Foto: Riccardof (cc)

Elders in de wereld voelt een schrijver zich ontheemd

, door

Een mooie op-ed van de Chinese schrijver Yan Lianke. Hij schrijft in The New York Times over zijn heimwee naar een land waar hij zich niet thuis voelt. Als schrijver ervaart hij mislukking omdat zijn boek – twee jaar schrijven, twintig jaar plannen – streng gecensureerd zal worden. Als vader voelt hij zich machteloos omdat zijn zoon, ondanks een goede Britse opleiding, waarschijnlijk niet aan de bak komt. Als Chinees ervaart hij woede omdat zijn huis gebulldozerd is. ,,People live like dogs in this society. I dream of being able to bark out loud in my books, and of turning my barking into exquisite music. This strange life and this strange dream keep me alive, and sometimes even give me confidence. At the same time, I am constantly disheartened.”

Van een geheel andere orde is dit verhaal over twee buren die nu nog gescheiden wonen, maar straks in een twee-onder-een-kap. Taiwanezen zijn boos omdat Chinese toeristen hun planten vernielen. Een kinderachtig verhaal dat mooi de gevoeligheden blootlegt tussen de ongemakkelijke buren op China.

En ook China slaat de individualisering toe. Ook al is het vaak not done, steeds meer Chinezen bergen hun ouders op in bejaardentehuizen. Amerikaanse bedrijven springen in deze groeimarkt en beginnen voorzichtig private tehuizen, vertelt The Economist.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Namen en rugnummers

, door

Die avond
– Voorzitter, ik liep vanochtend langs de boekenstalletjes een beetje in de boeken te snuffelen en een boekverkoper zei tegen mij: meneer Pechtold, wanneer nemen jullie nu eindelijk eens een besluit. Ik ben toen nog sneller naar binnen gegaan dan ik al van plan was te doen. Helaas voor de boekenverkoper heb ik toen geen boek gekocht, maar er ligt nu wel een akkoord!
– Om welke boek ging het, meneer Pechtold?
– Hoe bedoelt u?
– Welk boek heeft u niet gekocht?
– Uh. Wat was het ook alweer? Het ging over Plato, meen ik.

Even later
– Voorzitter, ik kreeg vanavond een sms’je van postbode Martin en die schreef me dat hij zo blij was dat wij eindelijk een akkoord hebben weten te bereiken.
– Postbode Martin? Wie is postbode Martin, meneer Slob?
– Geen flauw idee. Ik nam aan mijn eigen postbode.
– Hoe komt hij aan uw telefoonnummer?
– Daar vraagt u me wat, voorzitter.
– Zou het kunnen dat Kamerlid Arie een sms heeft ontvangen van Postbode Martin, ook wel bekend als de zingende postbode, die in zijn nieuwsbrief schreef dat hij zo blij is dat er een akkoord bestaat, namelijk de C-mineur, waardoor hij in staat is zijn gevoelens omtrent de bezuinigen in een treurlied om te zetten, wat hem ervan zou weerhouden zich op te hangen?
– Nu u het zegt. Zo stond het er inderdaad. Hoe weet u dat?
– Het was geen sms, het was een e-mail. En ik heb ‘m ook ontvangen. Ik denk wel meer afgevaardigden. U, meneer Roemer?
– Nee, ik niet. Ik ben meer van de hardrock. AC/DC en zo. Met Postbode Martin vul ik m’n kattenbak.
– Hoe heet uw kat eigenlijk?
– Agnes.
– Agnes?
– Agnes Kat om precies te zijn.
– Agnes Kat. Vind u dat grappig.
– Toen ik besloot fractievoorzitter te worden, kregen mijn kinderen ter compensatie voor de vele uren dat ik afwezig zou zijn, een katje. Ik vond het destijds, om eerlijk te zijn, inderdaad grappig om die kat naar mijn voorganger te noemen.
– Duidelijk. Gaat u verder.
– Voorzitter, zouden we ons weer kunnen concentreren op het kulverhaal van de heer Slob?
– Vanzelfsprekend meneer Wilders. Daarom zei ik ook: Gaat u verder. Maar: heeft u eigenlijk katten?
– Twee, voorzitter.
– En hoe heten die?
– Wat denkt u.
– Henk en Ingrid?
– Precies.
(Tromgeroffel.)

Foto: Riccardof (cc)

Elders in Europa raakt de bezuinigingskoorts uitgewoed

, door

Terwijl Minister De Jager op het allerlaatste moment probeert Brussel mild te stemmen met een nieuw, inderhaast in elkaar getimmerd bezuinigingspakket zien we elders de eerste scheuren in de neoliberale coalitie. The Guardian voorspelt dat het wel eens afgelopen zou kunnen zijn met de bezuinigingskoers in Europa. Het Duitse model van Merkel, lange tijd gesteund door de Franse president Sarkozy houdt geen stand als François Hollande op 6 mei de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen wint. Volgens The Guardian zijn er meer geluiden die duiden op een andere wind. “Of ze nu van de flanken of van het midden, van links of van rechts komt, de populaire boodschap luidt overal ongeveer hetzelfde: de Duitse bezuinigingsdrang doet afbreuk aan onze soevereiniteit, ontneemt onze jongeren hun toekomstperspectief en – althans volgens degenen die zich in het politieke midden of ter linkerzijde daarvan bevinden – vormt een voedingsbodem voor de opkomst van neofascistisch rechts.” Ook in de Duitse SPD zijn dergelijke stemmen te horen. SPD-leider Sigmar Gabriel, schaart zich achter Hollande’s voorstel om door het stimuleren van groei de eurozone uit de schuldencrisis te trekken.  

Ook in Spanje hebben ze het helemaal gehad met Frau Merkel. Hoe zeg je ‘basta’ in het Duits? vraagt de Spaanse politicoloog Torreblanca in El País. Hij waarschuwt voor een situatie die vergelijkbaar is met die van Duitsland na de Eerste Wereldoorlog. De herstelbetalingen van Duitsland veroorzaakten een dermate hoge inflatie dat het land in een crisis terecht kwam die mede de oorzaak was van de Tweede Wereldoorlog. “Momenteel zorgt de Duitse regering er met een vergelijkbare houding en verblinding (het recht moet zegevieren, zelfs als de wereld daaraan ten onder zou gaan) voor dat niet alleen de Europese constructie in gevaar wordt gebracht, maar tevens dat anti-Duitse gevoelens worden aangewakkerd,” schrijft Torreblanca. En hij hoopt op de verkiezing van François Hollande die anders dan de huidige Franse president Sarkozy een tegenwicht kan vormen tegen de Duitsers.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Riccardof (cc)

Elders: burgers en hun rechten

, door

In de aanloop naar de verkiezingen in Algerije, Egypte, Libië en Jordanië lijkt men te worstelen met deze vraag hoe om te gaan met de islamisten: Egypte sluit tal van kandidaten uit van de presidentsverkiezingen, terwijl Libië en Jordanië religieuze partijen bij wet verbieden. In een artikel over de nieuwe islamisten gaat Olivier Roy in op de vraag of islam en democratie samengaan. Voor Roy is dat een overbodig geworden vraag, want ze hebben elkaar nodig om te overleven. In het politiek transformerende Midden-Oosten kunnen de islamisten zich slechts door verkiezing staande houden. Het nieuwe politieke landschap dwingt een nieuwe positionering bij hen af. Tegelijkertijd is de transitie naar democratie niet compleet als mainstream islamistische groeperingen als de Moslim Broederschap en Ennahda geen plek krijgen in het nieuwe bestel.

De Egyptisch-Amerikaanse journaliste Mona Eltahawy vraagt zich af waarom Arabische maatschappijen vrouwen haten. Dat deed flink wat stof opwaaien en kreeg veel weerwoord, onder meer van Jadaliyya. Ze schetst een somber beeld van de positie van vrouwen in Arabische landen. Geen van die landen komt voor in de top-100 van het Global Gender Gap Report. Ze citeert Hillary Clinton die stelt dat extremisten, in welk land ook, altijd focussen op het beheersen van vrouwen. Volgens Eltahawy komt die behoefte voort uit de gedachte dat zonder die controle vrouwen te dicht in de buurt komen van seksuele onverzadigbaarheid. Terwijl het de mannen zijn die zich niet kunnen beheersen op straat en vrouwen lastig vallen. Ze roept op om dingen bij de naam te noemen en het cultuurrelativisme achter ons te laten. De politieke revoluties zullen niet slagen als er niet ook een revolutie in denken ontstaat.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Jagen op spoken

, door

DATA - Uit de rapporten van Europol, waar vandaag een nieuwe van verscheen, blijkt dat we buitenproportioneel veel aandacht geven aan de dreiging van islamitisch terrorisme in Europa.
Samengevat: in de periode 2007 tot en met 2011 vonden er in Europa 1.815 aanslagen plaats, waarvan 8 islamitisch, 0,4% dus. In diezelfde periode werden 3.735 mensen gearresteerd, waarvan 799 “jihadisten”, 21,4% dus.
Vrij vertaald gaat er dus relatief gezien 50 keer zoveel aandacht naar het bestrijden van islamitisch terrorisme dan naar de rest (99,6%) van het terrorisme in Europa.

En ondanks die 0,4% blijft Europol (en met hen de media) dit soort statements prominent verkondigen:
“Ook moet volgens Europol nog altijd rekening worden gehouden met aanslagen van terroristen die verbonden zijn met of zich laten inspireren door al-Qaeda. Wainwright merkt in dat verband op dat de vrees bestaat dat de Olympische Spelen die van de zomer in Londen worden gehouden doelwit zou kunnen zijn.”

Natuurlijk, gewoon angst blijven zaaien, goed voor het budget van het volgende jaar.

Overigens opvallend dat Europol na zes jaar het niet langer “Islamist terrorism” noemt maar “Religiously-inspired terrorism”, terwijl in de uitwerking nergens sprake is van een incident met een andere religie.

Ook opvallend is dat Anarchisme onder links-extremisme wordt geschaard door Europol. Ze nemen wel driekwart van de aanslagen in die hoek voor hun rekening.

Vorige Volgende