Welke zaken moeten volgens u wel of niet bewaard worden voor het geval de wereld vergaat en de hele zooi weer opnieuw moet worden opgebouwd? Oftewel, wat is de beste starterskit voor de nieuwe beschaving?
Dit naar aanleiding van het opzetten van een doomsday kluis voor zaden op de Svalbard eilanden. Voor de SF kenners, denk ook aan: The Mote in God’s Eye. (Thx Grobbo)
Momenteel loopt er een radiocommercial voor financiële producten (geen flauw idee van welke bank). Die gaat ongeveer zo:
“Twee meisjes krijgen van hun moeder ieder 5 euro. Meisje 1 koopt daarvan een bakje aardbeien en eet die op. Meisje 2 koopt een aardbeiplant en heeft na de zomer 4 bakjes aardbeien. Sommige mensen denken nu eenmaal aan hun toekomst.”
Van welke planeet komen die reclamemakers? Hoe ver kan je van de realiteit afstaan anno 2006? Volgens mij was deze voorstelling van zaken alleen nog maar mogelijk halverwege de vorige eeuw.
Wil het een beetje aansluiten op de beleving van vandaag, gaat het ongeveer als volgt:
“Twee meisjes krijgen van hun moeder ieder 5 euro. Meisje 1 grijpt de vijf euro en scheldt haar moeder helemaal de huid vol: ‘Tyfus hoer, denk je soms dat je met die 5 euro je schuldgevoel kan afkopen omdat je nooit thuis bent. Ik kan van die 5 euro niet eens een telefoonkaart kopen, stomme carriere bitch!!!’ en slaat vervolgens de deur achter haar dicht. Meisje 2 koopt in de winkel een pakje condooms. Ze laat zich daarna door een aantal jongens van haar school nemen in een garagebox in ruil voor pre-paid kaarten. Zo sprokkelt ze voor 150 euro beltegoed bij elkaar. Sommige mensen denken nu eenmaal aan hun toekomst.”
Indonesië is het land met diverse religies binnen haar grenzen. Moslims zijn momenteel veruit in de meerderheid (88%), hoewel dit verspreid is over diverse varianten van de islam. In de aanloop naar de onafhankelijkheid is in 1945 een grondwet opgesteld waarin heel expliciet is aangegeven dat er vrijheid van religie is:
“2. The State guarantees all persons the freedom of worship, each according to his/her own religion or belief.”
Onder de dictatuur van Suharto werd iedere invloed van religie op de staat tegengehouden. De afgelopen jaren is Indonesië weer op weg naar een democratie. Dit proces geeft echter behoorlijk wat onrust in de samenleving. In die onrust en met de ontstane vrijheid zijn verschillende lokale overheden er al toe overgegaan de shiara in te voeren, onder druk van de moslim meerderheid. In hun ogen brengt dit rust en structuur.
De invloed van Islam neemt door het hele land toe. Mensen van andere religies komen onder druk te staan of worden zelfs bedreigd.
Momenteel vind er in Indonesië een internationale conferentie van Islamitische geleerden plaats. Deze gebeurtenis wordt door de Minister van Defensie, Juwono Sudarsono, aangegrepen om in de Jakarta Post (kopie tekst artikel, niet langer online beschikbaar) de huidige situatie aan de orde te stellen. In dit voorzichtige stuk wijst hij op de uitgangspunten van de staat. Maar hij bespreekt ook de huidige ontwikkelingen aangaande de toenemende invloed van islam in het land.
Hij roept op veel aandacht te schenken aan tolerantie en diversiteit, ook vanuit de islamitische waarden. Aan het eind van zijn betoog geeft hij nog wel even aan dat sociale rechtvaardigheid en werkgelegenheid met name voor de nu opgroeiende generaties van cruciaal belang om te voorkomen dat fundamentalisme vat krijgt op de samenleving.
Deze ontwikkelingen zijn niet alleen voor Indonesië van belang. Het land wordt nu al gezien als belangrijke broedplaats voor militante moslims en potentiële terroristen. Maar mocht het land in de toekomst opschuiven naar een fundamentalistisch islamitische staat verschuift ook het evenwicht in de internationale verhoudingen. Het zal nog een hele klus zijn voor de Indonesische overheid om de scheiding van religie en staat te handhaven. Iets om goed in de gaten te houden.
We are now heading towards a total change in Europe, which will be more and more Islamicized and will become a political satellite of the Arab and Muslim world.
Bat Ye’or. Haar thesis:
The original sin is attributed to Charles de Gaulle. Disappointed by the loss of the French colonies in Africa and the Middle East, as well as with France’s waning influence in the international arena, the president of France in the 1960’s decided to create a strategic alliance with the Arab and Muslim world to compete with the dominance of the United States and the Soviet Union. This alliance became the position of the European Community (pre-European Union) during the course of the 1970s, when an extensive European-Arab dialogue developed. However, this alliance, in the context of which Europe allowed the immigration of millions of Muslims to its territories and adopted an anti-Israeli and anti-American policy, will ultimately – and in fact has already – transform Europe into a continent under the thumb of the Arab and Muslim world. Europe is dead, and in its stead “Eurabia” has arisen.
