Het burgerforum zit in de scholingsfase. Maar een echte kans wordt ze kennelijk niet gegund. In de kranten wordt het initiatief zowel door cultuurhistoricus Thomas von der Dunk als politicoloog Pieter Boddaert de grond in geschreven. De twee voornaamste argumenten zijn dat alles al bedacht is maar er nooit een echt alternatief uit gekomen is en dat willekeurig welk resultaat er uit komt de gevestigde orde dit toch zal afwijzen.
Nou zijn ze zelf al aardig met dat laatste begonnen, maar daar hebben ze een punt natuurlijk. Hoe dat aan te pakken is nog een groot vraagteken.
Maar hun eerste punt over het gebrek aan echter alternatieven deel ik absoluut niet. In de onderbouwing daarvan zie ik zo’n enorm gebrek aan fantasie en out of the box denken. Er wordt constant verwezen naar reeds bestaande ideeën als het districtenstelsel en bijvoorbeeld een tweestemmen systeem. Tja, als je daar in blijft steken, wordt het nooit wat natuurlijk. Daarom hier een poging om te laten zien dat wezenlijk andere stelsels ook mogelijk zijn. Misschien dat er dan nog een echte discussie op gang komt.
Eerste variant: Macht naar stemaantal.
Het huidige stelsel zorgt ervoor dat eigenlijk alle stemmen eerst naar een politieke partij gaan en vervolgens de mensen van de lijst op volgorde aangewezen worden. Slechts zelden wordt iemand met voorkeurstemmen onverwachts buiten dit proces om in de kamer gezet.
Hierbij doet het vreemde verschijnsel zich voor dat mensen wel hun best doen op een persoon te stemmen, maar daar eigenlijk helemaal niets van terug zien. Eenmaal in de kamer krijgen de kamerleden allemaal evenveel macht. Of je nou met honderduizend stemmen bent gekozen of met 10.
Dit kan doorbroken worden door het aantal stemmen die een kamerlid in de kamer mag uitbrengen te koppelen aan het aantal stemmen dat hij/zij in de verkiezingen heeft gekregen. Dat zou bijvoorbeeld betekenen dat Wouter Bos tien maal zoveel macht heeft als Hans van Baalen. Dat levert toch ineens een heel andere verhouding op en maakt het kiezen van personen interessanter.
Is de hoeveelheid aandacht in de media voor de kandidaatstelling van het lijsttrekkerschap van de VVD in verhouding met het belang van de gebeurtenis?
Zucht, een jurist op cultuur zetten is natuurlijk de dood in de pot. Dus komt er geen gratis toegang tot musea. Want dat kost maar liefst 40 miljoen euro per jaar. De opknapbeurt van het Rijksmuseum kost hier al een veelvoud van. Maar goed, dat gaat om prestige. Nee, laten we vooral niet investeren in cultuur echt laagdrempelig te maken, tenzij het veel extra reclame inkomsten genereert.
En dan de wel heel kromme argumentatie van Medy:
“Gratis musea kosten veertig miljoen euro per jaar. Als dat geld er al zou zijn, kan het beter worden geïnvesteerd in de collectie van de musea.”
Ja, leuk, nog grotere collecties waar alleen de rijke lieden naar kunnen kijken. Daar zitten we op te wachten.
Waarom houdt ze zich niet aan haar eigen grootspraak:
“…. Alleen dan kan kunst zijn bijzondere betekenis vervullen, niet alleen als immateriële verrijking van hen die eraan deelnemen, maar ook voor de vergroting van de spankracht van de samenleving als geheel. Om die reden benadrukt het Hoofdlijnenakkoord het belang van een kwalitatief hoogwaardig cultureel leven. Het is de taak van de overheid de vrijheid van de kunst te waarborgen, en er tegelijkertijd voor te zorgen dat de betekenis ervan voor de samenleving zo goed mogelijk wordt benut.”
Vanaf 1 april moeten alle Tweede Kamerleden openheid geven over hun nevenfuncties. Dit in het kader van het integriteitsbeleid.
De traditionele media stort zich na de publicatie uiteraard op de opvallende individuele gevallen (Bibi de Vries krijgt 42.180 euro per jaar en Weisglass heeft 21 nevenfuncties).
Wij van Sargasso kijken liever naar het totaalplaatje. Hieronder een overzicht van het gemiddelde aantal nevenfuncties per lid van een fractie en de gemiddelde ontvangen vergoedingen per lid.
Opvallend is dat de christelijke partijen allemaal bovenaan staan.
Overigens zijn die vergoedingen nog lang niet compleet. De kamerleden hebben nog niet overal aangegeven hoeveel ze voor sommige functies ontvangen.
Er zit trouwens nogal een grote verscheidenheid aan soorten nevenfuncties. Het kan gaan om een buurtvereniging, maar het kan ook gaan om het lidmaatschap van een raad van bestuur van een bedrijf. Het is een beetje appels en peren vergelijken.
