Morgen wordt het rapport “Toekomstagenda milieu: Schoon, slim, sterk” aan de Tweede Kamer aangeboden. Via via via viel de concept samenvatting al bij ons in de electronische brievenbus.
Vreugde! Hier komt eindelijk de visie die nodig is om de huidige milieuproblematiek goed aan te pakken.
Helaas, samengevat lijkt het rapport nog het meeste op ploegen door de modder van het ondergelopen poldermodel. Veel grote woorden en goede intenties, weinig echt vernieuwende maatregelen en daadkracht. Net als het rapport over het energiebeleid van dhr Brinkhorst vorig jaar weer een gemiste kans.
Door het hele stuk heen is te lezen dat het een eindeloos doodvergaderd compromis is waarin niemand zich hard durft vast te leggen en waarbij veel zaken onbesproken blijven omdat koninkrijkjes binnen ministeries of politieke partijen daar graag zelf goede sier mee willen maken of niet op afgeschoten willen worden.
Misschien is het daarom zo dat het meest concrete voorstel in de samenvatting ook gelijk de meest lachwekkende is: Er moet een APK voor brommers komen vanwege de geluidsoverlast.
Het rapport bevat een paar positieve elementen. Er wordt heel duidelijk gezocht naar het oplossen van de milieuproblematiek in internationaal verband. Samenwerking en steunen van initiatieven elders helpen immers ook hier het milieu.
Ook wordt er goed nagedacht over bijvoorbeeld alternatieve brandstoffen. Als die er gaan komen, zullen die aan duurzaamheidscriteria moeten voldoen. Dat is slim.
Verder wordt het begrip ecobalans geïntroduceerd. Middels de zogenaamde Ecologische Voetafdruk kan inzichtelijk gemaakt worden wat het gevolg is van bepaalde handelingen. Dat gaat helpen bij het maken van keuzes.
Ook wordt het begrip biodiversiteit nu eindelijk meegenomen. Maar hier kan je dan gelijk weer kanttekeningen bij het rapport plaatsen. Nederland heeft in 1994 al een verdrag hierover getekend, staat vermeld. Maar het rapport heeft het ook over dat we voor het onderwerp biodiversiteit nog in de “probleemerkenningsfase” zitten. Over traag van begrip zijn gesproken. Wat hebben al die ministeries dan zitten doen sinds 1994? Sterker nog, is het niet al 50 jaar duidelijk dat de biodiversiteit achteruit holt?
Anouk Kruithof & Jaap Scheeren – Het zwarte gat
Gaat de politiek in Nederland goed om met de ministeriële verantwoordelijkheid?
Blogtokken is op meerdere blogs simultaan kakelen als kippen in een legbatterij over een klein maar schijnbaar smeuïg nieuwtje.
Hier een voorbeeld van een blogtok:
Boerka uit! Boerka uit! Boerka uit! Moeha! Hier wordt dus even keihard het gedachtegoed van Geert Wilders gekaapt door de PvdA. Terecht natuurlijk, ikzelf zou zo iemand ook niet aannemen, maar waar maken we ons druk om? Mooi, en dat moet ook gelden voor alle stotteraars, puistekoppen, rokers, roodharige vrouwen, praktiserende homo’s en ex-politieagenten. Naakt solliciteren zou nog beter werken! Aboutaleb heeft mij nu gekort op mijn uitkering: “wie bloot wil lopen zet zichzelf buitenspel.” Alsof hij zelf niet ook naaktheid kent? In essentie is de gedachte dus helemaal niet zo gek, maar trek het dan breder. Er zijn heel veel mensen die solliciteren en bewust of onbewust hun kansen saboteren, door onaangepast gedrag. Maar afijn, de enorme belangstelling voor het onderwerp van de de Burqa, begint wel een beetje op Burqa-bashing te lijken. Enzovoort…
Helemaal gezellig wordt het als je ook de reaguurders in de blogtok betrekt:
Doen ze dan ook aan snor hun scheren? isse bahh!!….Mensen in boerka kunnen prima schoonmaakwerk doen. Schoonmakers zien de meeste mensen toch over het hoofd….Als iedereen zo’n ding zou dragen, zou het een puinzooi worden (je kan lekker doen en laten wat je wilt, niemand die je zal herkennen en dus “getuigen”)….Maar stel nu dat het over hoofddoekjes zou gaan of over lange blauwe rokken en knotjes. Zou je het dan nog zo’n marginale discussie vinden?… en een kleine burqa om je jongeheer zal je ook niet helpen ;-)….De Burqa is inderdaad nogal mediageniek.
Onze programma’s zijn in te stellen zoals de koper het wenst. Wij hebben een bedrijf om software te verkopen. Niet om activist te zijn.
Aldus Tim Steinkopf gisteren in NRC Handelsblad. Dhr Steinkopf is financieel bestuurder van Secure Computing, een bedrijf dat firewalls en filtersoftware maakt. Een deel van die software gaat onder andere naar China. Daar wordt het gebruikt voor de censuur.
Een aardige illustratie van de kracht van censuur zit in de documentaire van PBS over de Tank Man. Dat was die eenzame Chinees die voor de tanks ging staan op Tiananmen Square tijdens de studentenopstand van 1989. De beroemde foto wordt in de documentaire getoond aan studenten van vandaag in China. Ze herkennen de foto niet, of durven niet te spreken (deel zes van de serie)