onjuiste waarnemingen van de doejong of Indische zeekoe, één van de zeedieren die vroeger door vissers en zeelieden aangezien werd voor een vreemdsoortig creatuur dat nu eenmaal thuishoorde in de chaos die oceaan heet. Daarnaast bestaat er ook nog de ichtyocentaur (vissencentaur), maar dit terzijde. Hoewel al in de 16e eeuw anatomisch redelijke correcte afbeeldingen van zeekoeien bestonden - bijvoorbeeld van Guillaume Rondelet in zijn vissenboek van 1558 - bleek het geloof in zeemeerminnen hardnekkig.
Alsof Clannad een stel Mongoolse keelzangers en een verdwaalde hillbillie tegen het lijf zijn gelopen, zo klinkt deze Tataarse volksmuziek. Vertolkt overigens door een Pools duo, Karolina Cicha & Bart Pałyga.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
RECEPT - Mijn vriend eet al vrij lang bijna helemaal vegetarisch, waardoor ik – zeker in het begin – al mijn creativiteit nodig had om een lekkere maaltijd te bereiden. Ik hou niet van tofu en dat soort shit. Hoewel het nergens naar smaakt, vind ik de structuur meestal te rubberig. Bonen zijn ook niet echt mijn favoriet. Te melig. Structuur – of mondgevoel – is naast smaak nogal een dingetje wat mij betreft.
Hij gooit die dingen natuurlijk wel vaak door zijn eten, dus ik heb er vanaf het begin een punt van gemaakt om meestal voor het eten te zorgen. En ook omdat ik daar plezier en eer in schep natuurlijk. Anyhow, ik kwam al snel op het lumineuze idee om gewoon het vlees uit een recept te laten. Veel gerechten zijn daar prima geschikt voor, zeker als je wat extra verschillende groenten toevoegt.
Bij je lokale supermarkt kun je vaak pakketten kopen die bijna een complete maaltijd bevatten. Tot mijn verbazing blijkt dat niet duurder te zijn dan de losse ingrediënten kopen. Ik denk dat het ook best duurzaam is, omdat je alles opmaakt voor die ene maaltijd en waarschijnlijk minder weggooit. Ook qua verpakking zal het niet slechter zijn dan het plastic waarin veel groenten in de supermarkt zijn verpakt.
Wie alleen de bekende musea bezoekt om kunst te bewonderen, mist een hoop. Er is een scala aan expositieruimten en galerieën, waar veel boeiende kunst te zien is. Bijvoorbeeld de expositie ‘Beyond Matter’ van Levi van Veluw in galerie Ron Mandos (Amsterdam, t/m 11 mei te zien).
Gemiddeld 6 tot 7 keer per jaar zijn kunstwerken van Levi van Veluw te zien in musea en galeries in binnen- en buitenland. Behalve de solo-expositie in Amsterdam is er vandaag de laatste mogelijkheid om vroeg werk (4 portretten) in het Singer Museum te Laren te zien en kun je tot 16 juni de installatie ‘The Chapel’ zien in het Rijksmuseum Twente.
The Chapel, installation, 200 x 200 x 300cm, wood, cobalt ink, uit de serie Veneration, 2017.
Van Veluw is een multi-disciplinair kunstenaar en bijna al zijn projecten worden vorm gegeven met installaties, sculpturen, videos, foto’s, schilderijen en tekeningen.
Shallow hole, charcoal drawing, 73 x 51 cm, 2013, uit de serie The collapse of cohesion.
Uit dezelfde serie deze video: Archive, 2014 (8 min. 35″).
Subdividing matter II, Handmade sculpture , 240cm x 70cm x 5cm, Walnut wood, Black ink, with movable lids, 2016, Uit serie The Monolith.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Van ‘Oh well’ naar ‘Well this could be the last time’. Ofwel songs met prominente gitaarriffs. Vanavond draagt Brian Jones het hele nummer met een ‘goud-van-oude’ riff. Jawel, het is vreselijk oud, maar je vervangt een klep en hij doet het weer. Wellicht heeft de gedachte hem wel bezig gehouden….
Een wat beter geluid in dit filmpje.
ACHTERGROND - door Roemer van Oordt
De AIVD heeft in haar jaarrapport over 2018 nogal wat oog voor ‘dreiging van een door financiële steun van buitenaf ondersteunde intolerante religieuze ideologie die op gespannen voet staat met onze democratische rechtsorde, maar zich (nog) binnen de juridische kaders beweegt’. Het onderzoek van de dienst concentreert zich nadrukkelijk op ‘aanjagers in het salafistisch spectrum’; de nieuwe, versluierende benaming van de veiligheidsdiensten voor politieke salafisten.
Veel aandacht is er in dit onderzoek voor veronderstelde mistanden in het informeel islamitisch onderwijs. De dienst trekt daarbij – net als eerder de NCTV – een opvallend grote broek aan, die zowel veel (re)acties als weerstand oproept en in de praktijk juist zal leiden tot onbegrip, polarisatie en een onterechte omgekeerde bewijslast bij talloze goed functionerende initiatieven.
De AIVD constateert dat ‘radicaalislamitische aanjagers zich sterk weten te positioneren binnen het aanbod van het onderwijs voor jonge moslims’, zoals naschoolse lessen in Arabisch en de islam. De dienst stelt dat ‘ook voor leerlingen met een gematigde achtergrond dergelijke onderwijsprogramma’s aantrekkelijk zijn’. Dit komt volgens de AIVD mede doordat voor hen vaak weinig of geen goede alternatieven voor naschools islamitisch onderwijs beschikbaar zijn. Waar de dienst deze opmerkelijke en vergaande conclusie op baseert blijft onduidelijk. Het is nogal een klap in het gezicht van de inspanningen die er – vaak (semi)vrijwillig – met hart en ziel door moskeeën en andere (islamitische) organisaties de afgelopen decennia in deze vorm van onderwijs zijn gestoken.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
‘Rachel’s Song’ is een track van Vangelis die het niet haalde in Blade Runner, maar naderhand nog wel flink onderhanden is genomen in de trance-scene. Wat deze versie opleverde, die nog best dicht bij het origineel bleef:
(en dan is er ook nog de versie van Ralph Fridge, maar soit. Dan kijk ik liever Hellraiser.)
In de top-tig gitaarriffs hoort deze zeker thuis. Uit de tijd van de vergeten Fleetwood Mac. Die andere Fleetwood Mac kent u vast en zeker beter.
Ach ja..
Uit de comments: “This is amazing. By the end of the video you have Metalheads becoming Vegans and Vegans becoming Metalheads.”
(en na afloop van dit nummer kun je een aardige pad thai maken. Kom daar maar eens om bij een potje Bach.)
Sommige artiesten kiezen niet zo’n handige naam. Zoals ‘Acronym‘, een ambient/techno-artiest die onder andere op het Zweedse label Northern Electronics z’n werk post. 7 minuten soft-focus techno voor de liefhebbers.
Fijne electronische doorkabbelmuziek van Tamás Olejnik voor de langere autoritten danwel treinreizen.
Het idee achter het spel Portal is zo sterk dat het eigenlijk verbazingwekkend is dat het idee nooit is uitgebuit voor een film. Hoewel er wel een paar shorts zijn die dat wel doen, zoals deze van Dan Trachtenberg.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.